อยากได้แฟนกลับมาเพื่อทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น แต่จะทำอย่างไรดีเมื่อเขาไม่ให้โอกาศเรา?
เมื่อเมษาปี 60 ผมได้มีโอกาศรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเรียนนาฏศิลป์อยู่ปีสุดท้ายและกำลังเป็นครูฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนในกรุงเทพ ผมจีบเธอ คุยกับเธอ ไปเที่ยวกับเธอ แล้วไม่นานเราก็เริ่มคบกัน
ผมแก่กว่าเธอหลายปีทีเดียว ความสัมพันธ์ของผมกับเธอเป็นไปแบบเรื่อยๆ ไม่หวือหวามากนัก เราคุยกันทุกวัน เจอกันเดือนละสองสามครั้ง ไปเที่ยวกันกินข้าวดูหนังและไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันบ้างตามโอกาศที่ผมจะไปได้ แต่ผมไม่ค่อยมีเวลาไปหาเธอมากนัก เพราะตัวผมเปิดร้านกาแฟอยู่ที่สมุทรสาคร ผมขายของทุกวันและไม่มีลูกจ้าง มีแต่ญาติและคนที่บ้านที่ช่วยกันขายของที่ร้าน ร้านผมไม่เคยปิดแม้แต่วันสงกรานต์หรือปีใหม่หรือเทศกาลใดๆ ผมเปิดร้านทุกวัน จีงทำให้ผมไม่ค่อยมีเวลาไปไหนเท่าไหร่ จะไปหาเธอได้ส่วนใหญ่ก็คือปิดร้านแล้วไปหาตอนเย็น ไปทานข้าวดูหนัง พอเช้าก็ต้องกลับมาเปิดร้านอีก
หนึ่งปีหลังจากที่เราคบกัน เธอเรียนจบและย้ายกลับไปอยู่บ้าน ทำงานเป็นครูอยู่ที่สัตหีบ เราก็ยังคุยกันทุกวัน วีดีโอคอลกันเป็นประจำ และผมก็จะหาเวลาทิ้งร้าน แว๊ปไปหาเธอที่สัตหีบโดยเฉลี่ยเดือนละครั้ง บางครั้งก็พาไปเที่ยวพัทยาบ้างอะไรบ้างตามโอกาศ
เราก็คุยกันมาทุกวันโดยผมไม่รู้ตัวมาก่อนว่าในความเป็นจริงแล้ว เธอไม่พอใจอะไรในความสัมพันธ์ของเรา เพราะเราไม่เคยทะเลาะกันเลยจนกระทั่งเมื่อกลางเดือนที่แล้ว พ.ย.61 จากที่เราคุยกันปกติตอนเช้า ตกเย็นเธอไม่ตอบไลน์ผม และหายไป ผมพยายามติดต่อก็ไม่ได้ จนวันถัดไป เธอมีข้อความมาบอกผมว่า เธอมีคนใหม่แล้ว
ผมสืบสาวราวเรื่องจากเพื่อนของเธอได้ความว่าเธอเจอคนใหม่มาได้สองเดือนแล้ว เป็นทหารเรืออยู่แถวนั้น แต่ผู้ชายคนใหม่ก็มีแฟนอยู่แล้ว แต่กำลังจะเลิกกับแฟน แล้วพอผู้ชายคนใหม่มาบอกเธอว่าเลิกกับแฟนแล้ว เธอก็เลยมาบอกเลิกกับผมเพื่อที่จะได้ไปคบกัน
ผมไม่รู้มาก่อนว่าเธอไปคบคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่? ผมขับไปหาที่สัตหีบทันทีในวันถัดไปแต่เธอไม่ยอมพบผม และไม่ยอมกลับมาที่บ้าน ผมได้นั่งคุยกับแม่ของเธอจึงรู้ว่าเธอเคยบ่นให้ที่บ้านฟังว่าเธอไม่มั่นใจในตัวผม เพราะผมไม่เคยให้คำมั่นสัญญาอะไรหลังจากที่เขากลับไปอยู่ที่สัตหีบ ทำให้เธอเสียใจและคิดว่าผมคงไม่ได้คิดจะแต่งงานกับเธอ และคบกับเธอไปเรื่อยๆเท่านั้น
ผมพยายามติดต่อเพื่อขอคุยกันให้เข้าใจ แต่เธอบล๊อกผมทุกทาง ผมส่งข้อความไปขอคืนดี ขอโอกาสต่างๆนาๆก็ไม่มีคำตอบรับไดๆ ผมรบเร้าให้แม่ผมไปสู่ขอเธอให้ จะได้ทำให้ทุกอย่างชัดเจนว่าผมต้องการเธอมาอยู่ด้วยกันจริงๆ และพร้อมจะดูแลเธอทุกอย่าง เราเดินทางไปที่บ้านเธอเพื่อไปสู่ขอเธอที่บ้าน พ่อแม่ของเธอไม่ปฏิเสธผมและแม่ แต่ตัวเธอปฏิเสธผมด้วยเหตุผลที่ว่าเธอตัดสินใจคบคนใหม่แล้ว และผมมาช้าเกินไป
