ควรทำตัวยังไงดี?

เรามีแฟนคนหนึ่งคบกันมา3 ปี กำลังเข้าสู่ปีที่ 4 เราเคยเจอกันแค่ครั้งเดียวยังไม่เคยมีอะไรกัน ทุกๆวันเราจะโทรคุยหรือคอลหากันไม่เคยขาด ทางบ้านเค้าไม่รวย เค้าทำงานทุกอย่างทำนองบ่าวไทบ้าน เราไม่เคยร้องขออะไรจากเค้าเพราะเราเองก้รู้ว่าเค้าไม่มีให้ เรารักกันมาก ทุกวันไม่ว่าจะเลิกงานดึกตี 1 ตี 2 เขาก้จะหาเวลาคุยกับเราทุกครั้ง ต่อให้แทบจะไม่มีเวลาเค้าก็เจียดเวลามาคุยกับเรา เรารักกันมา จนมาวันนี้เค่ย้ายที่ทำงานมาอยู่ที่ที่ดีกว่าเงินเดือนดีกว่า เจอผู้คนใหม่ๆงานสบายกว่า แต่เวลาทำงานเป็นช่วง15.00-00.00 น. ช่วงตั้งแต่เค้าย้ายที่ทำงานเรากลับรู้สึกเป็นกังวล ระแวงตัวเค้า เราคอยโทรหาเค้าอยู่บ่อยๆอยากคุยอยากเห็นหน้า แต่เค้ากลับบอกว่าเราจุกจิก ทำให้เค้าไท่มีเวลาส่วนตัว ทั้งที่ก่อนหน้าเราคุยกันบ่อยกว่านี้ ดึกแค่ไหนก้คุย ยุ่งแค่ไหนก้หาเวลาคุย เราเป็นคนอารมณ์ร้อนขี้งอล ขี้น้อยใจ ทุกๆวันเราจะรอคุยกับเค้าเวลาที่เค้าเลิกงานตอนเที่ยงคืน แต่เค้ามักจะคอลมาช่วงตี 3 ตี 4 เพราะมัวแต่ไปเล่นเกมหลังจากเลิกงาน มันทำให้เราหงุดหงิด อารมณ์เราพุ่ง เรารอเพราะเราคิดถึง อยากคุยเหมือนเมื่อก่อน แต่เดี๋ยวนี้เค้าหาว่าเรางี่เง่า ไร้สาระ พอโทรมาก้บอกว่าจะนอน เพลีย ต้องปรับตัว ทั้งที่เมื่อก่อนทำงานหนักมากกว่านี้แต่เค้ากลับมีเวลาให้เรา เราทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยขึ้น เราร้องไห้เค้าก้หาว่าเรางี่เง่า เราแค่ต้องการสิ่งที่เราเคยได้รับเท่านั้นเอง เคยทะเลาะถึงขั้นจะเลิกกัน ความสัมพันธ์ตอนนี้เหมือนต่างฝ่ายต่างอึดอัด ไม่มีความสุข แต่ยังรักกันและไม่อยากเสียกันไป ควรจะทำยังไงดีในสถาณการณ์แบบนี้