สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรา
จริงๆ เราไม่ได้คาดหวังว่าจะมีคนมาอ่าน เพียงแค่เราอยากบันทึกถึงคนๆ นึงที่เราเคยรู้จักและเคยรักเค้าชอบเล่นพันทิปมาก
ก่อนเค้าประสบอุบัติเหตุ เราเลิกกันได้ไม่กี่เดือน ด้วยเหตุผลนานับประการ และจบไม่สวย
แต่ความรู้สึกรัก เป็นห่วง และอาทร เรายังมีให้เค้าอยู่เสมอ แม้จะไม่ได้เจอไม่ได้คุยกัน
เราได้แต่หวังให้เค้ามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และมีครอบครัวมีคนรักที่สดใส
แต่ไม่กี่วันมานี้ เค้าทักเรามาทางไลน์ ว่าเค้าประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และตอนนี้กลับมารักษาตัวที่บ้าน
เค้าบอกอยากเจอเรา เราตัดสินใจลังเลว่าจะไปเยี่ยมดีหรือไม่
จนเค้าพิมพ์มาว่า “อยากให้มานะ อยากเจอ” เราจึงถามว่าโอเคแล้วใช่ไหม เดินเหินได้ปกติใช่รึป่าว ทำไมต้องกลับมารักษาตัวที่บ้าน
เค้าตอบมาว่า “ยังเดินไหวอยู่ พักฟื้น ตอนนี้นอนอยู่บนเตียง” เราตกใจมากเพราะคิดว่าอาการไม่ดีแน่ จึงขอให้เพื่อนพาไป
ภาพที่เห็นคือ”นอนติดเตียง แขนขาลีบไม่มีแรง” เรากลั้นนำ้ตาไม่ไหว เราร้องไห้หนักมาก ช่อคจนทำอะไรไม่ถูก
เพียงแค่เราไม่ได้เจอกันไม่กี่เดือน เค้าเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ “เราถามเค้าว่าโอเคไหม เจ็บมากไหม” แต่เค้าตอบเราว่า “ดีใจมากนะที่มา”
เราลืมบอกไป ช่วงเวลาที่เค้าหายไป เราสะดุ้งตื่นกลางดึกแลบไม่มีเหตุผลเสมอ
ภาพที่เห็นตรงหน้า จะใช่จิตใต้สำนึก หรือว่าอะไรมาดลใจให้นึกถึงก็ไม่อาจรู้ได้เลยค่ะ
วันแต่ละวันผ่านไปกับอวัยวะที่หักแขน และต้นขา ทำให้ร่างกายเค้าซูบผอม จากคนที่เคยเป็นนักกีฬา ตอนนี้แทบไม่เหลือเค้าของกล้ามเนื้ออยู่เลย
เค้าเป็นคนที่พิมพ์อักขระชัดเจน ตอนนี้พิมพ์หรือพูด เหมือนคนที่หัดพูดค่ะ พูดผิดบ้าง พูดถูกบ้าง
แล้วจำบางเรื่องในอดีตช่วงสั้นๆ ไม่ได้เลย
เราได้เเต่พร่ำภาวนาให้เค้าหาย สิ่งที่เราเคยโกรธในความใจร้ายที่เค้าเคยทำหายไปหมดแล้วตอนนี้เหลือแค่คำภาวนาให้เค้าปลอดภัย
กลับมาเเข็งแรงดังเดิม ตอนนี้เรากำลังศึกษาหาข้อมูลว่าถ้าเราให้เวลา หมั่นพูดคุยจะพอช่วยให้เค้ากลับมาเป็นคนเดิมได้บ้างไหมคะ
ถ้าเราพาเค้าไปเจอ ไปฟัง ไปอ่านสิ่งที่เค้าเคยทำก่อนประสบอุบัติเหตุ จะช่วยได้ไหมคะ
สื่งที่เรากลัวมากและกังวลตอนนี้ คือเค้าเป็นเสาหลักคนเดียวของบ้าน หากทำงานหรือช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องลำบากมากแน่ๆเลยค่ะ
เราอยากให้เค้าฟื้นตัวทั้งร่างกาย จิตใจ และสติสัมปชัญญะ หากเรายังไปช่วยเหลือจะทำให้เค้ายิ่งอาการแย่ไหมคะ
ตอนนี้ถึงแม้เราจะเลิกกันแล้ว. แต่เราไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ช่วยเค้ากลับมาเป็นคนเกิมเลยค่ะ
ทุกครั้งที่ขับรถกลับจากเยี่ยมเค้า เราจะร้องไห้ในรถเสมอ
เราแค่หวังอย่างเต็มเปี่ยมว่าเค้าจะหาย กลับมาร่าเริง กลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้ง
ถ้าเพื่อนๆมีคำแนะนำ รบกวนด้วยนะคะ
คำแนะนำสำหรับผู้ป่วยติดเตียง, กายภาพบำบัด(หมอบอกจะกลับมาเดินได้ แต่ต้องกายภาพบำบัด 6 เดือน- 1ปีค่ะ
การฟื้นฟูสติสัมปชัญญะของผู้ป่วยที่ได้รับกระทบกระเมือนทางสมอง (เลือดออกในสมอง) การบำบัดจิตใจผู้ป่วย สามัญสำนึก และความมั่นใจ
เราไม่ได้มีเงินทองมากในการรักษา แต่เรามีความผูกพันและความรักปรารถนาดี จะช่วยเยียวเค้าได้ใช่ไหมคะ
