ครับ สวัสดีครับ ตอนนี้ผมอายุ 19 ปี เคยคิดฆ่าตัวตายเพราะคิดว่าตัวเองเป็นภาระ
ดังนั้นขอเล่าก่อนว่า ผมเป็นคนสายตาสั้น และสั้นมาก ตาข้างซ้ายสั้นที่ 300 ข้างขวาตอนนี้ 1400 ครับ ผมรู้ตัวเองแน่นนอนว่าเมื่อโตไปต้องใช้เงินในการรักษาตัวเองเยอะแน่ ๆ ทั้งค่าเดินทาง และอีกมากมาย อันนี้ถือเป็นประเด็นที่ 1 ครับ และประเด็นที่ 2 คือ ปัญหาทางครอบครัวครับ ผมไม่เคยเรียกร้องอะไรจากครอบครัว ถ้าถามเรื่องถานะ ก็ระดับกลาง ๆ ไม่จนมากไม่รวยมากครับ เรื่องทะเลาะกันภายในครอบครัวมันมีมาตลอด จนเมื่อ 2 ปีที่แล้วครับ พ่อแม่ได้แยกทางกันครับ แต่แค่แยกนะครับ เค้ายังไม่ได้เลิกหรือจดทะเบียนหย่ากัน. ถ้าถามว่าผมมีปัญหาไหม ? ผมบอกได้เลยว่าไม่ครับ เพราะเดี่ยวนี้สังคมมันเปลื่ยนกันไปเยอะมาก ยิ่งเวลาผ่านไปผมก็เริ่มชินครับ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คนไม่โอเคคือแม่ของผมครับ เค้าไม่โอเคที่พ่อกลับมาหาผมบ่อย ๆ ไม่โอเคที่พ่อให้เงินผมไปรร หรือใช้จ่ายต่าง ๆ ไม่โอเคเมื่อเพื่อน ๆ ของแม่พูดถึงเรื่องพ่อ ครับผมเข้าใจครับ เวลาทะเลาะแม่กับพ่อ พ่อก็จะรีบกลับไปบ้านพ่ออีกที่นึงครับ แล้วแม่ก็จะมาทะเลาะกับผมแทนในทุก ๆ วัน ด้วยความที่ผมอยู่ในช่วงวัยรุ่นก็เถียงไปบ้าง แต่เดี่ยวนี้เลือกที่จะเงีนบครับ ยิ่งเงียบเค้าก็ยิ่งพูด จนบางครั้งสิ่งที่เค้าพูดมันแทงใจเรามากครับ แม่คิดจะทิ้งลูกป เหมือนที่พ่อทิ้งแม่ มันทำให้ผมรู้สึกว่าทุกวันที่ที่เค้าอยู่เค้าอาจจะไม่ได้ต้องการเราก็ได้ครับ แม่พูดให้ผมฟังเสมอว่า พ่อไม่เคยให้อะไรแม่เลยในช่วงเวลา2ปีนี้ แม่ไม่อยากอยู่แล้ว ครับ ผมคนเป็นลูกเมื่อได้ยินพูดกลับไปว่า ถ้าคิดว่าอยู่เพื่อตัวเองไม่ได้ ก็อยู่เพื่อลูกแทนได้ไหม ? ผมยิ้มได้ผมสู้ได้ ครับ!!
** สรุปเลยแล้วกันนะครับ
ผมเคยคิดฆ่าตัวตายเพราะคำพูดคนในบ้าน
ผมกลัวตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้า เพราะ ปัญหาใกล้ตัวครับ
ผมควรปรึกษาแพทย์ไหมครับ ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครเลยครับ **เพราะคงไม่มีใครเข้าใจผม อาจจะวกวนหน่อยนะครับ แต่ฒอยากได้คำแนะนำครับ ขอบคุณมากครับ
อายุ 19 ปี เคยคิดฆ่าตัวตาย!! แปลกไหมครับ?
ดังนั้นขอเล่าก่อนว่า ผมเป็นคนสายตาสั้น และสั้นมาก ตาข้างซ้ายสั้นที่ 300 ข้างขวาตอนนี้ 1400 ครับ ผมรู้ตัวเองแน่นนอนว่าเมื่อโตไปต้องใช้เงินในการรักษาตัวเองเยอะแน่ ๆ ทั้งค่าเดินทาง และอีกมากมาย อันนี้ถือเป็นประเด็นที่ 1 ครับ และประเด็นที่ 2 คือ ปัญหาทางครอบครัวครับ ผมไม่เคยเรียกร้องอะไรจากครอบครัว ถ้าถามเรื่องถานะ ก็ระดับกลาง ๆ ไม่จนมากไม่รวยมากครับ เรื่องทะเลาะกันภายในครอบครัวมันมีมาตลอด จนเมื่อ 2 ปีที่แล้วครับ พ่อแม่ได้แยกทางกันครับ แต่แค่แยกนะครับ เค้ายังไม่ได้เลิกหรือจดทะเบียนหย่ากัน. ถ้าถามว่าผมมีปัญหาไหม ? ผมบอกได้เลยว่าไม่ครับ เพราะเดี่ยวนี้สังคมมันเปลื่ยนกันไปเยอะมาก ยิ่งเวลาผ่านไปผมก็เริ่มชินครับ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คนไม่โอเคคือแม่ของผมครับ เค้าไม่โอเคที่พ่อกลับมาหาผมบ่อย ๆ ไม่โอเคที่พ่อให้เงินผมไปรร หรือใช้จ่ายต่าง ๆ ไม่โอเคเมื่อเพื่อน ๆ ของแม่พูดถึงเรื่องพ่อ ครับผมเข้าใจครับ เวลาทะเลาะแม่กับพ่อ พ่อก็จะรีบกลับไปบ้านพ่ออีกที่นึงครับ แล้วแม่ก็จะมาทะเลาะกับผมแทนในทุก ๆ วัน ด้วยความที่ผมอยู่ในช่วงวัยรุ่นก็เถียงไปบ้าง แต่เดี่ยวนี้เลือกที่จะเงีนบครับ ยิ่งเงียบเค้าก็ยิ่งพูด จนบางครั้งสิ่งที่เค้าพูดมันแทงใจเรามากครับ แม่คิดจะทิ้งลูกป เหมือนที่พ่อทิ้งแม่ มันทำให้ผมรู้สึกว่าทุกวันที่ที่เค้าอยู่เค้าอาจจะไม่ได้ต้องการเราก็ได้ครับ แม่พูดให้ผมฟังเสมอว่า พ่อไม่เคยให้อะไรแม่เลยในช่วงเวลา2ปีนี้ แม่ไม่อยากอยู่แล้ว ครับ ผมคนเป็นลูกเมื่อได้ยินพูดกลับไปว่า ถ้าคิดว่าอยู่เพื่อตัวเองไม่ได้ ก็อยู่เพื่อลูกแทนได้ไหม ? ผมยิ้มได้ผมสู้ได้ ครับ!!
** สรุปเลยแล้วกันนะครับ
ผมเคยคิดฆ่าตัวตายเพราะคำพูดคนในบ้าน
ผมกลัวตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้า เพราะ ปัญหาใกล้ตัวครับ
ผมควรปรึกษาแพทย์ไหมครับ ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครเลยครับ **เพราะคงไม่มีใครเข้าใจผม อาจจะวกวนหน่อยนะครับ แต่ฒอยากได้คำแนะนำครับ ขอบคุณมากครับ