ขอพื้นที่ระบาย และคำแนะนำหน่อยนะคะ

กระทู้นี้ขอทั้งระบาย และขอทั้งคำแนะนำ ด้วยนะคะ ถ้ายาวไปก็ขออภัยด้วยนะคะ เราอายุ 20 ปี ใช้ชีวิตตามปกติ เราเป็นคนติดแม่คะ ติดมากเพราะเราโตมากับท่าน ไปไหนไปด้วยกันตลอด เราค่อนข้างขี้อายนิดหน่อย เราใช้ชีวิตมาเรื่อยๆจนมันมาถึงจุดที่เราคิดว่าเราเปลี่ยนไปคะ ซึ่งเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่เราก็ไม่แน่ใจนะคะ เรามีความรู้สึกว่าบางทีเราก็ไม่ใช่ตัวเราคะอย่างอาการหรือพฤติกรรมบางอย่าง แต่เราก็รู้ตัวในขณะนั้นนะคะ เรามีความคิดที่อยากฆ่าตัวตายบ่อยคะ แต่ใจนึงก็กลัว บางทีเราก็อารมณ์ดี แต่บางทีจู่ก็เศร้าไม่อยากพูดคุยกับใคร วนอยู่แบบนี้สักพักใหญ่เลยคะก่อนจะมีความเปลี่ยนแปลงอีกอย่างที่เราเริ่มกังวล เรากลายเป็นคนโมโหง่าย โมโหแบบไม่รู้สาเหตุก็มีนะคะ เรามีพฤติกรรมที่ค่อนข้างย้อนแย้งกับตัวเราและความคิดของเรา เช่น เราเป็นคนไม่โกรธใครง่ายแต่ในเวลาเดียวกันเราก็โมโหง่าย เวลาปกติเราสามารถให้คนอื่นถูกเนื้อถูกตัวได้ ( แต่ไม่ใช่ผู้ชายนะคะ ) หมายถึงเพื่อนหรือแม่นะคะ แต่ในเวลาเดียวกันก็มีอาการเหมือนไม่อยากให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัวมันรู้สึกสะอิดสะเอียนนะคะ เราเคยเผลอบีบคอน้องตอนโมโหด้วยคะ แบบมันไปเองนะคะ เริ่มฝันแปลกๆ ( มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับเลือดนคะ ) พอเราตื่นทั้งความรู้สึก และอะไรหลายๆอย่างมันเหมือนจริงมากคะ และเราก็เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาพ่อกับแม่เพราะเราค่อนข้างจะคุยกับท่านทุกเรื่อง แต่พวกเขากลับมองว่าเราคิดไปเองและบ้า แม่เคยบอกว่ามีอะไรให้คุยกันทุกเรื่องเราเลยติดนิสัยที่มีอะไรเราก็บอกท่านมาตั้งแต่เด็ก แต่พอเราบอกเรื่องนี้ไป เรารู้สึกเหมือนเราเป็นตัวประหลาด เหมือนเราบ้า หลังจากนั้นเราก็ไม่บอกท่านเกี๋ยวกับอาการพวกนี้อีกเลย เราพยายามควบคุมตัวเอง พยายามมองทุกอย่างในแง่ดี พวกท่านมักชอบพูดกับเราว่า เอ๋อ บ้า ประสาท ไร้สาระ ปัญญาอ่อน บางทีมันก็ทำให้โมโห  เราเคยเผลอพูดว่าอยากจะฆ่าคนในครอบครัว เราจำได้นะคะว่าเราพูดแต่ให้อารมณ์เหมือนฝันมากกว่าแล้วเราก็จำอารมณ์ตอนพูดไม่ได้ด้วย แต่เราเป็นคนที่ติดครอบครัวนะคะ มันเลยทำให้เรากลัวตัวเอง เราควรจะจัดการมันยังไงดีคะ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ อย่างน้อยก็ได้ระบายบางอย่าง อาจจะฟังดูวนๆ นะคะเพราะเราค่อนข้างจะเป็นคนที่เรียบเรียงใจความไม่ค่อยเก่ง