นับจากวันที่เลิกกันก็สามเดือนละครับ
ตอนนั้นหักดิบทุกอย่างตัดทุกช่องทาง
แต่เฟสนี้เธอบล้อกผมไปก่อนแล้วผมเลยไม่ได้บล็อก
อยู่ๆเธอก็มาปลดบล้อกตอนไหนก้ไม่รู้
รุ้อีกทีตอนมีจุดเขียวขึ้นในแชท
แต่ผมก้ไม่กล้าแม้แต่จะกดเข้าไปเลยครับ
กลัวมากๆ
กลัวจริงๆ
ในใจมันก็คิดถึง อยากรุ้ความเป็นไปของเค้านะ
แต่คิดแล้ว ถ้าส่องไป คงเจอภาพความสุขของเค้ากับแฟนใหม่แน่ๆ
เลยตัดใจไม่ส่อง
เวลาเข้าแชทเห็นจุดเขียวขึ้นก็ได้แต่ภาวนาในใจว่าอย่าให้นิ้วลั่นไปโดนเชียว
ไม่งั้นได้อ่านแชทเก่าๆละดราม่ายาวแน่ๆ และคงไม่พ้นสุดท้ายเข้าไปส่อง ละก็เจ็บ
จนมาวันนี้ มันก้สามเดือนแล้ว
ใจมันก้อยากรุ้ความเป็นไปของเข้า
ยอมรับว่ายังรุ้สึกยูมาก
แต่ก้ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไปนะ
แต่มันยังรักยังรุ้สึกกับเค้ายุ ยังเป็นห่วง ยังคิดถึง
นั่งทำใจยุหลายวันแล้วว่าจะส่องดีไหม
เจอภาพแล้วจะเจ้บไหมทำใจได้ไหม
เหมือนความกลัวในช่วงแรกๆมันหายไปบ้างแล้ว
คิด...คิด...คิด...คิด...
จะส่องเฟสแฟนเก่าดีไหม
ตอนนั้นหักดิบทุกอย่างตัดทุกช่องทาง
แต่เฟสนี้เธอบล้อกผมไปก่อนแล้วผมเลยไม่ได้บล็อก
อยู่ๆเธอก็มาปลดบล้อกตอนไหนก้ไม่รู้
รุ้อีกทีตอนมีจุดเขียวขึ้นในแชท
แต่ผมก้ไม่กล้าแม้แต่จะกดเข้าไปเลยครับ
กลัวมากๆ
กลัวจริงๆ
ในใจมันก็คิดถึง อยากรุ้ความเป็นไปของเค้านะ
แต่คิดแล้ว ถ้าส่องไป คงเจอภาพความสุขของเค้ากับแฟนใหม่แน่ๆ
เลยตัดใจไม่ส่อง
เวลาเข้าแชทเห็นจุดเขียวขึ้นก็ได้แต่ภาวนาในใจว่าอย่าให้นิ้วลั่นไปโดนเชียว
ไม่งั้นได้อ่านแชทเก่าๆละดราม่ายาวแน่ๆ และคงไม่พ้นสุดท้ายเข้าไปส่อง ละก็เจ็บ
จนมาวันนี้ มันก้สามเดือนแล้ว
ใจมันก้อยากรุ้ความเป็นไปของเข้า
ยอมรับว่ายังรุ้สึกยูมาก
แต่ก้ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไปนะ
แต่มันยังรักยังรุ้สึกกับเค้ายุ ยังเป็นห่วง ยังคิดถึง
นั่งทำใจยุหลายวันแล้วว่าจะส่องดีไหม
เจอภาพแล้วจะเจ้บไหมทำใจได้ไหม
เหมือนความกลัวในช่วงแรกๆมันหายไปบ้างแล้ว
คิด...คิด...คิด...คิด...