พ่อแม่คิดว่าเป็นโรคซึมเศร้า

คือ ตัวเราเองชอบอยู่คนเดียว เลิกเรียนมา
ก็ทำกับข้าวกิน แล้วเข้าห้อง ไม่ค่อยจะคุยกับใคร เพราะไม่ชอบเถียงกับคนในบ้านไม่ชอบที่พูดกับคนในครอบครัวเพราะทุกครั้งที่คุยกันไม่ว่าจะเรื่องที่เขาเฮฮาหรืออะไรก็ตามเราจะไม่สบายใจเวลาไปนั่งคุยแบบนั้น เลยเลือกที่จะอยู่คนเดียวในห้อง ตื่นเช้ามาก็อาบน้ำ แล้วก็ให้แม่ไปส่งที่โรงเรียน แต่ตอนถึงโรงเรียนเหมือนเป็นคนละคนเลย ที่โรงเรียนเราเข้าได้กับทุกคน เฮฮา  แต่พอกลับบ้านก็เหมือนจะเศร้าอยู่ตลอดเวลา จนที่บ้านคุยกันว่าจะเอาไปรักษา  เราก็ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรเลยนะ.