ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมบ้าง คือตอนเปิดเทอวันแรกของตอนม.1เปิดมาวันแรกผมมีเพื่อนครับตอนแรกก็ยังไม่รวมกลุ่มกันเยอะมาก พวก้ราสนิทกันมากเลยครับไปไหนไปด้วยกันหมดครับ ถ้าใครจะไปไหนก็รอด้วยกันแบ้วไปพร้อมกันครับ แต่พอหลังๆพอมีเพื่อนมาอีกเขาก็ลืมผมเลย เหมือนโดนเขี่ยทิ้งอะครับ พอมีแฟนก็โดนนินทาว่าติดฮี แต่ผมก็ไม่ได้อะไรแต่พออยู่กะพวกเพื่อนเนี่ยมันก็ไม่ค่อยสนใจผมแล้วครับ(น้อยใจล่ะมั้ง5555) พอมาม.2 พวกเค้าไม่สนใจผมเลยครับแต่ก็คุยๆกันนะครับแค่คุยน้อยลงกันแล้วอะครับ แล้วตอนเข้าค่ายก็ทะเลาะกันครับ ทะเลาะแค่เรื่องที่มันไร้สาระมากเลยครับพอผมทะเลาะกะเพื่อนคนนึงมันก็จะไปบอกเพื่อนมันแล้วก็ทำเป็นไม่สนใจผมเลยก็เก็บความรู้สึกครับ กลับบ้านมาร้องไห้หนักมากครับอยู่คนเดียวตลอดเลย แถมยังติดบุหรี่หนักอีกด้วยรู้ครับว่าบุหรี่มันไม่ดีแต่มันช่วยไม่ได้นิครับคนมะนอยากลืมเล่นกีฬาก็ลืมไม่ได้ทำไร

ก็เศร้าไปหมดเลยต้องมาใช้ของอันตรายพวกนี้อะครับ ตอนนี้ผมควรทำไงดีครับ(บุหรี่ผมเลิกแล้วนะครับ)เศร้า555555 ควรเก็บความรู้สึกนี้ต่อไปเลยหรือต้องเอาความรู้สึกนี้ออกครับ
ทำไมเพื่อนต้องทิ้งให้อยู่คนเดียวด้วย?