ขออนุญาตแชร์ คหสต. เกี่ยวกับฟุตบอลไทยและพลีเมียร์ลีกซักเรื่องครับ

อันนี้เป็น คหสต.ของผมหลังจากได้เห็นความล้มเหลวของทีมชาติไทย และแมนยูฯ ผมเด็กหงส์แต่ได้ดูแมนยูฯเล่นหลายนัดเพราะเชียร์ฝั่งตรงข้ามอยู่บ่อยๆ
ผมคิดว่าทีมที่เล่นแบบเน้นรับอย่างทีมชาติไทยและทีมแมนยูฯ มันเป็นบอลหวังผลจริงๆ แต่ระยะยาวมันไม่เวิร์คครับ เพราะอะไร อย่างแมนยูฯ ฤดูกาลแรก
ก็ตั้งหน้าตั้งตาเล่นตามที่มูขีดเส้นไว้ให้ เพราะตอนนั้นอยากได้แชมป์อะไรกับเขาบ้าง ซึ่งก็ได้มาตามที่หวัง ปีที่ 2 ก็ยังเหมือนเดิม ติดอยู่ที่มีแมนซิฯ ไม่งั้น
คงได้แชมป์ลีกไปแล้ว แต่มาปี 3 นักเตะเริ่มงอแง เล่นต่ำกว่ามาตรฐาน เพราะอะไร? อันนี้ คหสต.ผมน่ะครับ นึกถึงตอนเป็นเด็กเราเล่นบอลแถวบ้าน
เคยมีมั้ยคุยกันก่อนเล่นว่า เฮ้ยวันนี้เราจะเล่นเกมส์รับกันน่ะรับแล้วรอสวน เคยมีมั้ยครับ แน่นอนว่าไม่เคยมี เพราะเวลาเราเล่นเพื่อความสนุกเราจะบุกใส่กัน
วิ่งแบบลืมตายสนุกสนานไปกับการบุกเข้าทำประตู กองหลังยืนอยู่กลางสนาม นี่ไงครับ ความสนุกกับการเล่นบอลที่แมนยูฯกับทีมชาติไทยขาดหายไป
เขาลงไปเล่นตามหน้าที่ ตามโค้ชสั่ง แต่เขาไม่สนุกไง ฟอร์มมันเลยตกกันเล่นไม่ออก อันนี้ คหสต. เห็นต่างๆได้ แย้งได้ แต่อย่าด่ากันน่ะครับ แลกเปลี่ยน
กันแบบมีเหตุผล ขอบคุณที่เสียสละเวลาอ่านครับ