1. ปัญหาทหารเกณฑ์บ้านนาย ปัญหากลับบ้านได้แต่เงินยังอยู่
- จำนวนทหารเกณฑ์ในแต่ละปี ส่วนหนึ่งไปอยู่บ้านนาย หรือบ้านนายทหารที่เกษียณ หรือกลับบ้าน โดยคนที่กลับบ้านก็เต็มใจกับข้อตกลงที่ว่า ชื่อยังอยู่ให้ต้นสังกัดเบิก เงินเดือน เงินเพิ่ม เบี้ยเลี้ยง หรืออะไรต่างๆได้ แต่ตัวเองได้กลับบ้าน เม็ดเงินก้อนนี้ หลายคนไม่กล้าไปแตะ เพราะไม่รู้ไปอยู่ไหน คนที่ออกมาบอกเรื่องการลดจำนวนทหารเกณฑ์ก็ไปขัดผลประโยชน์อีก เพราะลดคนก็คือเงินลด
- ทหารรับใช้ อยากบอกว่า ประชาชนยอมให้ได้ครับ แต่ขอเป็นแค่ทหารที่พิการจากการปฏิบัติหน้าที่ แต่ถ้าเกษียณปกติก็ขอให้เป็นทหารผ่านศึก ซึ่งต้องมีหลักการที่โปร่งใสชัดเจน อาจให้ได้ถึงอายุ 65 ส่วนพิการก็ให้ได้ตลอดชีพ และการกำหนดจำนวนคน อาจะ 1 คนโดยส่งไปในระยะเวลา 1 อาทิตย์ต่อเดือน หรือกรณีพิการก็ให้อยู่ประจำ แต่จะต้องเปลี่ยนคนทุกๆ 1 เดือนหรือ 3 เดือน ส่วนกรณีขอคนเพิ่มพิเศษเพื่อช่วยงาน เช่นทางบ้านอาจจะมีการจัดงานใหญ่ หรืออาจจะมีการทำงานที่ต้องใช้แรงงานเป็นผู้ช่วย จะต้องทำเรื่องขอคน ได้เพิ่มครั้งละ 1 คน ช่วงเวลา 1 อาทิตย์เหมือนเดิม โดย 1 ปีจะขอได้ 1 ครั้ง เป็นต้น
- เราก็ยังเป็นทหารเป็นคนของประชาชนที่เสียสละเหมือนกันครับ อาชีพอื่นๆก็เสียสละเหมือนกัน แต่ก็ยอมให้ได้ แต่ถ้าแค่บ้านนายทหารปกตินี่เสียเงินปกติจ้างแม่บ้านเหมือนข้าราชการปกติทั่วไปเถอะครับ หรือถ้าท่านนายกทนแรงต้านไม่ได้จริงๆก็ขอให้ทำเรื่องเป็นครั้งคราวขอคน ซึ่งให้ได้ 2 คน มาทำความสะอาดบ้าน โดยโควต้าคือเดือนละ 1 วัน ซึ่งต้องมีหลักการชัดเจนว่าให้ได้ตั้งแต่ยศไหน แต่ผมให้ได้แค่นี้ครับ ไม่รู้ประชาชนท่านอื่นจะบอกอย่างไร
2. ปัญหาตำรวจเรียกเก็บเงิน ไม่มีใบเสร็จ โดยบอกแค่ว่าเป็นค่าดูแลพื้นที่
- บริษัทในนิคม โดยเฉพาะนิคมโรจนะ ทุกบริษัทเจอหมด จะมีตำรวจขับมอเตอร์ไซค์มาเก็บเงินทุกเดือน ต้องจ่ายบริษัทละ 1,500 บาท ซึ่งแต่ละบริษัทก็เอือมพอสมควร ก็จ่ายไปโดยตัดความรำคาญ บอกเป็นค่าดูแล แล้วช่วงน้ำท่วมนิคม พอน้ำลดบริษัทกลับมาเปิดทำงานปกติ มีการเรียกเก็บย้อนหลังตอนน้ำท่วมอีก อ้าว! ตอนน้ำท่วมมันมาทำงานด้วยเหรอ เงินพวกนี้ก็ไม่มีใบเสร็จด้วย แล้วเม็ดเงินก็มหาศาลกีบริษัทเข้าไปล่ะ ถ้า 200 โรงก็เดือนหนึ่ง สามแสนเหนาะๆ นี่ก็นิคมเดียวนะ แต่ไม่รู้ว่านิคมอื่นๆพื้นที่อื่นจังหวัดอื่นเป็นอย่างไร
3. เอาสองปัญหาบนก่อนครับ ปัญหาอื่นอาจจะยังพอแก้ได้บ้าง
