philophobia หรือโรคกลัวความรัก มันเป็นโรคที่ปิดใจไม่ยอมให้ใครเข้ามา เพราะปมบางอย่างในใจของคนๆหนึ่ง
เรา"เคย"เป็นค่ะ
มันแย่มากๆนะเราไม่ชอบทำลายความรู้สึกผู้อื่น เราเคยมีแฟนมา 4 คน แต่ละคนคบไม่ถึงเดือนเลยเราพยายามแล้วพยายามจะไม่คิดมาก เราพยายามพูดกับตนเองว่ามันเป็นเรื่องสวยงาม แต่เราทำไม่ได้มันอึดอัดมากๆจริงๆจนต้องเลิกกันไปเพราะเราก็ไม่อยากทำร้ายตัวเองเหมือนกัน
เราอยู่คนเดียวได้สบายๆ กับหูฟัง เพลงในเพลลิสต์ที่ตามฟังไม่ทัน หนังที่ดูจนไม่ได้นอน เราโลกส่วนตัวสูงสุดๆ
แต่แล้ววันหนึ่งเราก็ได้พบคนๆหนึ่ง เขามีนิสัยที่เข้ากับเราแทบทุกๆเรื่องเลย เราคุยกันไปเรื่อยๆแบบเพื่อน
แล้วเราตัดสินใจที่จะลองเปิดใจดูค่ะ
เราลองเป็นตัวของตัวเองค่ะ.
อยู่กับเขาเราพูดได้ทั้งวันเพราะความสนใจเราตรงกันมันไม่อึดอัดเหมือนคนอื่นๆเลย
มันมีความรู้สึกดีๆเข้ามามากมายในชีวิตเราค่ะ
ก่อนหน้านี้เราไม่เคยได้รู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงเลย หรือแม้กระทั่งความคิดถึง
เค้าทลายกำแพงที่เราสร้างไว้แบบที่คนอื่นๆไม่สามารถทำได้ เค้าทำให้ชีวิตเรามีความสุขมากจริงๆค่ะเรายอมรับเลย
แต่แล้ววันหนึ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปค่ะ เค้าเลิกคุยกับเราแบบไร้เหตุผล แต่เราก็ไม่อยากถามค่ะกลัวความสัมพันธ์มันจะแย่ลงไปกว่านี้ เราตกลงมาอยู่ใน friend zone
ความรู้สึกดีๆเหล่านั้นมันยังคงวนเวียนอยู่ในใจเราไม่ไปไหน เราอยากให้มันกลับมา เราคิดถึงความรู้สึกเดิมๆที่เคยมีด้วยกันเราทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆค่ะ มันทุกข์มากๆ
มาถึงตอนนี้ทุกคนอาจจะถามว่า แบบนี้มันจะไม่เป็นปมกระตุ้นให้กลัวความรักอีกหรอ?
เราขอตอบตรงนี้เลยค่ะว่าทุกวันนี้เรายังรออย่างลมๆแล้งๆเรารู้สึกโหยหาความรักมากๆค่ะ เราพยายามที่จะปรับตัวในการใช้ชีวิตที่ขาดเค้าไปค่ะ เค้าไม่ได้ทลายกำแพงอย่างเดียวเค้าเปลี่ยนตัวตนเราด้วยค่ะ เรากลายเป็นคนที่ต้องการ(โหยหา)ความรักไปแล้วค่ะ
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตเรามีความสุขจริงๆ
เราไม่โกรธเลยที่เค้าจากไปเค้าทำให้เรารู้ว่าความรัก ความสุข ความคิดถึง หรือแม้กระทั่งความเศร้า มันคืออะไร
เราเข้าใจนะคะว่าคนที่มาอ่านถึงตรงนี้ส่วนมากคงเป็นคนที่เป็นโรคกลัวความรัก คุณคงรู้สึกเหมือนเราเมื่อก่อน เวลาอ่านเรื่องเกี่ยวกับความรักมันจะเอียน และรู้สึกว่ามันไร้สาระ แต่คุณลองเจอสิ่งที่เรียกว่า ความรัก ก่อนเถอะค่ะทัศนคติคุณจะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน
สำหรับคนที่ยังกลัวความรักอยู่เราแนะนำให้หาคนที่เข้ากับคุณได้และไม่จุกจิกนะคะและที่สำคัญที่สุดเลยคือคุณต้องเปิดใจนะคะ
เช่นถ้าปกติเวลานี้เป็นเวลาที่คุณชอบที่จะนอนดูซีรีส์ข้ามคืนถ้าเป็นแบบนี้คุณก็ลองชวนเค้ามาดูด้วยกันสิคะ(มีความสนใจในเรื่องเดียวกันนั่นเอง) ทั้งนี้ขอให้คุณทุกคนผ่านพ้นปมเหล่านั้นได้นะคะ
ถ้าหากต้องการคำปรึกษาหรือถามรายละเอียดก็หลังไมค์หรือคอมเมนต์ก็ได้นะคะเรายินดีตอบค่ะ
เรา"เคย"เป็นโรคกลัวความรัก
เรา"เคย"เป็นค่ะ
มันแย่มากๆนะเราไม่ชอบทำลายความรู้สึกผู้อื่น เราเคยมีแฟนมา 4 คน แต่ละคนคบไม่ถึงเดือนเลยเราพยายามแล้วพยายามจะไม่คิดมาก เราพยายามพูดกับตนเองว่ามันเป็นเรื่องสวยงาม แต่เราทำไม่ได้มันอึดอัดมากๆจริงๆจนต้องเลิกกันไปเพราะเราก็ไม่อยากทำร้ายตัวเองเหมือนกัน
เราอยู่คนเดียวได้สบายๆ กับหูฟัง เพลงในเพลลิสต์ที่ตามฟังไม่ทัน หนังที่ดูจนไม่ได้นอน เราโลกส่วนตัวสูงสุดๆ
แต่แล้ววันหนึ่งเราก็ได้พบคนๆหนึ่ง เขามีนิสัยที่เข้ากับเราแทบทุกๆเรื่องเลย เราคุยกันไปเรื่อยๆแบบเพื่อน
แล้วเราตัดสินใจที่จะลองเปิดใจดูค่ะ
เราลองเป็นตัวของตัวเองค่ะ.
