เราทะเลาะกับแฟนด้วยเรื่องเดิมๆ
ทุกครั้งจะมีแต่เราผิด ผิด ผิด
จนเราแยกแยะไม่ถูกแล้วว่า
“ทัศนคติของเรามันถูกหรือผิด”
เริ่มต้นเรากับแฟนคบกันมาได้ 3-4 ปีแล้ว
เราอยู่ด้วยกันสองคนมาตลอด
แต่ครึ่งปีนี้เราย้ายกลับมาอยู่กับครอบครัว
เราอยู่คนละจังหวัดกัน แต่เราจะไปมาหากันทุกเดือน
เขาอายุมากกว่าเรา 5 ปี
- เราต้องรายงานเขาทุกครั้งเวลา เลิกงาน กำลังกลับบ้าน
กลับถึงบ้าน หลังเลิกงานจะไปสังสรร ไปธุระ
หรือไปทำอะไรที่ยังไม่ตรงกับบ้าน
เขาจะแขวะตลอดว่า นอนนั่นเลย ไม่ต้องรีบกลับหรอก
ซึ่งบางทีมันเพิ่ง 1-2 ทุ่มเอง เขาอยากให้เรารีบกลับบ้านไปพักผ่อน
เขาไม่สนใจจะฟังว่าที่เราทำอยู่ คือการรีแลกซ์ที่เราเลือก
พอเราอธิบาย เขาก็ว่าความเป็นห่วงของเขาไม่มีความหมาย
แล้วอิสระของเราล่ะ...
- เราเสียความรุ้สึกที่เขาพาเราไปวันเกิดเพื่อนของเขา
พองานเลิก กลับมาก็มาถามเราว่าจะช่วยออกเท่าไหร่
เราไม่ได้ติดเรื่องเงิน แต่ควรจะบอกกันก่อนไหม
เรางี่เง่า เห็นแก่ตัว ?
- เขาบอกจะพาเราเอารถไปทำ บอกว่าคนนั้นเป็นหนี้เขาอยู่
แต่พอทำเสด กลับมาเขาถามเราว่ามีเงินไหม โอนให้คนนั้นสักหน่อย
เราแย่ เรางี่เง่ากับเรื่องแบบนี้หรอ ?
- ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยทำงาน นอน เล่นเกม ไปวันๆ
ทั้งที่รับปากเราว่าจะหางานทำ
พอเราถามว่าเปนไงบ้าง พยายามให้กำลังใจ
ก็ว่าเรากดดัน ไม่เข้าใจเขา...เพราะเขามีคดีติดตัว
- เขาบอกว่าจะแต่งงานกัน แต่เรามองไม่เห็นอนาคตเลย
เราเข้าใจว่าเขาหางานลำบาก ก็ชวนเขาค้าขายเล็กๆ
ตามตลาดนัดก็ได้ เปนคนกวาดถนน คนเกบขยะเราก็ไม่ว่า
จะโดนมองว่ามีแฟนทำงานไร้เกียรติ เราไม่แคร์
แต่เขาบอกว่าเราไม่เข้าใจเขา เขาทำไม่ได้...
แล้วอนาคตจะให้เราทำไง การมีครอบครัว มีลูก จะรอดหรอ...
- เขาบอกว่าเราไม่พูด ชอบเก็บไว้ในใจ
เราเก็บ เพราะรอเขา ไม่อยากกดดัน รอมาสองปีกับสิ่งที่เขารับปาก
แต่พอเราพูด ไม่ว่าเรื่องอะไรเราจะกลายเป็นคนที่ผิด คนที่งี่เง่าทันที
เราเหนื่อย
- เขาขอเราแต่งงาน แต่ไม่เคยพาเราไปแนะนำพ่อแม่เขาสักครั้งเดียว
เราเป็นผู้หญิง เป็นแฟนเขา ต้องยอมเอ่ยปากก่อน แต่เขาก็ไม่พาไป
มันเป็นเรื่องปกติหรอ กับเรื่องแบบนี้ผู้ชายกลัวอะไรกันแน่
เขาจะให้เราเชื่อมันอะไรได้...