ขอของขวัญปีใหม่จากท่านนายก ถ้าท่านไม่แก้ แล้วคงจะไม่มีคนแก้ได้
- จำนวนทหารเกณฑ์ในแต่ละปี ส่วนหนึ่งไปอยู่บ้านนาย หรือบ้านนายทหารที่เกษียณ หรือกลับบ้าน โดยคนที่กลับบ้านก็เต็มใจกับข้อตกลงที่ว่า ชื่อยังอยู่ให้ต้นสังกัดเบิก เงินเดือน เงินเพิ่ม เบี้ยเลี้ยง หรืออะไรต่างๆได้ แต่ตัวเองได้กลับบ้าน เม็ดเงินก้อนนี้ หลายคนไม่กล้าไปแตะ เพราะไม่รู้ไปอยู่ไหน คนที่ออกมาบอกเรื่องการลดจำนวนทหารเกณฑ์ก็ไปขัดผลประโยชน์อีก เพราะลดคนก็คือเงินลด
- ทหารรับใช้ อยากบอกว่า ประชาชนยอมให้ได้ครับ แต่ขอเป็นแค่ทหารที่พิการจากการปฏิบัติหน้าที่ แต่ถ้าเกษียณปกติก็ขอให้เป็นทหารผ่านศึก ซึ่งต้องมีหลักการที่โปร่งใสชัดเจน อาจให้ได้ถึงอายุ 65 ส่วนพิการก็ให้ได้ตลอดชีพ และการกำหนดจำนวนคน อาจะ 1 คนโดยส่งไปในระยะเวลา 1 อาทิตย์ต่อเดือน หรือกรณีพิการก็ให้อยู่ประจำ แต่จะต้องเปลี่ยนคนทุกๆ 1 เดือนหรือ 3 เดือน ส่วนกรณีขอคนเพิ่มพิเศษเพื่อช่วยงาน เช่นทางบ้านอาจจะมีการจัดงานใหญ่ หรืออาจจะมีการทำงานที่ต้องใช้แรงงานเป็นผู้ช่วย จะต้องทำเรื่องขอคน ได้เพิ่มครั้งละ 1 คน ช่วงเวลา 1 อาทิตย์เหมือนเดิม โดย 1 ปีจะขอได้ 1 ครั้ง เป็นต้น
- เราก็ยังเป็นทหารเป็นคนของประชาชนที่เสียสละเหมือนกันครับ อาชีพอื่นๆก็เสียสละเหมือนกัน แต่ก็ยอมให้ได้ แต่ถ้าแค่บ้านนายทหารปกตินี่เสียเงินปกติจ้างแม่บ้านเหมือนข้าราชการปกติทั่วไปเถอะครับ หรือถ้าท่านนายกทนแรงต้านไม่ได้จริงๆก็ขอให้ทำเรื่องเป็นครั้งคราวขอคน ซึ่งให้ได้ 2 คน มาทำความสะอาดบ้าน โดยโควต้าคือเดือนละ 1 วัน ซึ่งต้องมีหลักการชัดเจนว่าให้ได้ตั้งแต่ยศไหน แต่ผมให้ได้แค่นี้ครับ ไม่รู้ประชาชนท่านอื่นจะบอกอย่างไร
2. ปัญหาตำรวจเรียกเก็บเงิน ไม่มีใบเสร็จ โดยบอกแค่ว่าเป็นค่าดูแลพื้นที่
- บริษัทในนิคม โดยเฉพาะนิคมโรจนะ ทุกบริษัทเจอหมด จะมีตำรวจขับมอเตอร์ไซค์มาเก็บเงินทุกเดือน ต้องจ่ายบริษัทละ 1,500 บาท ซึ่งแต่ละบริษัทก็เอือมพอสมควร ก็จ่ายไปโดยตัดความรำคาญ บอกเป็นค่าดูแล แล้วช่วงน้ำท่วมนิคม พอน้ำลดบริษัทกลับมาเปิดทำงานปกติ มีการเรียกเก็บย้อนหลังตอนน้ำท่วมอีก อ้าว! ตอนน้ำท่วมมันมาทำงานด้วยเหรอ เงินพวกนี้ก็ไม่มีใบเสร็จด้วย แล้วเม็ดเงินก็มหาศาลกีบริษัทเข้าไปล่ะ ถ้า 200 โรงก็เดือนหนึ่ง สามแสนเหนาะๆ นี่ก็นิคมเดียวนะ แต่ไม่รู้ว่านิคมอื่นๆพื้นที่อื่นจังหวัดอื่นเป็นอย่างไร
3. เอาสองปัญหาบนก่อนครับ ปัญหาอื่นอาจจะยังพอแก้ได้บ้าง