การแช่แข็งมนุษย์ จิตยังอยู่ในกาย หรือจุติวิญญาณเคลื่อนไปปฏิสนธิใหม่

จะรับรู้ได้ถึงจุติจิตก่อนที่จะปฏิสนธิเป็นอสัญญสัตตาพรหม เมื่อเป็นแล้วมีแต่รูปปฏิสนธิ รูปไม่สามารถรู้อะไรได้เลย รู้อีกทีตอนปฏิสนธิในภุมิใหม่(เป็นเทวดาหรือมนุษย์หรืออะไรก็ตาม หลังจากที่หมดอายุจากความเป็

ในวิญญาณนั้น วิญญาณ ๑๓ เหล่านี้ คือวิญญาณ ๕ อย่างละ ๒ มโนธาตุ ๒ อเหตุกมโนวิญญาณธาตุ สหรคตด้วยโสมนัส ๑. ย่อมเป็นไปในความเป็นไปในปัญจโวกา

จิตไม่เกิดไม่ดับ ไม่มีบัญญัติ ตรงไหนที่บอกจิตเกิดจิตดับ มีแต่ จิตเคลื่อนไป(จุติจิต) จิตเกิดปฏิสนธิ คือเกิดปฏิสนธิ กรรม ภพ ชาติ ชรา มรณะ

จิตที่ไม่มีจุตติ ไม่มีจิตปฏิสนธิ หมายถึงจิตที่ไม่เคลื่อนไปไหน จิตที่ไม่ต้องไปเกิดดับที่ไหนอีก จิตที่นิ่ง ไม่คิด ไม่จำ ไม่มีเวทนา จิตที่ไม่มีตัณหาอุปาทาน นิพพานจะไปตั้งที่อื่นไม่ได้เลย สภาวะนิพพานตั้ง

ตายแล้ววิญญาณไม่ได้ออกจากร่างล่องลอยไปไหน  เป็นความเข้าใจที่ผิด ตามหลักพระพุทธศาสนาตายแล้วเกิดใหม่ทันที   คือเมื่อจุติจิตดับปุ๊บ ปฏิสนธิจิตก็เกิด ใหม่ติดต่อกันทันทียกตัวอย่าง เช่น นาย ด

ใครสั่ง ใครสอน จึงได้มโนกันทั้ง นิกายเถรวาท 1.จิตดับแล้วไม่มีปฏิสนธิจิตเกิดต่อแม้ในโลกุตรวิถี 2.นิพพานคือจิตดับหมด ไม่มีปฏิสนธิจิตเกิดต่อจากนั้นอีก

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน” ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”

จุติและปฏิสนธิวิญญาณ... (ต่อความตาย หรือหมดอายุไขแล้วเกิดใหม่)

ชื่อว่าภวังควิญญาณ  อันติดตามปฏิสนธิวิญญาณนั้น ๆ   ในเมื่อปฏิสนธิวิญญาณดับไปแล้ว  เป็นวิบากแห่งกรรมนั้น ๆ   เป็นเช่นเดียวกัน  ในอารมณ์นั้นเอง เป็นไปอย

คำอธิบายเรื่องหนทางสายกลางนี้เป็นหลักธรรมสำคัญที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่พระมหากัจจานะะ ซึ่งเป็นการชี้ให้เห็นการดำเนินชีวิตและทัศนคติที่หลีกเลี่ยงสุดโต่ง 2 ประการ 1. หนทางสายกลางตามบทสนทนาของพระพุทธเจ้า