ขอเล่ารายละเอียดก่อนนะคะ
คือเรากับสามีไม่ได้จดทะเบียนกันนะคะ มีลูกด้วยกัน 2 คน ตั้งแต่ที่เราคบกับมาทะเลาะกันมาตลอด เรายอมรับนะว่าเราไม่ได้รักเขาเรยเราผิดที่คบเขาประชดแฟนเก่าที่นอกใจเรา ซึ่งตัวเขาก็รู้ตัวเองมาตลอด เพราะเราคบกับเขาเราก็มีคุยกับคนอื่นตลอดทั้งคุยต่อหน้า หรือเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็คบกับมา 3 ปีทะเลาะกันมาตลอด จนปีที่ 4 เราก็มีลูกคนแรกและเขาก็ย้ายมาอยู่กับเราที่บ้าน เราเคยหวังว่าเราจะอยู่กับเขาและรักเขาได้สักวัน ถ้าเขายอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ต้องบอกก่อนว่าเขาไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว ไม่เคยทำร้ายเรา นี่คือข้อดีที่เขามีให้เรามาเสมอต้น เสมอปลาย เราก็ยอมรับนะว่าเขาเป็นคนดีคนนึง แต่ข้อเสียเขาคือติดเกมส์มาก ติดมากจนถึงกล้าทำร้ายเรา เอาเลขหน้าบัตร และหลังบัตรเครดิตไปผูกใน google และใช้เติมเกมส์ที่เขาเล่น โดยที่เราไม่รู้เรยเพราะเขาลบข้อความการแจ้งการใช้บัตรเครดิตในโทรศัพท์ของเราหมด จนธนาคารมีโทรมาแจ้งการทำรายการบ่อยมาก พอเรารู้เราก็โกรธมาเพราะเขาสร้างหนี้ให้เรา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้บอกโทรศัพท์พังให้เราซื้อให้เขาก่อน แล้วเขาจะผ่อนคืนให้เราก็ ok จะจ่ายบัตรเครดิตเองใช่ไหมเราก็ซื้อให้ แต่แล้วเขาก็ไม่ได้จ่ายให้เรา เป็นเราต้องมาจ่ายหนี้บัตรเครดิตเองซึ่งมันก็เป็นจำนวนหลักหมื่น และตั้งแต่เขามาอยู่กับเราเขาไม่เคยคิดจะผูกข้อมือหรือทำอะไรเรย พ่อแม่เราก็ไม่เคยเรียกสินสอดเขาเรยนะ อยู่บ้านเราค่าเช่า น้ำไฟ กินอยู่ก็ไม่เสีย พ่อแม่เราให้ตลอด แต่เขาก็ไม่เคยเห็นหัวพ่อแม่เรย พอเราท้องลูกคนที่ 2 เราก็ไปฝากท้องเอง ไม่ได้ใช้เงินของเขาเรย เพราะเขาทำงานมาเท่าไหร่ก็ไม่เหลือ ใช่ไม่เหลือเพราะ 1 อาทิตย์ทำงาน 6 วันเขาก็ต้องหยุดอาทิตย์ละ 1 วัน อ้างว่าไม่สบาย ( ไม่สบายสิเล่นเกมส์จนดึกจนปวดหัวเพราะนอนไม่พอ) แล้วอีก 5 วันทำงานเขาก็ชอบออกโอทีบ่อยๆ แล้วคิดว่าเงินออกมาจะเหลืออะไร เราต้องฝากท้องเอง ค่าใช้จ่ายลูกคนแรกและค่าหนี้บัตรเครดิต มันก็มาตกที่เราหมด เราท้อ เราเหนื่อย ทะเลาะกับเขาตลอด เขาก็รู้ว่าพอช่วงไหนเราช็อตเราก็ต้องยืมคนอื่นมา ปากก็บอกสงสารเราแต่ไม่ช่วยอะไรเราเรย พอลูกคนที่ 2 เกิดค่าใช้จ่ายก็มีเพิ่มมากขึ้น เรามีหนี้สิน เงินเดือนออกมาชักหน้าไม่ถึงหลังเป็นแบบนี้ทุกๆเดือน นั่งร้องไห้บ่อยมาก ท้อมาก ยิ่งเราไม่รักเขาแต่แรกแล้ว