เราคบกับแฟนมา 4 ปี เค้านอกใจเรามา 3-4 ครั้ง แต่เราก็ให้อภัยมาตลอด ที่เราทำเพราะเรารักเค้ามากจนยอมให้อภัยมาตลอด รู้ทั้งรู้ว่าคนอื่นจะมองเราว่าโง่ยอมทนได้ไง แต่เราก็ไม่สนใจ จนมาวันนี้เราจับได้เค้านอกใจไปคุยกับ ผญ. คนอื่น จนถึงขั้นไปไหนมาไหนด้วยกัน ตอนที่เราทำงานเพราะเราอยู่กันคนละจังหวัดด้วยเจอกันแค่เสาร์ อาทิตย์ เวลาไม่ตรงกันมันก็น่าจะมีส่วน แต่คนเราซื่อสัตย์ต่อคนรักเค้าคงไม่ทำหรอกจริงมั้ย เราคิดมาเสมอว่าเราผิดที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ จนทำให้เค้ามี ผญ. อื่น แต่เหมือนจะคิดผิด พอทะเลาะกันเค้าก็ยอมรับผิดทุกอย่างนะ เค้าขอโอกาสกลับตัว กลับใจ เค้าบอกไม่กล้าทำอีกแล้วเรื่องนอกใจ เพราะครั้งนี้เราเป็นหนักมากเกือบแอดมิดอะ เค้าก็เสียใจกับสิ่งที่ทำไป เราก็ให้โอกาสเค้านะ แต่เมื่อคุยกันกลับกลายเป็นเราที่ผิด เค้าบอกเราว่าขออยู่คนเดียว ทบทวนอะไรกับตัวเองหน่อย เราก็ไม่โทร ไม่ทักเลย จนถึงวันนึงเราตัดสินใจถามว่าทำแบบนี้จะเลิกกันมั้ย เราก็ไม่ไหวแล้วกับความรู้สึกที่เลวร้าย แย่ลงทุกวัน เค้าบอกว่าไม่บอกว่าจะเลิกมั้ย เราก็คิดว่านี่เราเป็นอะไรสำหรับเค้า ทั้งๆที่เค้าผิด แต่คุยๆกันเค้าก็บอกว่าที่เค้านอกใจครั้งนี้ เพราะเค้าอยากให้รู้ว่าเค้าทนกับนิสัยเอาแต่ใจ ไม่มีเหตุผลของเรามาเป็นปี ๆ แล้ว เราก็ตกใจว่าเหตุผลแค่นี้คนรักกันสองคนต้องคุยกัน ไม่ใช่ตัดปัญหาด้วยการนอกใจ เค้าก็อยากให้เราเปลี่ยนตัวเองใหม่ จนวันนี้คุยกันแต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม เค้าบอกว่าเค้ารักเรามากเลยกลับมาคุย คือ งง ตกลงเรื่องนี้ใครผิดกันแน่..
เธอหรือเราไม่ชัดเจน