อย่างที่เขียนไปในหัวข้อเลยค่ะ คือเราเป็นคนที่ไม่มีประสบการ์ณ เรื่องความรักหรือมีแฟนเลย บอกว่าไม่มีแต่ก็เคยมีแหละค่ะ แต่ว่าคบกันได้ไม่นาน แค่ 10 วันเอง ตอนนั้นเรายังเด็กอยู่ด้วยเลยไม่รู้อะไรเลย พูดง่ายๆอันนี้ไม่นับเนอะ
ประเด็นคือเราก็ถือว่าเป็นคนหน้าตาธรรมดานะคะ มีคนมาจีบพอสมควร แต่เราก็ปฏิเสธทุกคนที่มาจีบหรือชอบเรา ถึงแม้ว่าเราจะชอบคนๆนั้นด้วยก็ตาม แต่ไม่รู้เรากลัวอะไร แค่รู้สึกว่าคบไปเราก็คงเลิกกันอยู่ดี หรือไม่ก็คิดว่าเขาคงเล่นๆกับเราไม่จริงใจ
เหตุผลที่ทำให้เราคิดเแบบนี้ก็อาจจะเป็นเพราะเราเป็นคนที่ชอบฟังมากกว่าพูด แล้วเวลาพูดกับเพื่อนเราก็จะได้รับฟังเรื่องราวความรักของคนอื่นตลอด ซึ่งส่วนมากมีแต่เรื่องไม่ดีตลอดเลย
เรื่องพ่อแม่ก็อาจจะเป็นอีกส่วนหนึ่ง เพราะท่านยังไม่อยากให้เรามีแฟน แต่นั่นมันก็ผ่านมาแล้ว ตอนนี้ท่านก็เริ่มปล่อยๆแล้ว แต่เราเหมือนยังรู้สึกว่าถ้าเกิดมีคนมาบอกชอบหรือขอเราเป็นแฟนอีกเราก็คงจะปฏิเสธเหมือนเดิม
คือเอาง่ายๆ เราก็มานั่งคิดว่า ตกลงเราเป็นโรคกลัวความรักหรือเปล่า เพราะเราก็เคยเห็นผ่านๆ
ถ้าใครรู้หรือมีความเห็นอะไรก็ช่วยบอกเราด้วยนะคะ คือเราสงสัยจริงๆ ช่วยแนะนำด้วยนะค้าาา ^^ ว่าเราควรจะทำยังไงถึงจะเปิดใจมากกว่านี้
ตกลงเราเป็นโรคกลัวความรักหรือเปล่า?
ประเด็นคือเราก็ถือว่าเป็นคนหน้าตาธรรมดานะคะ มีคนมาจีบพอสมควร แต่เราก็ปฏิเสธทุกคนที่มาจีบหรือชอบเรา ถึงแม้ว่าเราจะชอบคนๆนั้นด้วยก็ตาม แต่ไม่รู้เรากลัวอะไร แค่รู้สึกว่าคบไปเราก็คงเลิกกันอยู่ดี หรือไม่ก็คิดว่าเขาคงเล่นๆกับเราไม่จริงใจ
เหตุผลที่ทำให้เราคิดเแบบนี้ก็อาจจะเป็นเพราะเราเป็นคนที่ชอบฟังมากกว่าพูด แล้วเวลาพูดกับเพื่อนเราก็จะได้รับฟังเรื่องราวความรักของคนอื่นตลอด ซึ่งส่วนมากมีแต่เรื่องไม่ดีตลอดเลย
เรื่องพ่อแม่ก็อาจจะเป็นอีกส่วนหนึ่ง เพราะท่านยังไม่อยากให้เรามีแฟน แต่นั่นมันก็ผ่านมาแล้ว ตอนนี้ท่านก็เริ่มปล่อยๆแล้ว แต่เราเหมือนยังรู้สึกว่าถ้าเกิดมีคนมาบอกชอบหรือขอเราเป็นแฟนอีกเราก็คงจะปฏิเสธเหมือนเดิม
คือเอาง่ายๆ เราก็มานั่งคิดว่า ตกลงเราเป็นโรคกลัวความรักหรือเปล่า เพราะเราก็เคยเห็นผ่านๆ
ถ้าใครรู้หรือมีความเห็นอะไรก็ช่วยบอกเราด้วยนะคะ คือเราสงสัยจริงๆ ช่วยแนะนำด้วยนะค้าาา ^^ ว่าเราควรจะทำยังไงถึงจะเปิดใจมากกว่านี้