เรามีอาการ อารมเสียง่าย ร้องไห้ง่าย น้ำตาไหลง่าย อะไรนิดหน่อยก็ร้อง ทั้งๆ ที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จากอารมดีๆ จูๆก็ร้องไห้ ยิ้มทั้งๆที่มีน้ำตา ร้องไห้ ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังหัวเราะ
เราเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแร่พ่อกับแม่แยกทางกัน ซึ่งแยกกันไม่ดีเท่าไหร่ ก่อนท่านจะแยกทางกัน ท่านชอบทะเลาะกัน บ่อยมากๆ ตอนนี้เราอาศัยอยู่กับพ่อ เพราะต้องเรียนอยู่ที่นี้ เราไม่มีความสุขเลยนะ เศร้าบ่ยมาก รู้สึกว่าคนรอบข้างไม่รักเรา เราเริ่มมีอาการดังกว่าวมากขึ้น เพราะมีอีกปัญหานึงเข้ามาในชีวิตเรา นั้นคือ เพื่อน ใช่ เพื่อน น่าจะเป็นสิ่งที่เยียวยาอาการที่ผ่านมาของเราได้ เราไม่ได้เป็นหนักขนาดนี้ จนกระทั่งเพื่อนของเรา ทะเลาะกับเรา ในเรื่องที่เราไม่ได้ทำ จนเราตัดเพื่อนกัน เราเริ่มไม่มีเพื่อน เพนาะกลุ่มเก่าเราค่อนข้างโดดเด่น แต่ตอนนี้ เพื่อนที่เมื่อก่อน จะคอยเรียกหาแต่เรา ทุกวันนี้ ทำเหมือนไม่รู้จักกัน อาการเราหนักขึ้นเรื่อยๆ เราชอบแอบมาร้องไห้ในห้องคนเดียวบ่อยๆ ไม่อยากให้เพื่อนที่ยังคบอยู่(แต่เพื่อนคนนี้อยู่คนล้ะที่กับเรา)ต้องเป็นห่วง
เราเริ่มมีความคิดที่ว่า ไม่อยากอยู่แล้ว ไม่อยากมีชีวิตอยู่ อยากทำร้ายร่างกายตัวเอง แต่ยังมีอีกสิ่งนึง ที่เรารักมากๆ นั้นคือ แม่กับน้อง ทุกวันนี้ น้องก็อาศัยอญุ่กับพ่อเหมือนเรา พ่อกับเมียใหม่เขา ทำงานตอนเช้า ไม่มีคนดูน้อง น้องชอบตื่นมาร้องไห้ และมาอยู่กับเรา เรากลัวว่าน้องจะอยู่กับใคร และแม่ แม่รักเรามากๆ ทักมาหาเราตลอด แต่เป็นเราเอง ที่ไม่อยากคุยกับใครเลย เราอยากย้ายไปอยู่กับแม่ แต่ก็ไม่ได้ เราอยากที่จะไม่มีชีวิตอยู่ เราเป็ยโรคอะไรหรือป่าว ขนาดแค่เราพิมเรื่องทั้งหมด เรายังร้องไห้ไม่หยุด เราไม่รู้เราทำอะไรอยู่ทำไมต้องร้องไห้ ทำไม่ถึงอยากตาย แค่รู้ว่า อยากที่จะตาย อยากทำร้ายตัวเอง นี้เราเป็นโรคอะไรหลอคะ???
เราเป็นโรคอะไรหรือป่าว
เราเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแร่พ่อกับแม่แยกทางกัน ซึ่งแยกกันไม่ดีเท่าไหร่ ก่อนท่านจะแยกทางกัน ท่านชอบทะเลาะกัน บ่อยมากๆ ตอนนี้เราอาศัยอยู่กับพ่อ เพราะต้องเรียนอยู่ที่นี้ เราไม่มีความสุขเลยนะ เศร้าบ่ยมาก รู้สึกว่าคนรอบข้างไม่รักเรา เราเริ่มมีอาการดังกว่าวมากขึ้น เพราะมีอีกปัญหานึงเข้ามาในชีวิตเรา นั้นคือ เพื่อน ใช่ เพื่อน น่าจะเป็นสิ่งที่เยียวยาอาการที่ผ่านมาของเราได้ เราไม่ได้เป็นหนักขนาดนี้ จนกระทั่งเพื่อนของเรา ทะเลาะกับเรา ในเรื่องที่เราไม่ได้ทำ จนเราตัดเพื่อนกัน เราเริ่มไม่มีเพื่อน เพนาะกลุ่มเก่าเราค่อนข้างโดดเด่น แต่ตอนนี้ เพื่อนที่เมื่อก่อน จะคอยเรียกหาแต่เรา ทุกวันนี้ ทำเหมือนไม่รู้จักกัน อาการเราหนักขึ้นเรื่อยๆ เราชอบแอบมาร้องไห้ในห้องคนเดียวบ่อยๆ ไม่อยากให้เพื่อนที่ยังคบอยู่(แต่เพื่อนคนนี้อยู่คนล้ะที่กับเรา)ต้องเป็นห่วง
เราเริ่มมีความคิดที่ว่า ไม่อยากอยู่แล้ว ไม่อยากมีชีวิตอยู่ อยากทำร้ายร่างกายตัวเอง แต่ยังมีอีกสิ่งนึง ที่เรารักมากๆ นั้นคือ แม่กับน้อง ทุกวันนี้ น้องก็อาศัยอญุ่กับพ่อเหมือนเรา พ่อกับเมียใหม่เขา ทำงานตอนเช้า ไม่มีคนดูน้อง น้องชอบตื่นมาร้องไห้ และมาอยู่กับเรา เรากลัวว่าน้องจะอยู่กับใคร และแม่ แม่รักเรามากๆ ทักมาหาเราตลอด แต่เป็นเราเอง ที่ไม่อยากคุยกับใครเลย เราอยากย้ายไปอยู่กับแม่ แต่ก็ไม่ได้ เราอยากที่จะไม่มีชีวิตอยู่ เราเป็ยโรคอะไรหรือป่าว ขนาดแค่เราพิมเรื่องทั้งหมด เรายังร้องไห้ไม่หยุด เราไม่รู้เราทำอะไรอยู่ทำไมต้องร้องไห้ ทำไม่ถึงอยากตาย แค่รู้ว่า อยากที่จะตาย อยากทำร้ายตัวเอง นี้เราเป็นโรคอะไรหลอคะ???