"ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง" "ห้ามแล้วไม่ฟัง"
เป็นคนนึงที่ขับรถยนต์ไม่เป็น เวลามีอะไรเร่งด่วน ก็มักจะทำช้า แล้วก็จะโดนต่อว่า แต่ก็นั่นแหละค่ะ ทำตัวเองเองก็เลยไม่คิดจะโทษอะไร
ก็เลยหันมาโทษตัวเอง แล้วก็จะน้อยใจตัวเองซะงั้น มีคนรอบข้างมักจะพูดว่า เราเป็นคนขี้เกรงใจเกิน(เกิ๊นน) แต่ก็พอจะขอความช่วยเหลือ (ไปลำบากคนอื่น เขาก็ประมาณว่าไม่ว่างอะเนาะ) มันก็จะแบบเริ่มมีบ่น เริ่มมีเหตุผลนานาหรือมีอาการอะไรหลายๆอย่างที่เค้าทำให้เราคิดว่า "เอ้า กูไปป็นภาระเค้า" (หรือเราคิดไปเองก็ไม่รู้) พอมีเรื่องขอความช่วยเหลือหรือรบกวนมากขึ้น มันเลยเริ่มสังเกต และเริ่มมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจว่า"เรา

ภาระคนอื่นว่ะ" เราเลยหันมาช่วยเหลือตัวเอง แต่ก็นั่นแหละ มันก็จะลำบากเรื่องการเดินทางหน่อยๆ เพราะขับรถไม่เป็น รถสองแถวก็นาน(น๊านน)มาที รถไฟก็ไม่ได้มาทุกชั่วโมง
สัมภาระมันก็เยอะแยะรุงรัง ต้องไปซื้อของส่งของเองเพราะไม่อยากพึ่งใคร มันก็เลยเหนื่อย(ชิบห*ย) แต่เราก็ไม่ค่อยไปบ่นให้ใครหรือพูดให้ใครฟัง เพราะพอพูดแล้วมันไม่รู้สึกดีขึ้น = คนไม่อยากฟังเอย, ต้องรีบไปนู่นเอย, ไม่ตั้งใจฟังเอย, ไม่เข้าใจเอย, บ้างก็ว่าเรื่องเดิมๆไม่ต้องมาบ่นให้ฟัง, นู่นๆนี่นั่น · · ·
พอรู้ว่า

เล่าให้ใครฟังไม่ได้ก็กลายเป็นไม่เล่าให้ใครฟังไปเลย เก็บกด แต่เราก็ไม่ได้แสดงอาการหงุดหงิดหรือใส่อารมณ์ใส่ใคร เพราะเราคิดว่า "คนอื่นก็คงไม่อยากรับรู้เรื่องของใครนอกจากตัวเอง แค่ตัวเองก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว" ก็อยู่เป็นคนแบบร่าเริงให้คนอื่นเห็น แล้วก็หนีไปตาบวมคนเดียว(กับหมา)
มันก็เลยรู้สึกว่า "เฮ่ย! เหมือนตัวคนเดียวเลยว่ะ"

เหนื่อยชิบหา*กับความรู้สึกที่ผ่านมา เรื่องราวที่เจอมา(แล้ว

เล่าไม่ได้) พอมีเรื่องที่คนอื่นจะพึ่งพา ไอ้เราก็ทำได้ช้า ข้ออ้างก็คือเรื่องการเดินทาง สถานที่ โอ้ย เยอะ ทั้งๆที่

ก็แค่เนี้ย โดนบ่นไปตามระเบียบ 555 ขำแห้ง
มันเจ็บอะ เจ็บที่เรามานั่งโทษตัวเอง แล้วก็ไปยิ้มไปขอโทษคนอื่น