ทั้งที่เคยคิดว่าสักวันเราจะรักเขาได้ ในตอนนี้ความรู้สึกมันพังไปหมด เราก็เคยไล่เขาออกไปจากชีวิตเรา ไล่เขาไปพ่อเราก็ตามเขากลับมา เราก็อยากให้เขาไปจากเรา เพราะเขาเป็นผู้นำครอบครัวให้เราไม่ได้ มันเหนื่อยนะที่บางทีมองคนอื่นๆ ครอบครัวเขามีความสุข ช่วยกันทำมาหากินแล้วมองตัวเรา สามีมีแต่ดึงเราให้เราตกต่ำลงมาเรื่อยๆ มีช่วงนึงแม่เราผ่าตัดเรยช่วยเลี้ยงหลานไม่ได้ พ่อเราก็เรยให้เขาออกจากงาน บางคนอาจจะสงสัยทำไมเราไม่ออกงานเลี้ยงลูกแล้วให้สามีหาเลี้ยง เหตุผลคือ 1.เงินเดือนเรามากกว่า 2.ตามที่อ่านมาบรรทัดข้างบน เขาหยุดงานและออกโอบ่อยๆ คุณคิดว่าในสถานะที่มีลูก 2 ด้วยแล้ว + หนี้สิน เขาจะเลี้ยงเราไหวไหม เรายอมรับว่ามีคุยกับคนอื่นๆบ้าง เผื่อหวังว่าเราอาจจะเจอคนที่เขาช่วยกันทำมาหากิน เวลาที่เราคุยกับใครๆเราจะบอกทุกอย่างว่าเรามีลูกแล้ว สามียังอยู่บ้านแต่เราต้องการแยกทางกับเขา เรามีปัญหาอะไรยังไงเราจะพูดหมด ครั้งที่ 2 ที่เราทะเลาะกันแรงมากๆ เราก็ไล่เขาออกจากบ้านอีก รอบนี้เขาพาลูกเราหนีด้วย แต่เพราะเขาไม่ได้ทำงาน จะมีก็แต่เงินที่เราไว้ให้ใข้บางไม่มากมายอะไรเพราะเราเองก็ให้เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายลูกๆ จ่ายหนี้เราก็แทบไม่เหลือเงินแล้ว บางเดือนช็อตก็ต้องกู้เขามาเป็นแบบนี้ไม่จบไม่สิ้น พอเขาพาลูกเราหนีแม่เราก็ไปตามเอาลูกกลับมาบ้านได้ เขาก็ตามกลับมา พ่อเราก็ให้เขาอยู่ต่อ ในการมีชีวิตอยู่ในบ้านเราเขาเล่นเกมส์ตลอดเวลาเกือบ 24 ชม. ขนาดลูกร้องเขายังไม่สนใจ เอาแต่พูดว่าตามใจมากเคยตัวส่วนตัวเองนั่งเล่นเกมส์ พอเราพูดเขาก็จะหงุดหงิดเหวี่ยงอารมณ์ ทำไม่พอใจใส่เราและก็ดูลูกแต่ทำแบบขอไปที ทำแบบไม่เต็มใจมือก็เล่นเกมส์ไปแบบนั้น เราอยู่กับเขามา 10 ปี เขาไม่เคยไปวัดทำบุญกับเราหรือพ่อแม่เราเรยสักครั้ง หรือไปตจว.กับพ่อแม่เราก็ไม่ไป เรากับเขามีปากเสียงกันเพราะเรื่องเขาเล่นเกมส์บ้าง เขาทำหงุดหงิดใส่ลูกบ้าง หรือเขาพูดว่าเราเกี่ยวกับเรื่องคนคุยของเราบ้าง ซึ่งเรายืนยันขอแยกทางกับเขาตลอดเราไม่สามารถไปต่อกับเขาได้ เรารักลูกมากนะเราเข้าใจว่าการแยกทางกันปัญหาจะตกถึงลูก แต่คุณไม่เป็นแบบเราคุณจะเข้าใจเราไหม คุณok ไหมที่ลูกเห็นพ่อนั่งเล่นเกมส์ตลอดเวลา ดุด่าลูก มันก็ไม่ไหวนะ มากๆที่เราต้องอยู่กับเขาไปแบบนี้ฝืนใจอยู่แบบไม่มีความสุข ตอนนี้เขาอายุจะ 32 แล้ว ส่วนเรา 27 คุณคิดสิอายุเลข 3 อีก 8 ปีคุณ 40 คุณเคยคิดถึงอนาคตเรากับลูกมั้งไหม