ตอนนี้ผมเสียใจมาก เสียใจที่ผมเสียเธอไป มีอะไรหลายๆอย่างที่ผมควรจะได้ทำก่อนหน้านี้ให้ดี แต่ไม่ได้ทำ ผมไม่โทดโกธรเธอเลยที่โกหกผมหรือแอบไปมีคนใหม่ ผมรักเธอเหมือนเดิม แต่ผมเสียใจว่าทำไมเธอไม่ให้โอกาศกับคนที่คบกันมานานได้ปรับปรุงหรือทำอะไรให้ดีขึ้น แต่กลับไปให้โอกาศคนใหม่ที่เพิ่งจะเจอกันได้ไม่นาน
ผมทบทวนความผิดพลาดของตัวเองและได้รู้ว่าการให้เวลากับคนที่เรารักนั้นสำคัญกว่าการทำแต่งานจนไม่มีเวลาจะใส่ใจคนรัก หากผมมีโอกาศได้กลับไปคบกับเธออีกครั้ง ผมจะให้เวลาเธอเป็นอันดับหนึ่ง ให้ความสำคัญกับเธอเหนือสิ่งอื่นใด ให้ความใส่ใจกับเธออย่างเต็มที่ และจะดูแลเธอให้ดีกว่าที่แล้วมา เพราะผมได้เรียนรู้แล้วว่าผมผิดพลาดอะไรบ้าง และผมจะแก้ไขข้อผิดพลาดนั้น และจะไม่ทำให้ความรักต้องเกิดช่องว่างอีกเป็นอันขาด
เดือนนึงที่ผ่านมา ผมนั่งสมาธิแผ่เมตตาหนักมาก ผมขอให้เธอกลับมาทุกวัน ไปไหว้วัดพระแก้วมาสองรอบ ขอปาฏิหาริย์ ขอให้เธอกลับมา ไปสาบานต่อหน้าพระแก้วมรกตว่าหากเธอกลับมาผมจะขอเธอเป็นคู่ชีวิตและจะเป็นสามีที่ดีดูแลเธออย่างดีที่สุดและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจ
เมื่อวันศุกร์ที่แล้วผมลองใช้เบอร์คนที่บ้านโทรไปจนได้คุยและรบเร้าจนเธอยอมออกไปทานข้าวกับผม ผมรีบขับรถไปถึงสัตหีบ รับเธอไปทานข้าวและนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้อยู่กับเธอตามลำพังหลังจากที่เราเลิกกันได้เกือบเดือน เราได้คุยกันทุกเรื่อง ผมเปิดใจคุยกันกับเธอทุกอย่างทั้งความรู้สึกนิสัยและความคิดและสิ่งที่ผมพร้อมทำและประบปรุง เธอเหมือนก็ยังมีความรักเหลือให้ผมอยู่บ้าง เราได้จับมือกัน ผมกอดเธอ เธออิงแอบแนบอกผม ผมแสดงความรักกับเธออย่างเต็มที่ในที่สาธารณะ กอดเธอ ป้อนข้าวเธอ หอมแก้มเธอ จุ๊บเธอ เธอก็หอมแก้มผม จุ๊บผม แต่นั่นคงเป็นครั้งสุดท้าย เพราะว่าหลังจากวันนั้นเธอก็เปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว เธอไม่ยอมให้เบอร์ใหม่ผม เราคงจะไม่ได้ติดต่อกันอีกต่อไปแล้ว เพราะผมไม่มีเบอร์เธอแล้ว แต่ผมก็หวังว่าซักวันหนึ่ง เธอจะกลับมาให้โอกาศผมอีกครั้ง และผมสาบานว่าผมจะไม่มีวันทำให้เธอต้องรู้สึกห่างเหินอีกต่อไป
ผมอยากให้เธอเปลี่ยนใจกลับมาหาผมที่สุดเลย ... ไม่รู้จะมีโอกาศมั้ย และผมไม่รู้ว่าผมควรรอไปอีกนานเท่าไหร่ อีกไม่กี่วันนี้ก็จะถึงวันเกิดผมแล้ว ผมอยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับผมจริงๆ เพราะมันจะเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดในชีวิตผมเลย แต่ผมคงจะหลอกตัวเองหากคิดว่าเธอจะกลับมาเพราะผมพยายามทุกทางแล้วแต่คำตอบก็ยังเหมือนเดิม...