อยู่กับเขาเราพูดได้ทั้งวันเพราะความสนใจเราตรงกันมันไม่อึดอัดเหมือนคนอื่นๆเลย
มันมีความรู้สึกดีๆเข้ามามากมายในชีวิตเราค่ะ
ก่อนหน้านี้เราไม่เคยได้รู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงเลย หรือแม้กระทั่งความคิดถึง
เค้าทลายกำแพงที่เราสร้างไว้แบบที่คนอื่นๆไม่สามารถทำได้ เค้าทำให้ชีวิตเรามีความสุขมากจริงๆค่ะเรายอมรับเลย
แต่แล้ววันหนึ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปค่ะ เค้าเลิกคุยกับเราแบบไร้เหตุผล แต่เราก็ไม่อยากถามค่ะกลัวความสัมพันธ์มันจะแย่ลงไปกว่านี้ เราตกลงมาอยู่ใน friend zone
ความรู้สึกดีๆเหล่านั้นมันยังคงวนเวียนอยู่ในใจเราไม่ไปไหน เราอยากให้มันกลับมา เราคิดถึงความรู้สึกเดิมๆที่เคยมีด้วยกันเราทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆค่ะ มันทุกข์มากๆ
มาถึงตอนนี้ทุกคนอาจจะถามว่า แบบนี้มันจะไม่เป็นปมกระตุ้นให้กลัวความรักอีกหรอ?
เราขอตอบตรงนี้เลยค่ะว่าทุกวันนี้เรายังรออย่างลมๆแล้งๆเรารู้สึกโหยหาความรักมากๆค่ะ เราพยายามที่จะปรับตัวในการใช้ชีวิตที่ขาดเค้าไปค่ะ เค้าไม่ได้ทลายกำแพงอย่างเดียวเค้าเปลี่ยนตัวตนเราด้วยค่ะ เรากลายเป็นคนที่ต้องการ(โหยหา)ความรักไปแล้วค่ะ
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตเรามีความสุขจริงๆ
เราไม่โกรธเลยที่เค้าจากไปเค้าทำให้เรารู้ว่าความรัก ความสุข ความคิดถึง หรือแม้กระทั่งความเศร้า มันคืออะไร
เราเข้าใจนะคะว่าคนที่มาอ่านถึงตรงนี้ส่วนมากคงเป็นคนที่เป็นโรคกลัวความรัก คุณคงรู้สึกเหมือนเราเมื่อก่อน เวลาอ่านเรื่องเกี่ยวกับความรักมันจะเอียน และรู้สึกว่ามันไร้สาระ แต่คุณลองเจอสิ่งที่เรียกว่า ความรัก ก่อนเถอะค่ะทัศนคติคุณจะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน
สำหรับคนที่ยังกลัวความรักอยู่เราแนะนำให้หาคนที่เข้ากับคุณได้และไม่จุกจิกนะคะและที่สำคัญที่สุดเลยคือคุณต้องเปิดใจนะคะ
เช่นถ้าปกติเวลานี้เป็นเวลาที่คุณชอบที่จะนอนดูซีรีส์ข้ามคืนถ้าเป็นแบบนี้คุณก็ลองชวนเค้ามาดูด้วยกันสิคะ(มีความสนใจในเรื่องเดียวกันนั่นเอง) ทั้งนี้ขอให้คุณทุกคนผ่านพ้นปมเหล่านั้นได้นะคะ
ถ้าหากต้องการคำปรึกษาหรือถามรายละเอียดก็หลังไมค์หรือคอมเมนต์ก็ได้นะคะเรายินดีตอบค่ะ