เรามองไม่เห็นทางเรย เขาไม่มีสมบัติติดตัวเรยเราเคยคิดว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่ถ้าเป็นแบบนี้อนาคตเราขอมีแค่เรากับลูกยังดีสะกว่า เราเหนื่อยเราท้อตลอดเวลา แต่เราถอยไม่ได้ก็กลัวลูกจะไม่มีกิน เราพูดกับเขาตรงๆล่าสุดขอร้องเขาไปจากเราดีๆถ้าไม่มีค่ารถ ค่าที่พักเราจะหาให้ เขาก็ไม่เอา เขาบอกเราว่าหลังปีใหม่เขาจะไปทำงาน ตั้งตัวได้เขาจะไปจากเรา แล้วเมื่อไหร่ละ นานแค่ไหน ...เขาไม่ตอบ พอเราพูดกับพ่อถึงปัญหาตรงนี้พ่อเราก็บอกว่าเดียวเขาทำงานก็ดีขึ้นเอง พ่อไม่เคยรับฟังปัญหาของเราเรย พอเราพูดทีไรเขาก็จะพูดขึ้นเสียงใส่เรา ว่าเรานั้นนี่ตลอด เราน้อยใจชีวิตตัวเองได้แต่นั่งร้องไห้ระบายให้แม่ฟังแต่แม่ช่วยไรไม่ได้เพราะพ่อเราไม่ฟังใครเรย พ่อก็บอกว่าเราอย่าไปหวังน้ำบ่อหน้าเราเป็นผู้หญิง ใครเขาจะเอาลูกก็มี แต่เราคิดนะต่อให้เราไม่ต้องมีใคร เราก็อยากจะอยู่กับลูกเราเลี้ยงลูกเราแต่ไม่ขอให้เขาอยู่ในอนาคตของเรา นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกคู่เวรคู่กรรม ท้อใจเหลือเกิน
เราอยากถามว่ามีใครเป็นแบบเรามั้งไหม หรือมีวิธีไหนบ้างที่จะแก้ไขตรงนี้ได้ ช่วยแนะนำเราทีเราเครียดทุกวันไม่มีความสุขเรย
พ่อ ไม่ยอมให้เลิกกับสามี (ไม่ได้จดทะเบียน)
คือเรากับสามีไม่ได้จดทะเบียนกันนะคะ มีลูกด้วยกัน 2 คน ตั้งแต่ที่เราคบกับมาทะเลาะกันมาตลอด เรายอมรับนะว่าเราไม่ได้รักเขาเรยเราผิดที่คบเขาประชดแฟนเก่าที่นอกใจเรา ซึ่งตัวเขาก็รู้ตัวเองมาตลอด เพราะเราคบกับเขาเราก็มีคุยกับคนอื่นตลอดทั้งคุยต่อหน้า หรือเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็คบกับมา 3 ปีทะเลาะกันมาตลอด จนปีที่ 4 เราก็มีลูกคนแรกและเขาก็ย้ายมาอยู่กับเราที่บ้าน เราเคยหวังว่าเราจะอยู่กับเขาและรักเขาได้สักวัน ถ้าเขายอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ต้องบอกก่อนว่าเขาไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว ไม่เคยทำร้ายเรา นี่คือข้อดีที่เขามีให้เรามาเสมอต้น เสมอปลาย เราก็ยอมรับนะว่าเขาเป็นคนดีคนนึง แต่ข้อเสียเขาคือติดเกมส์มาก ติดมากจนถึงกล้าทำร้ายเรา เอาเลขหน้าบัตร และหลังบัตรเครดิตไปผูกใน google และใช้เติมเกมส์ที่เขาเล่น โดยที่เราไม่รู้เรยเพราะเขาลบข้อความการแจ้งการใช้บัตรเครดิตในโทรศัพท์ของเราหมด จนธนาคารมีโทรมาแจ้งการทำรายการบ่อยมาก พอเรารู้เราก็โกรธมาเพราะเขาสร้างหนี้ให้เรา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้บอกโทรศัพท์พังให้เราซื้อให้เขาก่อน