เวลาที่จะสอบเข้ามหาลัยใกล้เข้ามาแล้วแต่เรายังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวเองเช่น มีความสามารถพิเศษอะไร ชอบวิชาอะไร ถนัดอันไหนหรืออะไรยังไง ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยถามตัวเองนะเราถามตัวเองมานานแล้วก็ไม่ค่อยคืบหน้าเลย รู้เเค่ว่าเราชอบทำขนมก็แค่นั้นแต่ไม่ค่อยได้ทำเพราะทางบ้าน(คือเราย้ายมาอยู่กับญาติไม่ได้อยู่กับพ่อแม่)ไม่ชอบนานๆจะได้ทำสักชิ้น แต่พอเป็นลูกของตัวเองจะทำอะไรก็ได้ เราก็เป็นคนที่ไม่ชอบคำถามนี้เลยที่ว่า" หนูจะเข้ามหาลัยไหนคณะอะไรหรอ" จากพวกญาติๆทั้งหลายยิ่งเวลาน้อยยิ่งโดนกดดันคือเราไม่รู้ว่าควรจะไปไหนสับสนไปหมดทางบ้านก็เอาแต่ถามๆแต่ก่อนเราก็เคยบอกไปว่าอยากเข้าคณะนั้นนะคณะนี้นะแต่ก็โดนสวนกลับว่ามันจะดีหรอสมองแบบนี้ไหวหรอจะได้หรอเราก็พยายามไม่คิดมากนะแต่พอไม่นานก็มาถามอีกเราก็เลยบอกไปว่ายังไม่รู้เท่านั้นแหละหนักกว่าเดิมอีกหาว่าเวลามีตั้งเยอะทำไมไม่หัดคิดละแล้วก็เอาแต่เปรียบเทียบเรากับลูกตัวเองเราก็เถียงในใจนะคิดแล้วแต่พวกคุณเป็นคนบอกเองนิว่าไม่ดีอย่างงี้อย่างงั้นแล้วก็เอาแต่ถาม เราเลยค่อนข้างเครียดเราก็พยายามเรียนให้ได้3อัปตลอดไม่เคยได้คำชมมีแต่ซ้ำเติมกันตลอดเราก็เศร้ามีหัวใจนะทำงานช่วยมาตลอดเราอาจจะไม่ได้เก่งขนาด4ทุกตัวนั้นแต่เกรดมันก็อัปขึ้นตลอดเราพยายามคิดในเเง่ดีมาตลอดคือเราเหนื่อยอยากได้กำลังใจพ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยว่างแล้วเราก็ยังมีน้องต้องดูอีกเราอาจจะเป็นคนเห็นแก่ตัวก็ได้ที่คิดแบบนี้แต่สถานนะตอนนี้เจ็บช้ำหนักมากแม้ว่าภายนอกอาจจะยิ้มๆมีแรงแต่เราก็เหนื่อยมากๆ ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านเราก็ไม่ได้อยากได้อะไรมากแค่อยากรู้วิธีค้นหาตัวเองเร็วๆเท่านั่นวิธีถามตัวเองกับคนแบบเราใช้ไม่ได้¬-¬เรามันแย่แพ้แมวตัวหนึ่ง... *อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองดีๆด้วยคนอ่าน
ทำไงดีไม่รู้อะไรเลย+ระบายๆๆ