เวลาเดินไปหาหรือเรากำลังทำอะไรเราควรมองยังไงกับคนรอบข้าง

แต่ก่อนผมเป็นคนชอบสบตาคนหรือมองหน้า
คนพอผมไปบวชเป็นสามเณร(บวชเรียน)
ศึกออกมาเรียนสายอาชีพ ผมเคยโดนว่าชอบมองหน้า แล้วก็ยิ้ม บางคนก็บอกว่า มองทำไมวะ นั่นแหละคับ ก็เลยปัญหาฝังใจมาเรื่อยๆ
จนผมเลยเลือกที่ไม่สบตาคนอีก
เเรกๆแค่จะคิดว่าจะไม่สบตา แต่พอไปพอมา
ผมกลายเป็นคนไม่กล้าสบตาคนรอบข้าง
เลยคับ แม่กระทั่งพ่อแม่ก็ไม่อยากจะมองสะกเท่าไหร่ เลยอยากถามว่าผมควรทำยังไง
เวลามอง ตอนนี้ผมจำอะไรไม่เเล้วมันตันมากอะ ไม่ค่อยจะออกจากบ้าน คนข้างบ้านที่เป็นญาติกัน ก็ชอบนินทา ผมเลยอยู่คนเดียว
ผมต้องพบเเพทหรืออะไรไหมคับ มีอะไรดีๆแนะนำให้หน่อยคับ ผมไม่รู้ว่าผมจะอยู่แบบนี้
ได้นานเท่าไหร่ 😔