ใครๆก็บอกให้ผมตัดใจซะ แต่มันทำได้ยากเหลือเกิน
อยากได้แฟนกลับมา เพื่อทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น แต่จะทำอย่างไรดีเมื่อเขาไม่ให้โอกาศเรา?
เมื่อเมษาปี 60 ผมได้มีโอกาศรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเรียนนาฏศิลป์อยู่ปีสุดท้ายและกำลังเป็นครูฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนในกรุงเทพ ผมจีบเธอ คุยกับเธอ ไปเที่ยวกับเธอ แล้วไม่นานเราก็เริ่มคบกัน
ผมแก่กว่าเธอหลายปีทีเดียว ความสัมพันธ์ของผมกับเธอเป็นไปแบบเรื่อยๆ ไม่หวือหวามากนัก เราคุยกันทุกวัน เจอกันเดือนละสองสามครั้ง ไปเที่ยวกันกินข้าวดูหนังและไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันบ้างตามโอกาศที่ผมจะไปได้ แต่ผมไม่ค่อยมีเวลาไปหาเธอมากนัก เพราะตัวผมเปิดร้านกาแฟอยู่ที่สมุทรสาคร ผมขายของทุกวันและไม่มีลูกจ้าง มีแต่ญาติและคนที่บ้านที่ช่วยกันขายของที่ร้าน ร้านผมไม่เคยปิดแม้แต่วันสงกรานต์หรือปีใหม่หรือเทศกาลใดๆ ผมเปิดร้านทุกวัน จีงทำให้ผมไม่ค่อยมีเวลาไปไหนเท่าไหร่ จะไปหาเธอได้ส่วนใหญ่ก็คือปิดร้านแล้วไปหาตอนเย็น ไปทานข้าวดูหนัง พอเช้าก็ต้องกลับมาเปิดร้านอีก
หนึ่งปีหลังจากที่เราคบกัน เธอเรียนจบและย้ายกลับไปอยู่บ้าน ทำงานเป็นครูอยู่ที่สัตหีบ เราก็ยังคุยกันทุกวัน วีดีโอคอลกันเป็นประจำ และผมก็จะหาเวลาทิ้งร้าน แว๊ปไปหาเธอที่สัตหีบโดยเฉลี่ยเดือนละครั้ง บางครั้งก็พาไปเที่ยวพัทยาบ้างอะไรบ้างตามโอกาศ
เราก็คุยกันมาทุกวันโดยผมไม่รู้ตัวมาก่อนว่าในความเป็นจริงแล้ว เธอไม่พอใจอะไรในความสัมพันธ์ของเรา เพราะเราไม่เคยทะเลาะกันเลยจนกระทั่งเมื่อกลางเดือนที่แล้ว พ.ย.61 จากที่เราคุยกันปกติตอนเช้า ตกเย็นเธอไม่ตอบไลน์ผม และหายไป ผมพยายามติดต่อก็ไม่ได้ จนวันถัดไป เธอมีข้อความมาบอกผมว่า เธอมีคนใหม่แล้ว
ผมสืบสาวราวเรื่องจากเพื่อนของเธอได้ความว่าเธอเจอคนใหม่มาได้สองเดือนแล้ว เป็นทหารเรืออยู่แถวนั้น แต่ผู้ชายคนใหม่ก็มีแฟนอยู่แล้ว แต่กำลังจะเลิกกับแฟน แล้วพอผู้ชายคนใหม่มาบอกเธอว่าเลิกกับแฟนแล้ว เธอก็เลยมาบอกเลิกกับผมเพื่อที่จะได้ไปคบกัน
ผมไม่รู้มาก่อนว่าเธอไปคบคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่? ผมขับไปหาที่สัตหีบทันทีในวันถัดไปแต่เธอไม่ยอมพบผม และไม่ยอมกลับมาที่บ้าน ผมได้นั่งคุยกับแม่ของเธอจึงรู้ว่าเธอเคยบ่นให้ที่บ้านฟังว่าเธอไม่มั่นใจในตัวผม เพราะผมไม่เคยให้คำมั่นสัญญาอะไรหลังจากที่เขากลับไปอยู่ที่สัตหีบ ทำให้เธอเสียใจและคิดว่าผมคงไม่ได้คิดจะแต่งงานกับเธอ และคบกับเธอไปเรื่อยๆเท่านั้น
ผมพยายามติดต่อเพื่อขอคุยกันให้เข้าใจ แต่เธอบล๊อกผมทุกทาง ผมส่งข้อความไปขอคืนดี ขอโอกาสต่างๆนาๆก็ไม่มีคำตอบรับไดๆ ผมรบเร้าให้แม่ผมไปสู่ขอเธอให้ จะได้ทำให้ทุกอย่างชัดเจนว่าผมต้องการเธอมาอยู่ด้วยกันจริงๆ และพร้อมจะดูแลเธอทุกอย่าง เราเดินทางไปที่บ้านเธอเพื่อไปสู่ขอเธอที่บ้าน พ่อแม่ของเธอไม่ปฏิเสธผมและแม่ แต่ตัวเธอปฏิเสธผมด้วยเหตุผลที่ว่าเธอตัดสินใจคบคนใหม่แล้ว และผมมาช้าเกินไป
