เทศกาลแห่งความเหงา

คงไม่ได้ไปเล่นน้ำที่ไหน แล้วพรุ่งนี้ ก็คงเป็นวันธรรมดาๆวันนึง ที่ไม่ได้มีความพิเศษอะไร เหงาจังเลยครับ คนที่เราอยากคุย เค้าก็ไม่อยากคุยกับเรา เพื่อนก็ไม่มี ไม่รู้จะคุยกับใคร อยากลองไปเที่ยวกลางคืนบ

เคยเป็นมั้ย บางทีก็เหงาๆเพ้อๆ จนเบื่อตัวเอง :- แบบว่าโสด เบื่อๆก็มาตั้งกระทู้เรียกแขก หาเพื่อนคุยไปเรื่อยเปื่อย พอบทมีคนมาคุยด้วย ก็ดันเบื่อต่อได้อีก สักพักคุยกันแบบเซ็งๆ เนือยๆ แล้วก็เลิกคุย (คาดว่า

แวะมาทักทายกันหลังไมค์ได้นะครับ ใครเหงาไม่มีเพื่อน ปรึกษา คุยเรื่อยเปื่อย ระบายอารมณ์ได้หมดๆ

ความสุขที่ทำงานล่วงเวลา ในขณะที่หน้าฟีดโซเชียลมีเดียเต็มไปด้วยภาพรอยยิ้ม ภาพครอบครัวพร้อมหน้า อาหารจานโต และพลุไฟหลากสี ผมสังเกตเห็นว่า... มีบางคนไม่ได้อยู่ในภาพเหล่านั้น ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีความสุข แต

ผมเป็นคนที่ไม่มีเพื่อนมีเเฟนนะพอวันเทศกาลพวกนี้ก็เลยไม่ได้ออกไปไหนนอนอยู่เเต่บ้านทั้งวัน เเต่ที่ผมเกลียดวันพวกนี้เพราะเวลาจะหาข้าวกินหาค่อนข้างยากนะจะไปกินข้าวที่ไหนร้านนู้นก็ปิดร้านนี้ก็ปิดหากินไม่ได

เสียงฝนตก...พรำๆ   ทำให้คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย... คิดถึงวัยเด็ก.. คิดถึงคนที่บ้าน.. คิดถึงแฟนเก่า.. คิดถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา ที่คิดว่า..น่าจะทำให้ดีกว่านี้ ทำไม ณ ตอนนั้น ทำแบบนั้น ไม่ทำ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราเป็นคนหลับยากมากเป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วบางทีใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะหลับต้องคิดไปเรื่อยเปื่อย แล้วแบบวันนี้เรานอนไม่หลับ แต่พอเรากำลังจะนอน กำลังจะหลับแล้วแหละค่ะ คนที่บ้านชอบมา

พอดีตอนนี้จขกท.โสดค่ะ แล้วอารมณ์คนโสดก็จะเหงาๆ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยในบ้างครั้งแล้วทุกครั้งที่เพ้อเจ้ออยู่เนี้ยมันก็จะมีความคิด 2 อย่างนี้ตีกัน คือในบางอารมณ์อยากมีแฟนไว้คอยปรึกษาหารือ ให้กำลังใจกันในเร

ทำไมคนป่วยถึงเพ้อ ละเมัอชื่อ คนนึงค่ะ ผู้ป่วยเขาผูกพันรึเขาคิดถึงรึคิดอะไรอยุ่ค่ะอย่างไง คือนอนเฝ้าพี่สาว แต่พี่สาวเพ้อถึงน้อง ร้องให้น้องช่วย ช่วยพี่ด้วยช่วยพี่ด้วย พร้อมเอ่ยชื่อน้องลั่น พอปลุกแกบอกไ