ทัศนคติแบบนี้ของเรามันผิดใช่ไหม
เราเห็นแก่ตัว คิดถึงแต่ตัวเองใช่ไหม
เราไม่เข้าใจเขา เรางี่เง่าใช่ไหม
ขอบคุณค่ะ
เลิกกัน เพราะทัศนคติแบบนี้
ทุกครั้งจะมีแต่เราผิด ผิด ผิด
จนเราแยกแยะไม่ถูกแล้วว่า
“ทัศนคติของเรามันถูกหรือผิด”
เริ่มต้นเรากับแฟนคบกันมาได้ 3-4 ปีแล้ว
เราอยู่ด้วยกันสองคนมาตลอด
แต่ครึ่งปีนี้เราย้ายกลับมาอยู่กับครอบครัว
เราอยู่คนละจังหวัดกัน แต่เราจะไปมาหากันทุกเดือน
เขาอายุมากกว่าเรา 5 ปี
- เราต้องรายงานเขาทุกครั้งเวลา เลิกงาน กำลังกลับบ้าน
กลับถึงบ้าน หลังเลิกงานจะไปสังสรร ไปธุระ
หรือไปทำอะไรที่ยังไม่ตรงกับบ้าน
เขาจะแขวะตลอดว่า นอนนั่นเลย ไม่ต้องรีบกลับหรอก
ซึ่งบางทีมันเพิ่ง 1-2 ทุ่มเอง เขาอยากให้เรารีบกลับบ้านไปพักผ่อน
เขาไม่สนใจจะฟังว่าที่เราทำอยู่ คือการรีแลกซ์ที่เราเลือก
พอเราอธิบาย เขาก็ว่าความเป็นห่วงของเขาไม่มีความหมาย
แล้วอิสระของเราล่ะ...
- เราเสียความรุ้สึกที่เขาพาเราไปวันเกิดเพื่อนของเขา
พองานเลิก กลับมาก็มาถามเราว่าจะช่วยออกเท่าไหร่
เราไม่ได้ติดเรื่องเงิน แต่ควรจะบอกกันก่อนไหม
เรางี่เง่า เห็นแก่ตัว ?
- เขาบอกจะพาเราเอารถไปทำ บอกว่าคนนั้นเป็นหนี้เขาอยู่
แต่พอทำเสด กลับมาเขาถามเราว่ามีเงินไหม โอนให้คนนั้นสักหน่อย
เราแย่ เรางี่เง่ากับเรื่องแบบนี้หรอ ?
- ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยทำงาน นอน เล่นเกม ไปวันๆ
ทั้งที่รับปากเราว่าจะหางานทำ
พอเราถามว่าเปนไงบ้าง พยายามให้กำลังใจ
ก็ว่าเรากดดัน ไม่เข้าใจเขา...เพราะเขามีคดีติดตัว
- เขาบอกว่าจะแต่งงานกัน แต่เรามองไม่เห็นอนาคตเลย
เราเข้าใจว่าเขาหางานลำบาก ก็ชวนเขาค้าขายเล็กๆ
ตามตลาดนัดก็ได้ เปนคนกวาดถนน คนเกบขยะเราก็ไม่ว่า
จะโดนมองว่ามีแฟนทำงานไร้เกียรติ เราไม่แคร์
แต่เขาบอกว่าเราไม่เข้าใจเขา เขาทำไม่ได้...
แล้วอนาคตจะให้เราทำไง การมีครอบครัว มีลูก จะรอดหรอ...
- เขาบอกว่าเราไม่พูด ชอบเก็บไว้ในใจ
เราเก็บ เพราะรอเขา ไม่อยากกดดัน รอมาสองปีกับสิ่งที่เขารับปาก
แต่พอเราพูด ไม่ว่าเรื่องอะไรเราจะกลายเป็นคนที่ผิด คนที่งี่เง่าทันที
เราเหนื่อย
- เขาขอเราแต่งงาน แต่ไม่เคยพาเราไปแนะนำพ่อแม่เขาสักครั้งเดียว
เราเป็นผู้หญิง เป็นแฟนเขา ต้องยอมเอ่ยปากก่อน แต่เขาก็ไม่พาไป
มันเป็นเรื่องปกติหรอ กับเรื่องแบบนี้ผู้ชายกลัวอะไรกันแน่
เขาจะให้เราเชื่อมันอะไรได้...
ทัศนคติแบบนี้ของเรามันผิดใช่ไหม
เราเห็นแก่ตัว คิดถึงแต่ตัวเองใช่ไหม
เราไม่เข้าใจเขา เรางี่เง่าใช่ไหม
ขอบคุณค่ะ