ผมไม่มีเงินส่งให้ที่บ้านเรย

สวัสดีครับ โลกกระทู้ทุกคน
      ผมขอเล่าเรื่องราวของผมให้ทุกคนฟังนะครับ Butถ้าทุกคนที่เข้ามาอ่านเเล้วช่วยเเนะนำหรือเเสดงความคิดเห็นให้ผมซักหน่อยก็ยังดีนะครับ
      ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด อายุ 19 ปี ผมย้ายมาอยู่ในกรุงเทพ ตอนจบ ม.6 ใหม่ๆ ตอนปี 60 โดยที่ผมเข้ามาโดยที่ไม่มีอะไรเรยนอกจากเสื้อผ้าเสื่อผืน หมอนใบ ที่บ้านผมค่อนข้างจนมากครับ พ่อให้เงินติดตัวเข้ามาใน กทม. 7,000 ถือว่าเยอะมากๆสำหรับผม
      เอาล่ะ เลิกดร่าม่า!
ผมมาทำงานที่กรุงเทพได้ 2 ปีเเล้วครับ โดยเงินเดือน 14,000 (กว่า)ต่อเดือน ค่าห้อง 2,400 (กว่า) ครับ
     โดนที่ผมทำมาเรื่อยๆ แต่ยังไม่มีเงินเก็บซักก้อน แม้กระทั้งไม่เคยส่งไปให้ที่บ้านใช้เรย ผมใช้เงินฟุ่มเฟือยมากเห็นอะไรก็อยากกินไปหมด
โดยพ่อเเม่ก็โทรมาหาผมบอกให้ผมประหยัด ผมก็พยายามแต่ผมก็ทำไม่ได้
      แม่โทรมาหาผมบ่อยครั้ง จนนานๆทีเเม่จะถามผมว่า “เก็บเงินได้เท่าไหร่เเล้วลูกแม่รอใช้ด้วยอยู่นะ จะกินอะไรก็ให้นึกถึงคนที่บ้านด้วยนะ”
แม่สอนผมแบบนี้ทุกครั้ง น้ำตาผมซึมตลอด 😢
แล้วผมก็ได้เเต่โกหกเเม่ว่ารอก่อนกำลังเก็บ โดนที่จริงเเล้วผมไม่มีเงินเรย ผมรู้สึกผิดมากครับ ผมอยากส่งเงินให้เเม่ใช้ เดือนนึงเยอะๆ เเต่ก็ทำไม่ได้
      ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ผมรู้ว่ามันเป็นเพราะตัวผมเองที่ใช้เงินฟุ่มเฟือย...
และผมก็วางแผนไว้ว่าจะเรียนปีหน้า เพื่อที่จะให้อนาคตมีงานดีๆมีเงินเยอะๆครับ