คือ เเอบครูคนนึงค่ะ เป็นชาวต่างชาติค่ะ เเต่ไม่รุ้จะเรียกว่าชอบหรือปลื้ม ตอนหนูอยู่ม.ต้น ก็ได้เรียนกับครูด้วย เวลาถึงคาบของครูคนนี้เราจะดีใจ ตื่นเต้น เเต่เพื่อนคนอื่นก็จะเเบบ เฮ้อ เบื่อ อะไรประมาณนี้ ตอนนี้หนูอยู่ม.ปลายเเล้ว ความรู้สึกเเบบนี้ก็ยังไม่หาย ถึงตอนนี้ไม่ได้เรียนกับครูคนนี้เเล้ว เเล้วก็ชอบมองตลอด เเต่ก็ไม่เเสดงว่าอยากใกล้ชิด หรือทำให้ครูคนนี้รู้ตัว เเค่ขอได้เห็นหน้า เเค่นี้ก็สุขใจ55555 เว่อร์ไปรึเปล่าค้าา ครูคนนี้ก็ไม่ได้หล่อเลยนคะ เเต่ก็ไม่ได้ไม่หล่อ เเละก็ไมตรงสเปคสักอย่างเลยด้วย เเต่หนูเหมือนโรคจิตคือ เราจะรู้ว่าบ้านพักครูอยู่ตรงนี้ เวลาขับผ่านของขอได้มอง เเต่ไม่เคยเข้าไปเลย ไม่คิดที่จะทำขนาดนั้นหรอกค่ะ ชอบส่องเฟสครู เเล้วครูคนนี้ก็ทักมาหาเรา ตอนที่ครูกลับไปที่ประเทศตัวเองตอนปิดเทอม ครูก็ทักมาถามนู้นถามนี้ ทุกวันนี้ไม่มีใครรู้เลยค่ะ อยากจะรู้ว่า เคยมีความรู้เเบบนี้กันมั้ยคะ เเปลกมั้ยคะ การที่จะชอบครู