สวัสดีค่ะ หนูมาอัพเดทสภาพจิตจากครั้งที่แล้วค่ะ หนูไม่รู้ตัวเองว่าจะต้องโกหกทำไม พอลงทบทวนตัวเองดูหนูเลือกที่จะยอมรับความจริง หนูโกหกเพื่อนเรื่องผู้ชายทั้งๆที่หนูไม่เคยมีผู้ชายมาจีบหรือเป็นแฟนเลย พอหนูยอมรับความจริงมันเหมือนความเชื่อใจในตรงนั้นทันขาดผึ่งในทีเดียวและขาดแล้วขาดเลย หลังจากวันนั้นมาอาการหนูก็เป็นเหมือนคนปรกติทุกอย่างจนมาถึงวันที่ 20.ธค.61 หนูคิดว่าจะเป็นการดีเพราะเพื่อนคนทืหนูโกหกก็ยังเป็นเพื่อนหนูมาตลอดจนถึงวันนั้น หนูโดนรุมซ้อมมันไม่เจ็บที่ภายนอกแต่มันเจ็บที่ภายในค่ะ หนูร้องไห้ออกมาอย่างนักมากแต่ไม่ค่อยมีเสียงสะอื้นเท่าไหร พอวันถัดมาอาการหนูเริ่มสังเกตุเห็นได้ชัดในทีเดียวเลยค่ะ หนูอยู่ ป.6 เป็นช่วงวัยหัวเลี้ยงหัวต่ออันนี้ทุกคนคงเลยเจอกดดันนะค่ะ  หนูก็เจอค่ะ อาการที่แสดงให้เห็นได้ชัดเลยคือ
1.หนูเครียดมาก
หนูเครียดมากเพราะกลัวว่าจะเข้าโรงเรียนมัธยมอย่าที่พ่อและแม่หวังไว้ไม่ได้
2.หนูมีอาการนอนไม่หลับ
อาการนอนไม่หลับในที่หมายถึงว่าจะทำอะไรตาก็ค้างไปหมดทำทุกอย่างที่แม่ พ่อ พี่ แนะนำมาว่าทำแล้สเดี๋ยวก็หลับ ผลสรุปหนูนอนไม่หลับอยู่ดี และสิ่งที่หนักกว่านั้นคือช่วงเวลากลางวันหนูนอนเยอะมากแทบเรียกได้เลยว่าหลับทุกคาบเรียน แต่เมื่อก่อนหนูก็ทำแบบนี่ตอนกลับมาบ้านก็หลับสนิทตื่นอีกทีคือตี5ค่ะ แต่หนูนอนไม่หลับมาจะ1เดือนแล้วค่ะหลับก็หลับไม่สนิทจะนอนก็นอนไม่หลับ
3.หนูมีอาการไม่อยากพูด,คุย,ทำอะไรๆเลยแม้แต่นิดเดียว
4.หนูมีอาการเหมือนคนผีเข้า
จู่ๆหนูอยากร้องเพลงหนูก็ร้อง ไม่อยากพูดก็ไม่พูดเลยทั้งวัน เดี๋ยวร้องให้ เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวนี้  เดี๋ยวหัวเราะหนู้ป็นแบบนี้ใน1วันเลยค่ะ
5.หนูมีอาการหมกหมุ่น
หนูโกหกเพื่อนเรื่องผู้ชายหนูก็หมกหมุ่นเรื่องนั้นอย่างเดียวเลยค่ะ จะว่าหนูแรดเหมือนในที่เพื่อนหนูพูดก็ได้ค่ะ หนูมีอาการหมกหมุ่นอย่างนี้หนักสุดคือหนูไปออ่ยพ่อเพื่อนค่ะ
6.หนูมีอาการไม่อยากอาหารหรืออยากก็มากกว่าปรกติ
เมื่อก่อนหนูกินข้าวเยอะมาก เช่น ข้าว2จานตบด้วยมาม่าอี3ห่อ แต่ปัจจุบันหนูกินข้าวเหมือนแมวดมเลยค่ะกินข้าวเเค่ เศษ1ส่วน4ของจานเองค่ะ หนูไม่เคยกินข้าวหมดเลย
7.หนูมีอาการโกหกบ่อยขึ้น
หนูรู้สึกว่ามันสบายใจที่ได้ทำ แต่ก็ไม่สบายใจที่รู้ว่ามันผิด
แล้วเมื่อวานหนูทะเลอะกับเพื่อนในกลุ่มไลน์หนูรับผมของมันไม่ได้เลยค่ะมันบอกว่า'ที่กูคบกับต่อก็เพราะอยากจะรู้ว่าจะโกหกอะไรอีก'หนูต่อล้อต่อเถียงนานมากหนูไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนตอน ป.3 ที่เป็นเงาของห้อง สุดท้ายทนไม่ไหวเลยลีฟกรุ๊ปออกมาค่ะ  เมื่อคืนหนูกินยานอนหลับที่ซื้อมาแต่ว่าหยิบผิดอันค่ะไปหยิบยาคลายกล้ามเนื้อมากิน 7 เม็ด แต่พอดูสองดีๆแล้วก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะมันมีส่วนผสมของยาพาราอยู่หนูก็เลยจัดการกินยานอนหลับไปอีก4เม็ดทุกคนอาจะคิดว่ามันเยอะแต่หนูคิดว่าปกติเพราะหนูกินมากกว่า4เม็ดทุกวันอยู่แล้ว
พอหนูลอกแม่ว่าขอไปพบจิตแพทย์ได้ไหมแม่บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรแล้วจะไปทำไม
เวลาอยู่บนรถหนูเงียบมากค่ะนั้งนิ่งๆไม่ขยับตัวหรือกระพิบตาแล้วจู่ๆน้ำตาก็ออกแล้วค่ะ  แม่ไม่ได้เลยใจเพราะมองทางอยู่และอีกอาการที่หนูสังเกตุตัวเองคือ
8.หนูร้องไห้ได้นิ่งมาก
หนูร้องไห้ออกมาแบบหน้าตานิ่งๆแต่มีน้ำตาไหลแล้วไม่มีเสียงสูดน้ำมูกไม่มีเสียงสะอื้นใดๆเลยค่ะ