ถามเรื่องพ่อแม่เลิกกันหน่อยคะ

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยเพิ่งเคยเขียนค่ะผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะคะ พ่อเราเป็นคนติดเหล้ามากๆเลยค่ะพอไม่ดื่มก้อ้วกหนักมากๆแถมจะหงุดหงิดด้วยค่ะเลยอยากขอคำปรึกษาจากทุกๆคนค่ะหมอบอกพ่อเราว่าค

สวัสดี เราชื่อยุ เรื่องของเรามีอยู่ว่า ตอนเราอยู่ม.4 แม่เราป่วยและไม่สามารถทำงานได้ จึงอยู่พักตัวที่บ้าน แม่เราเป็นเส้นเลือดตีบในสมอง และไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ตอนแรกๆพ่อก็ยังดีกับแม่ อยู่บ้านเดี

ตั้งแต่เล็กจนโตเราไม่ค่อยมีความสุขเลย ตอนเด็กตอนที่ยังไม่มีน้องเรามีความสุขมากพอพี่สาวเรามีลูกแล้วพี่สาวต้องไปทำงานที่ฟิลิปปินส์ ลูกของพี่สาวก็ฝากแม่เราเลี้ยง ตั้งแต่ตอนนั้นควาทสุขเราก็ไม่เหลืออีกเลย

เลิกกับพ่อของลูกค่ะ เสียใจเพราะเค้ามีปัญหากับแม่เรา ซึ่งเราเป็นคนกลางแล้วทะเลาะกันหนักมากจนต้องเลิกลากัน แต่พอเวลาผ่านไป 4-5เดือน เรากับคิดถึงและเสียใจ แต่ก็กลับไปไม่ได้เพราะติดที่แม่เรากับเค้าไม่ถูกก

อายุ48ย่าง49 ไม่มีแฟน เลิกกันหลายปีแล้ว ไม่มีบ้าน เช่าห้องเล็กๆอยู่คนเดียว พ่อ แม่ พี่น้อง จากกันไปหมดแล้ว ทำงานโรงงาน ได้10ปีแล้ว รถขับไม่เป็นทั้งมอไซค์และรถยนต์ มีลูก2คน คนโตมีครอบครัวไปแล้ว คนเล็กบ

คือเรามีแฟนอยู่คนนึงคบกัน คบเลิกๆกันอยู่3ทีและนี่คือทีที่3ที่คบกันนานสุดมาเกือบ2ปีค่ะ เรามีทะเลาะกันบ้าง แต่มันไม่หนักจนถึงขั้นเลิกอีก แต่เขาทำเราเสียน้ำตาเยอะมากแต่เราก็ยอมเพราะเรารักเขาและช่วงปลายเด

สวัสดีค่ะ อยากได้วิธี หรือแนวความคิดที่จะทำให้เลิกอิจฉาคนอื่นค่ะ  คือเรารู้สึกอิจฉาแค่เฉพาะเพื่อน,คนรู้จัก หรือคนใกล้ตัวที่ประสบความเสร็จค่ะ เรามักจะรู้สึกน้อยใจ และเปรียบเทียบกับตัวเองเสมอ

คบหากับพ่อของลูกได้ 8 ปี แบบรักๆ เลิกๆ จนท้อง แต่เขาไม่ต้องการแต่งงาน ก็เลิกรากันไป หลังเราคลอดลูกได้ 10 เดือน ก็ได้กลับมาคุยกันอีก เขาดูรักลูกมาก แต่เหมือนเดิมคือเอาแต่ลูก เหมือนเราเป็นของแถม ไปมาห

ประมาณว่าตอนเลิกยังเป็นวัยรุ่นไม่คิดหน้าคิดหลังพอมาคิดดูคนที่เราได้คบคนแรกนั้นอาจจะเป็นคู่ชีวิตที่เราเลิกไปอะไรงี้อะครับ

เราอยากปล่อยเขาไป แต่พอจะบอกเลิกเขา เขามาทำให้เราใจอ่อนค่ะ ใจนึงก็อยากอยู่ต่อ แต่อีกใจนึงก็ท้อเหลือเกิน