อยากมีลูกแต่กลัวเจอเหตุการณ์ซ้ำ(ลูกไม่มีกะโหลกศรีษะ)

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ พี่น้องพันทิป ขอเล่าเหตุการณ์ฝังใจไม่เคยลืม เมื่อปีที่เเล้วเราเสียลูกจากท้องเเรก ตอนประมาณท้องได้ 6-7 เดือนค่ะ
ตอนนั้นเราเริ่มแน่ใจว่าท้อง เราดีใจมาก (มั่นใจว่าเราได้ลูกชายเเน่)แล้วก็ไปฝากท้องกับหมอ น่าจะได้ 2 เดือน พอเดือนที่สามเรามีเลือดออก เพราะเราเดินทางไกล กลับมาเลยมีเลือดออก ก็ตกใจรีบไปหาหมอที่ฝาก(หมอ รพ.)ซาวด์ดูปรากฎว่าเห็นหัวใจเด็ก เราก็โล่งใจน้ำตาไหล
พอถึงเวลาหมอนัดซาวด์เพื่อหาอายุครรภ์ ซึ่งน่าจะประมาณเดือนที่5 แต่หมอบอกว่าเห็นทุกส่วนของเด็ก ยกเว้นศรีษะ หมอก็ไม่ได้เอะใจ บอกให้มาใหม่ตอนนัดเดือนหน้า แฟนก็บอกว่าไม่ต้องไป รพ.เเล้ว เดียวจะพาไปคลีนิคเอกชน จะได้รู้เรื่องไปเลย ก่อนไปถึงคลีนิคก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ว่าเดี๋ยวเราคงได้รู้เพศลูกกันเลยด้วยเนาะ แล้วก็จะย้ายฝากพิเศษกับหมอคลีนิคเลย แต่แล้วเราก็ใจสลาย เมื่อหมอเริ่มซาวด์เราดีใจมากเห็นลูกเราดิ้น เเถมจมูกโด่ง หน้าตาคงน่ารัก ใจคิดเเบบนี้ แต่หมอไม่ยอมบอกอะไรเรา กลับให้พยาบาลไปตามแฟนเราเข้ามา จนหมอบอกกับเเฟนเราว่า ลูกคุณไม่มีกะโหลกศรีษะปิดด้านบนนะ เอาไว้ท้องหน้าเนาะ หมอต้องนัดผ่านะ เพราะเอาไว้ไม่ได้ เอาไว้น้องก็ไม่รอด เราช๊อกตัวชา ตั้งคำถามกับตัวเองเเละเเฟนอย่างบ้าคลั่ง ว่ามันเป็นเพราะอะไรเหรอ จนแฟนเครียด เราร้องไห้จนน้ำตาไม่มีจะไหล  อีก5วันต่อมาคืนก่อนจะไป รพ.เพื่อผ่าน้องออก เช้ามืดวันเดินทาง ก่อนตื่นมาเราฝันเห็นเด็กผู้ชายมากอดท้องเเล้วซบที่ท้องร้องไห้เหมือนจะมาลา เราร้องไห้ตื่นมาน้ำตาเปียกหมอน ทุกคนเสียใจ พ่อเเม่เราก็เสียใจ ท่านร้องไห้ ผ่าคลอด เราสลบไป หมออุ้มน้องไปให้เเฟนดู เราไม่ได้ดูเพราะเราตกใจน้อค ยังไม่ฟื้น พอออกจากห้องผ่า แฟนบอกลูกเราเป็นผู้ชายนะ เรายิ้มทั้งที่เสียใจ(พิมพ์ไปน้ำตามันไหล)ก่อนกลับหมอบอกให้คุมกำเนิดหนึ่งปี ถ้าจะมีให้มาปรึกษาหมอก่อนนะ นี่ก็ได้หนึ่งปีสี่เดือนเเล้ว เราอยากจะปล่อยอีก แต่เรากลัว กลัวเกลือเกิน กลัวลูกเราจะเป็นเเเบบเดิม กลัวไม่ได้ผู้ชายอีก กลัวผิดหวัง กลัวเจ็บตัวฟรีอีก กลัวสารพัดจะกลัว เราควรทำยังไงดีคะเราอายุสามสิบพอดี ไม่อยากมีลูกโตกว่านี้ เราพร้อมจะมีทุกเวลาแต่ใจมันกลัว ตอนท้องน้องเรามีความสุขมาก กินเก่ง น้ำหนักขึ้นเดือนละ5กิโล ร่างกายเราปกติทุกอย่าง จนหมอถามว่าทำไมน้ำหนักขึ้นดีจัง กินอะไรมา ต้องบอกว่าตอนท้องสวยกว่าปกติมาก55มีน้ำมีนวลขึ้น แต่ทุกอย่างที่ทุ่มเท หวังว่าลูกจะสมบูรณ์ มันเลือนหายไปในพริบตา เหมือนฝันร้าย ที่มันเกาะกินใจอยู่ไม่เคยจางหาย เราควรทำยังไงดีคะ?😣
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่