แล้ววันนึงเราจะรู้เองว่า ...

ตลอดเวลาที่คบกัน 7 ปี มันมีทั้งความสุข ความทุกข์ เบื่อ ลังเล ให้กำลังใจกัน อยู่ข้างๆกัน
มันเป็นช่วงเวลาที่โครตมีความสุขอ้ะ แต่สุดท้าย มันก็จบลง โดยที่ต่างคนต่างหายออกไปจากชีวิตของกันและกัน

เราไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความเบื่อ ความจำเจ หรือ เป็นเพราะความห่างไกล ที่กว่าเราจะได้เจอกัน
ต้องรอว่าคนไหนว่างวันวันไหน แม้ว่าการเจอกันมันเป็นการเจอกันแค่ 3 ชั่วโมงบ้าง 4 ชั่วโมง
แต่นั้นก็เป็นความสุขของเราแล้ว แต่ ณ วันนั้น เราสองคนเลิกกันโดยไม่มีคำลา ไม่ได้พูดกัน
ไม่ได้บอกเลิกกัน แต่เรากลับหายกันไปเอง แต่เขาก็ยังมีบทบาทในชีวิตของเราอยู๋นะ คือเรายังคิดถึงเขา
ยังเป็นห่วงเขา  แต่แค่ไม่ได้รู้สึกอะไรแบบเดิมอีกแล้ว  แล้วความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร ?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่