ตอนนี้ผมเสียใจมาก เสียใจที่ผมเสียเธอไป มีอะไรหลายๆอย่างที่ผมควรจะได้ทำก่อนหน้านี้ให้ดี แต่ไม่ได้ทำ ผมไม่โทดโกธรเธอเลยที่โกหกผมหรือแอบไปมีคนใหม่ ผมรักเธอเหมือนเดิม แต่ผมเสียใจว่าทำไมเธอไม่ให้โอกาศกับคนที่คบกันมานานได้ปรับปรุงหรือทำอะไรให้ดีขึ้น แต่กลับไปให้โอกาศคนใหม่ที่เพิ่งจะเจอกันได้ไม่นาน
ผมทบทวนความผิดพลาดของตัวเองและได้รู้ว่าการให้เวลากับคนที่เรารักนั้นสำคัญกว่าการทำแต่งานจนไม่มีเวลาจะใส่ใจคนรัก หากผมมีโอกาศได้กลับไปคบกับเธออีกครั้ง ผมจะให้เวลาเธอเป็นอันดับหนึ่ง ให้ความสำคัญกับเธอเหนือสิ่งอื่นใด ให้ความใส่ใจกับเธออย่างเต็มที่ และจะดูแลเธอให้ดีกว่าที่แล้วมา เพราะผมได้เรียนรู้แล้วว่าผมผิดพลาดอะไรบ้าง และผมจะแก้ไขข้อผิดพลาดนั้น และจะไม่ทำให้ความรักต้องเกิดช่องว่างอีกเป็นอันขาด
เดือนนึงที่ผ่านมา ผมนั่งสมาธิแผ่เมตตาหนักมาก ผมขอให้เธอกลับมาทุกวัน ไปไหว้วัดพระแก้วมาสองรอบ ขอปาฏิหาริย์ ขอให้เธอกลับมา ไปสาบานต่อหน้าพระแก้วมรกตว่าหากเธอกลับมาผมจะขอเธอเป็นคู่ชีวิตและจะเป็นสามีที่ดีดูแลเธออย่างดีที่สุดและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจ
เมื่อวันศุกร์ที่แล้วผมลองใช้เบอร์คนที่บ้านโทรไปจนได้คุยและรบเร้าจนเธอยอมออกไปทานข้าวกับผม ผมรีบขับรถไปถึงสัตหีบ รับเธอไปทานข้าวและนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้อยู่กับเธอตามลำพังหลังจากที่เราเลิกกันได้เกือบเดือน เราได้คุยกันทุกเรื่อง ผมเปิดใจคุยกันกับเธอทุกอย่างทั้งความรู้สึกนิสัยและความคิดและสิ่งที่ผมพร้อมทำและประบปรุง เธอเหมือนก็ยังมีความรักเหลือให้ผมอยู่บ้าง เราได้จับมือกัน ผมกอดเธอ เธออิงแอบแนบอกผม ผมแสดงความรักกับเธออย่างเต็มที่ในที่สาธารณะ กอดเธอ ป้อนข้าวเธอ หอมแก้มเธอ จุ๊บเธอ เธอก็หอมแก้มผม จุ๊บผม แต่นั่นคงเป็นครั้งสุดท้าย เพราะว่าหลังจากวันนั้นเธอก็เปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว เธอไม่ยอมให้เบอร์ใหม่ผม เราคงจะไม่ได้ติดต่อกันอีกต่อไปแล้ว เพราะผมไม่มีเบอร์เธอแล้ว แต่ผมก็หวังว่าซักวันหนึ่ง เธอจะกลับมาให้โอกาศผมอีกครั้ง และผมสาบานว่าผมจะไม่มีวันทำให้เธอต้องรู้สึกห่างเหินอีกต่อไป
ผมอยากให้เธอเปลี่ยนใจกลับมาหาผมที่สุดเลย ... ไม่รู้จะมีโอกาศมั้ย และผมไม่รู้ว่าผมควรรอไปอีกนานเท่าไหร่ อีกไม่กี่วันนี้ก็จะถึงวันเกิดผมแล้ว ผมอยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับผมจริงๆ เพราะมันจะเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดในชีวิตผมเลย แต่ผมคงจะหลอกตัวเองหากคิดว่าเธอจะกลับมาเพราะผมพยายามทุกทางแล้วแต่คำตอบก็ยังเหมือนเดิม...
ใครๆก็บอกให้ผมตัดใจซะ แต่มันทำได้ยากเหลือเกิน