แล้วเขาจะผ่อนคืนให้เราก็ ok จะจ่ายบัตรเครดิตเองใช่ไหมเราก็ซื้อให้ แต่แล้วเขาก็ไม่ได้จ่ายให้เรา เป็นเราต้องมาจ่ายหนี้บัตรเครดิตเองซึ่งมันก็เป็นจำนวนหลักหมื่น และตั้งแต่เขามาอยู่กับเราเขาไม่เคยคิดจะผูกข้อมือหรือทำอะไรเรย พ่อแม่เราก็ไม่เคยเรียกสินสอดเขาเรยนะ อยู่บ้านเราค่าเช่า น้ำไฟ กินอยู่ก็ไม่เสีย พ่อแม่เราให้ตลอด แต่เขาก็ไม่เคยเห็นหัวพ่อแม่เรย พอเราท้องลูกคนที่ 2 เราก็ไปฝากท้องเอง ไม่ได้ใช้เงินของเขาเรย เพราะเขาทำงานมาเท่าไหร่ก็ไม่เหลือ ใช่ไม่เหลือเพราะ 1 อาทิตย์ทำงาน 6 วันเขาก็ต้องหยุดอาทิตย์ละ 1 วัน อ้างว่าไม่สบาย ( ไม่สบายสิเล่นเกมส์จนดึกจนปวดหัวเพราะนอนไม่พอ) แล้วอีก 5 วันทำงานเขาก็ชอบออกโอทีบ่อยๆ แล้วคิดว่าเงินออกมาจะเหลืออะไร เราต้องฝากท้องเอง ค่าใช้จ่ายลูกคนแรกและค่าหนี้บัตรเครดิต มันก็มาตกที่เราหมด เราท้อ เราเหนื่อย ทะเลาะกับเขาตลอด เขาก็รู้ว่าพอช่วงไหนเราช็อตเราก็ต้องยืมคนอื่นมา ปากก็บอกสงสารเราแต่ไม่ช่วยอะไรเราเรย พอลูกคนที่ 2 เกิดค่าใช้จ่ายก็มีเพิ่มมากขึ้น เรามีหนี้สิน เงินเดือนออกมาชักหน้าไม่ถึงหลังเป็นแบบนี้ทุกๆเดือน นั่งร้องไห้บ่อยมาก ท้อมาก ยิ่งเราไม่รักเขาแต่แรกแล้ว ทั้งที่เคยคิดว่าสักวันเราจะรักเขาได้ ในตอนนี้ความรู้สึกมันพังไปหมด เราก็เคยไล่เขาออกไปจากชีวิตเรา ไล่เขาไปพ่อเราก็ตามเขากลับมา เราก็อยากให้เขาไปจากเรา เพราะเขาเป็นผู้นำครอบครัวให้เราไม่ได้ มันเหนื่อยนะที่บางทีมองคนอื่นๆ ครอบครัวเขามีความสุข ช่วยกันทำมาหากินแล้วมองตัวเรา สามีมีแต่ดึงเราให้เราตกต่ำลงมาเรื่อยๆ มีช่วงนึงแม่เราผ่าตัดเรยช่วยเลี้ยงหลานไม่ได้ พ่อเราก็เรยให้เขาออกจากงาน บางคนอาจจะสงสัยทำไมเราไม่ออกงานเลี้ยงลูกแล้วให้สามีหาเลี้ยง เหตุผลคือ 1.เงินเดือนเรามากกว่า 2.ตามที่อ่านมาบรรทัดข้างบน เขาหยุดงานและออกโอบ่อยๆ คุณคิดว่าในสถานะที่มีลูก 2 ด้วยแล้ว + หนี้สิน เขาจะเลี้ยงเราไหวไหม เรายอมรับว่ามีคุยกับคนอื่นๆบ้าง เผื่อหวังว่าเราอาจจะเจอคนที่เขาช่วยกันทำมาหากิน เวลาที่เราคุยกับใครๆเราจะบอกทุกอย่างว่าเรามีลูกแล้ว สามียังอยู่บ้านแต่เราต้องการแยกทางกับเขา เรามีปัญหาอะไรยังไงเราจะพูดหมด ครั้งที่ 2 ที่เราทะเลาะกันแรงมากๆ เราก็ไล่เขาออกจากบ้านอีก รอบนี้เขาพาลูกเราหนีด้วย แต่เพราะเขาไม่ได้ทำงาน จะมีก็แต่เงินที่เราไว้ให้ใข้บางไม่มากมายอะไรเพราะเราเองก็ให้เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายลูกๆ จ่ายหนี้เราก็แทบไม่เหลือเงินแล้ว บางเดือนช็อตก็ต้องกู้เขามาเป็นแบบนี้ไม่จบไม่สิ้น พอเขาพาลูกเราหนีแม่เราก็ไปตามเอาลูกกลับมาบ้านได้ เขาก็ตามกลับมา พ่อเราก็ให้เขาอยู่ต่อ ในการมีชีวิตอยู่ในบ้านเราเขาเล่นเกมส์ตลอดเวลาเกือบ 24 ชม. ขนาดลูกร้องเขายังไม่สนใจ เอาแต่พูดว่าตามใจมากเคยตัวส่วนตัวเองนั่งเล่นเกมส์ พอเราพูดเขาก็จะหงุดหงิดเหวี่ยงอารมณ์ ทำไม่พอใจใส่เราและก็ดูลูกแต่ทำแบบขอไปที ทำแบบไม่เต็มใจมือก็เล่นเกมส์ไปแบบนั้น เราอยู่กับเขามา 10 ปี เขาไม่เคยไปวัดทำบุญกับเราหรือพ่อแม่เราเรยสักครั้ง หรือไปตจว.กับพ่อแม่เราก็ไม่ไป เรากับเขามีปากเสียงกันเพราะเรื่องเขาเล่นเกมส์บ้าง เขาทำหงุดหงิดใส่ลูกบ้าง หรือเขาพูดว่าเราเกี่ยวกับเรื่องคนคุยของเราบ้าง ซึ่งเรายืนยันขอแยกทางกับเขาตลอดเราไม่สามารถไปต่อกับเขาได้ เรารักลูกมากนะเราเข้าใจว่าการแยกทางกันปัญหาจะตกถึงลูก แต่คุณไม่เป็นแบบเราคุณจะเข้าใจเราไหม คุณok ไหมที่ลูกเห็นพ่อนั่งเล่นเกมส์ตลอดเวลา ดุด่าลูก มันก็ไม่ไหวนะ มากๆที่เราต้องอยู่กับเขาไปแบบนี้ฝืนใจอยู่แบบไม่มีความสุข ตอนนี้เขาอายุจะ 32 แล้ว ส่วนเรา 27 คุณคิดสิอายุเลข 3 อีก 8 ปีคุณ 40 คุณเคยคิดถึงอนาคตเรากับลูกมั้งไหม เรามองไม่เห็นทางเรย เขาไม่มีสมบัติติดตัวเรยเราเคยคิดว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่ถ้าเป็นแบบนี้อนาคตเราขอมีแค่เรากับลูกยังดีสะกว่า เราเหนื่อยเราท้อตลอดเวลา แต่เราถอยไม่ได้ก็กลัวลูกจะไม่มีกิน เราพูดกับเขาตรงๆล่าสุดขอร้องเขาไปจากเราดีๆถ้าไม่มีค่ารถ ค่าที่พักเราจะหาให้ เขาก็ไม่เอา เขาบอกเราว่าหลังปีใหม่เขาจะไปทำงาน ตั้งตัวได้เขาจะไปจากเรา แล้วเมื่อไหร่ละ นานแค่ไหน ...เขาไม่ตอบ พอเราพูดกับพ่อถึงปัญหาตรงนี้พ่อเราก็บอกว่าเดียวเขาทำงานก็ดีขึ้นเอง พ่อไม่เคยรับฟังปัญหาของเราเรย พอเราพูดทีไรเขาก็จะพูดขึ้นเสียงใส่เรา ว่าเรานั้นนี่ตลอด เราน้อยใจชีวิตตัวเองได้แต่นั่งร้องไห้ระบายให้แม่ฟังแต่แม่ช่วยไรไม่ได้เพราะพ่อเราไม่ฟังใครเรย พ่อก็บอกว่าเราอย่าไปหวังน้ำบ่อหน้าเราเป็นผู้หญิง ใครเขาจะเอาลูกก็มี แต่เราคิดนะต่อให้เราไม่ต้องมีใคร เราก็อยากจะอยู่กับลูกเราเลี้ยงลูกเราแต่ไม่ขอให้เขาอยู่ในอนาคตของเรา นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกคู่เวรคู่กรรม ท้อใจเหลือเกิน
เราอยากถามว่ามีใครเป็นแบบเรามั้งไหม หรือมีวิธีไหนบ้างที่จะแก้ไขตรงนี้ได้ ช่วยแนะนำเราทีเราเครียดทุกวันไม่มีความสุขเรย