เจ็บที่ช่วยใครไม่ค่อยจะได้เรื่อง เจ็บที่เล่าให้ใครซักคนฟังไม่ได้ โคตรเจ็บที่ไม่มีใครเข้าใจ แล้วก็เจ็บที่ยังทำแบบนั้นอยู่ในชีวิตประจำวันทุกๆวัน
มันโคตรแย่
เคยคิดว่าถ้าตายไปคงดีแต่คิดอีกทีกีกลัวเจ็บก่อนตาย
สำหรับคนที่รู้สึกว่าเหมือนตัวเองอยู่ตัวคนเดียว ลองหาอะไรที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจขึ้น อย่าเก็บกดเหมือนเรา เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย อย่าทิ้งชีวิตนะ เพราะถึงเราจะทำอย่างนึงไม่ได้ เราก็หนีไปทำอย่างนึงก็ได้
ขอบคุณผู้อ่าน และขออภัยหากมีข้อผิดพลาดประการใดเกิดขึ้นในกระทู้นี้
สวัสดีค่ะ 🙂
เวลารู้สึกแย่ น้อยใจตัวเอง คุณจะแก้ไขกันยังไงคะ
เป็นคนนึงที่ขับรถยนต์ไม่เป็น เวลามีอะไรเร่งด่วน ก็มักจะทำช้า แล้วก็จะโดนต่อว่า แต่ก็นั่นแหละค่ะ ทำตัวเองเองก็เลยไม่คิดจะโทษอะไร
ก็เลยหันมาโทษตัวเอง แล้วก็จะน้อยใจตัวเองซะงั้น มีคนรอบข้างมักจะพูดว่า เราเป็นคนขี้เกรงใจเกิน(เกิ๊นน) แต่ก็พอจะขอความช่วยเหลือ (ไปลำบากคนอื่น เขาก็ประมาณว่าไม่ว่างอะเนาะ) มันก็จะแบบเริ่มมีบ่น เริ่มมีเหตุผลนานาหรือมีอาการอะไรหลายๆอย่างที่เค้าทำให้เราคิดว่า "เอ้า กูไปป็นภาระเค้า" (หรือเราคิดไปเองก็ไม่รู้) พอมีเรื่องขอความช่วยเหลือหรือรบกวนมากขึ้น มันเลยเริ่มสังเกต และเริ่มมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจว่า"เรา
สัมภาระมันก็เยอะแยะรุงรัง ต้องไปซื้อของส่งของเองเพราะไม่อยากพึ่งใคร มันก็เลยเหนื่อย(ชิบห*ย) แต่เราก็ไม่ค่อยไปบ่นให้ใครหรือพูดให้ใครฟัง เพราะพอพูดแล้วมันไม่รู้สึกดีขึ้น = คนไม่อยากฟังเอย, ต้องรีบไปนู่นเอย, ไม่ตั้งใจฟังเอย, ไม่เข้าใจเอย, บ้างก็ว่าเรื่องเดิมๆไม่ต้องมาบ่นให้ฟัง, นู่นๆนี่นั่น · · ·
พอรู้ว่า
มันก็เลยรู้สึกว่า "เฮ่ย! เหมือนตัวคนเดียวเลยว่ะ"
มันเจ็บอะ เจ็บที่เรามานั่งโทษตัวเอง แล้วก็ไปยิ้มไปขอโทษคนอื่น
มันโคตรแย่
เคยคิดว่าถ้าตายไปคงดีแต่คิดอีกทีกีกลัวเจ็บก่อนตาย
สำหรับคนที่รู้สึกว่าเหมือนตัวเองอยู่ตัวคนเดียว ลองหาอะไรที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจขึ้น อย่าเก็บกดเหมือนเรา เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย อย่าทิ้งชีวิตนะ เพราะถึงเราจะทำอย่างนึงไม่ได้ เราก็หนีไปทำอย่างนึงก็ได้
ขอบคุณผู้อ่าน และขออภัยหากมีข้อผิดพลาดประการใดเกิดขึ้นในกระทู้นี้
สวัสดีค่ะ 🙂