เอาสิวออกไปจากชีวิตยังไงดี

ตอนนี้รู้สึกน้อยใจตัวเองมากก เป็นสิวเต็มหน้า ขั้นรุนแรง เม็ดใหญ่ๆ เอาตรงๆคือหน้าเละมาก เคยมีครั้งนึงที่มองกระจก ล่ะเห็นหน้าตัวเอง ล่ะอยากร้องไห้ มองหน้าเพื่อนแบบ... หน้าเค้าดีมาก ในห้องไม่มีใครเป็นสิวหนักเหมือนเราเลย ล่ะอีกอย่าง เวลาไปไหน ก็มีแต่คนถามว่าหน้าไปโดนไรมา แบบอี๋ ทำไมหน้าเลยขนาดนี้ บางคนก็ไม่ได้ถาม แต่มองด้วยสายตาที่แบบ...เหนื่อยใจมากเวลาไปไหนกับเพื่อน รู้สึกอายตัวเอง ตอนเราเข้ามหาลัยแรกๆ มันก็เหมือนจะดีนะ ได้เดินกับเพื่อนกลุ่มนึง แต่พอสักพัก ก็เหมือนเค้าจะตีตัวออกห่าง เราก็รู้แล้วล่ะ เราเดือนคนเดียวมาตลอด เวลาเพื่อนพูดถึงเรา ก็จะประมาณแบบว่า "เห้ยวันนี้อี...ไม่มาหรอว่ะ" ล่ะเพื่อนอีกคนก็ถามว่า "อี...นี่คนไหนว่ะ?" "เอ้าก็อีคนที่สิวเยอะๆอ่ะ" เราได้ยินน่ะ เรายืนอยู่หน้าห้อง แค่ยังไม่เข้าห้องเรียน กลับกลายเป็นว่าเพื่อนไม่เคยเรียกชื่อเรา แม้กระทั่งรุ่นพี่ ยังเรียกว่า คนที่เป็นสิวเยอะๆอ่ะ แล้วก็พากันหัวเราะ เหนื่อยใจมาก จริงๆ  แฟนก็บอกเลิก เพราะเป็นสิวอีก ร้องไห้ได้ไหม

ปล.เราลองมาเยอะจริงๆครีมนั่นนู้นนี่คนนั่นก็แนะนำคนนี้ก็แนะนำ แต่ก็ไม่หาย ไปหาหมอ ทุกอาทิตย์ก็หมดตังเปล่าๆ ไม่หาย จนหมดหวัง ซื้อครีม หรือ สบู่ชุดละเป็นพัน ก็ไม่หาย ทุกวันนี้ พวกขายโปรโมท ใช้าแล้วดีอย่างนั้นอย่างนี้ก็เยอะ เช่น before /after บางทีอาจไม่ใช่ของเจ้าของครีมด้วยซ้ำ เห้อเหนื่อยท้อมาก จนคิดว่าตัวเองใช้เงินเปล่าประโยชน์ หมดไปกับครีมรักษาสิว หาหมอ นั่นนู่นนี่เยอะมาก...อยากหายน่ะ แต่ท้อ
#ระบายให้อ่านกัน 😥😥