เรากับแฟนเราเริ่มต้นจากความเป็นเพื่อน จนกลายเป็นเพื่อนสนิท จนทุกวันนี้กลายเป็นคนรักกันและคบกัน ตอนที่เรายังเป็นเพื่อนกัน เราคุยกันทุกเรื่องเข้าใจกันทุกเรื่องไม่เคยทะเลาะกัน แต่พอเราเริ่มคบกันแรกๆอะไรก้อดีหมดแต่พอยิ่งคบก้อเหมือนเราคุยกันไม่รุ้เรื่อง ทะเลาะกันเป็นประจำ งอนกันเกือบทุกวัน เราพยายามที่จะปรับ พยายามศึกษาศาสนาอิสลาม เพื่อที่เราจะได้เข้าใจในความเป็นตัวเค้ามากขึ้น เราศึกษาข้อห้ามต่างๆของศาสนาเค้า ศึกษาเรื่องการแต่งกาย แต่เหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว เค้าไม่เคยมองเห็นความพยายามของเรา เค้าบอกเค้ารักเรา ตามใจเราทุกอย่างไม่รุ้จะตามใจเรายังไงแล้ว แต่ทำไมเรารุ้สึกเหมือนเรายิ่งคบยิ่งเหนื่อยใจ เวลาที่เราไปเที่ยวด้วยกัน เราจะเลือกกินแต่อาหารที่เค้ากินได้ อะไรที่เค้ากินไม่ได้เราก้อจะไม่กิน เราใส่ใจทุกรายละเอียดของเค้าแต่เค้ากลับมองข้ามความรุ้สึกของเรา เค้าชอบมองว่าเรางี่เง่า เอาแต่ใจ แต่ทุกอย่างเค้าไม่เคยคิดเลยว่า ผู้หญิงก้อต้องการความดูแลเอาใจใส่กลับมาบ้าง ทุกวันนี้เราไม่รุ้ว่าเราควรจะทำไงดี จะเดินหน้าต่อ หรือ ถอยหลัง ถ้าเราเดินหน้าต่อก้อมีแต่เจ็บกับเจ็บ แต่ถ้าให้กลับไปเป็นเพื่อนเราก้อทำไม่ได้เราเลยไม่รุ้ว่าจะรักหรือจะเลิกดี เรารุ้แค่ว่าเรารักเค้ามากแต่เหมือนเราเข้ากันไม่ได้เลย ความคิดเราต่างกันค่อนข้างเยอะ
เราเป็นไทยพุทธแต่มีแฟนเป็นอิสลาม รักต่างศาสนามันจะเป็นไปได้หรือไม่???