ความผูกพันธ์ และความรักจะสามารถรักษาคนๆนึงได้ไหมคะ
จริงๆ เราไม่ได้คาดหวังว่าจะมีคนมาอ่าน เพียงแค่เราอยากบันทึกถึงคนๆ นึงที่เราเคยรู้จักและเคยรักเค้าชอบเล่นพันทิปมาก
ก่อนเค้าประสบอุบัติเหตุ เราเลิกกันได้ไม่กี่เดือน ด้วยเหตุผลนานับประการ และจบไม่สวย
แต่ความรู้สึกรัก เป็นห่วง และอาทร เรายังมีให้เค้าอยู่เสมอ แม้จะไม่ได้เจอไม่ได้คุยกัน
เราได้แต่หวังให้เค้ามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และมีครอบครัวมีคนรักที่สดใส
แต่ไม่กี่วันมานี้ เค้าทักเรามาทางไลน์ ว่าเค้าประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และตอนนี้กลับมารักษาตัวที่บ้าน
เค้าบอกอยากเจอเรา เราตัดสินใจลังเลว่าจะไปเยี่ยมดีหรือไม่
จนเค้าพิมพ์มาว่า “อยากให้มานะ อยากเจอ” เราจึงถามว่าโอเคแล้วใช่ไหม เดินเหินได้ปกติใช่รึป่าว ทำไมต้องกลับมารักษาตัวที่บ้าน
เค้าตอบมาว่า “ยังเดินไหวอยู่ พักฟื้น ตอนนี้นอนอยู่บนเตียง” เราตกใจมากเพราะคิดว่าอาการไม่ดีแน่ จึงขอให้เพื่อนพาไป
ภาพที่เห็นคือ”นอนติดเตียง แขนขาลีบไม่มีแรง” เรากลั้นนำ้ตาไม่ไหว เราร้องไห้หนักมาก ช่อคจนทำอะไรไม่ถูก
เพียงแค่เราไม่ได้เจอกันไม่กี่เดือน เค้าเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ “เราถามเค้าว่าโอเคไหม เจ็บมากไหม” แต่เค้าตอบเราว่า “ดีใจมากนะที่มา”
เราลืมบอกไป ช่วงเวลาที่เค้าหายไป เราสะดุ้งตื่นกลางดึกแลบไม่มีเหตุผลเสมอ
ภาพที่เห็นตรงหน้า จะใช่จิตใต้สำนึก หรือว่าอะไรมาดลใจให้นึกถึงก็ไม่อาจรู้ได้เลยค่ะ
วันแต่ละวันผ่านไปกับอวัยวะที่หักแขน และต้นขา ทำให้ร่างกายเค้าซูบผอม จากคนที่เคยเป็นนักกีฬา ตอนนี้แทบไม่เหลือเค้าของกล้ามเนื้ออยู่เลย
เค้าเป็นคนที่พิมพ์อักขระชัดเจน ตอนนี้พิมพ์หรือพูด เหมือนคนที่หัดพูดค่ะ พูดผิดบ้าง พูดถูกบ้าง
แล้วจำบางเรื่องในอดีตช่วงสั้นๆ ไม่ได้เลย
เราได้เเต่พร่ำภาวนาให้เค้าหาย สิ่งที่เราเคยโกรธในความใจร้ายที่เค้าเคยทำหายไปหมดแล้วตอนนี้เหลือแค่คำภาวนาให้เค้าปลอดภัย
กลับมาเเข็งแรงดังเดิม ตอนนี้เรากำลังศึกษาหาข้อมูลว่าถ้าเราให้เวลา หมั่นพูดคุยจะพอช่วยให้เค้ากลับมาเป็นคนเดิมได้บ้างไหมคะ
ถ้าเราพาเค้าไปเจอ ไปฟัง ไปอ่านสิ่งที่เค้าเคยทำก่อนประสบอุบัติเหตุ จะช่วยได้ไหมคะ
สื่งที่เรากลัวมากและกังวลตอนนี้ คือเค้าเป็นเสาหลักคนเดียวของบ้าน หากทำงานหรือช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องลำบากมากแน่ๆเลยค่ะ
เราอยากให้เค้าฟื้นตัวทั้งร่างกาย จิตใจ และสติสัมปชัญญะ หากเรายังไปช่วยเหลือจะทำให้เค้ายิ่งอาการแย่ไหมคะ
ตอนนี้ถึงแม้เราจะเลิกกันแล้ว. แต่เราไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ช่วยเค้ากลับมาเป็นคนเกิมเลยค่ะ
ทุกครั้งที่ขับรถกลับจากเยี่ยมเค้า เราจะร้องไห้ในรถเสมอ
เราแค่หวังอย่างเต็มเปี่ยมว่าเค้าจะหาย กลับมาร่าเริง กลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้ง
ถ้าเพื่อนๆมีคำแนะนำ รบกวนด้วยนะคะ
คำแนะนำสำหรับผู้ป่วยติดเตียง, กายภาพบำบัด(หมอบอกจะกลับมาเดินได้ แต่ต้องกายภาพบำบัด 6 เดือน- 1ปีค่ะ
การฟื้นฟูสติสัมปชัญญะของผู้ป่วยที่ได้รับกระทบกระเมือนทางสมอง (เลือดออกในสมอง) การบำบัดจิตใจผู้ป่วย สามัญสำนึก และความมั่นใจ
เราไม่ได้มีเงินทองมากในการรักษา แต่เรามีความผูกพันและความรักปรารถนาดี จะช่วยเยียวเค้าได้ใช่ไหมคะ