อยากเลิกกับแฟน แต่ก็ยังรักมาก

คบกับแฟนมา4ปีแล้ว คบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย จนตอนนี้ต่างคนต่างเรียนมีงานทำเลยย้ายมาอยู่กัน ก่อนหน้านี้ด้วยความที่เรียนมหาลัยคนละจังหวัด อยู่ไกลกันถึงคบมาได้ถึง4ปี พอได้มาอยู่กันเรากับรู้สึกเหนื่อยกับนิสัยเขามาก ทั้งขี้หงุดหงิด เสียงดัง ไม่มีความเกรงใจใคร อยากทำอะไรก็ทำ หงุดหงิดก็ตะคอก ก็ด่าโดยไม่ได้สนใจว่าใครจะมอง คนจะเยอะแค่ไหน และไม่มีความรับผิดชอบอะไรเลย เรามีงานทำก่อนเขาเกือบปี เขาก็อยู่ห้องเฉยๆ แต่ก็ไม่เคยแบ่งเบาอะไรได้เลย บ้างครั้งเราเลิกงานมาดึกๆ ยังต้องมาเก็บกล่องข้าวที่วางอยู่ข้างโต๊ะคอมข้างที่นอน หรือถ้าเราต้องไปทำงานต่างจังหวัดเป็นอาทิตย์ กลับมาสภาพห้องก็จะเละแบบไม่มีทางเดินทั้งเสื้อผ้า ถุงกับข้าว ถุงขนม ถ้วยจาน ใช้เสร็จตรงไหนก็จะวางอยู่ตรงนั้น แล้วยิ่งติดเกม ติดหุ่นกันดั้ม พอตอนนี้เขามีงานทำ ก็เอาแต่ซื้อของเล่นกัลดั้มเดือนๆนึงหมดไป2-3พัน แต่เราก็แยกกระป๋าตังกันใช้นะ เราเลยพูดอะไรไม่ได้ เราบ่นหน่อยก็โดนส่วนกลับ จนต้องปล่อย พูดจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว จนเหนื่อย มีแฟนเหมือนลูก เวลาทะเลาะกัน เรานอนร้องไห้ เขายังไม่รู้ว่าเราร้องไห้เลย เพราะเล่นแต่เกม นั่งดูแต่หุ่นกัลดั้ม ถ้าวันหยุดงานนะเวลาไปไหน เราก็ต้องไปคนเดียว ไม่ว่าจะไปหาหมอ ไปซื้อของ ไปกินข้าว ไปดูหนัง เขาให้เหตุว่าวันหยุดอยากนอนอยู่ห้องเฉยๆ คือเราก็มีแฟน แต่เราก็ต้องไปไหนมาไหนคนเดียว ทำอะไรด้วยตัวเอง จนคิดว่าถ้าแบบนี้เราอยู่คนเดียวยังดีกว่า คือเราเหนื่อย เราน้อยใจ เราอึดอัด เราเสียใจที่ต้องมาทะเลาะกันทุกวัน อารมณ์เสียใส่กันทุกวัน อยากจะเลิกมากๆ แต่ก็ใจไม่แข็งพอสักที
คนเรามันเปลี่ยนกันยากจริงๆนะ 4ปีที่คบกันมา เรารับรู้สิ่งดีๆในตัวเขาไ้ด้อย่างเดียว คือเรารู้ว่าเขาก็รักเรามาก แต่เขาไม่เคยปรับปรุงนิสัยอะไรเลย เคยแย่ยังไงมาอยู่ด้วยกันยิ่งแย่กว่าเดิม แต่เราก็ไม่ได้ว่าตัวเองดีนะ เราก็มีเรื่องแย่ๆที่ทำกับเขาไว้เหมือนกัน เพียงแต่ความรู้สึกเราตอนนี้เราไม่ไหวกะนิสัยเขาแล้ว แต่เราก็ทำใจเลิกไม่ได้