เคยมีใคร พยายามเท่าไหร่ก็ไม่มีความหมายไหมคะ?

เราเป็นคนนึงค่ะ ที่กำลังศึกษาอยู่ระดับชั้นปวช. แต่อายุเกินเเล้วนะคะ ดรอปไปสองปีเพราะที่บ้านไม่มีเงิน ปัจจุบันเรียนปี3ค่ะปีนี้ปีสุดท้าย เป็นคนเรียนไม่เก่งค่ะ ป่วยบ่อย เเต่จะทำทุกอย่างให้ไวที่สุดเมื่อได้รับมอบหมายอะไรเเล้ว ตั้งแต่เราขึ้นปี 2 มา เราต้องเปลี่ยนที่ปรึกษาค่ะ เขาเป็นผู้ชาย ทำให้เรารู้สึกว่าปัญหาที่เรามีในใจไม่สามารถคุยกับเค้าได้ เค้าไม่มีความละเอียดอ่อนเหมือนกับอาจารย์ผู้หญิงค่ะ เเต่เราก็รักเค้านะ เพียงเเต่จุดเริ่มต้นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ ทุกครั้งที่มีการแข่งขัน หรือโอกาศดีๆ ให้อาจารย์ส่งชื่อนักศึกษา เราไม่เคยได้โอกาศพิสูจตัวเองเลยค่ะ เราเป็นคนค่อนข้างเเอคทีพเลยเเหละ ใครมอบหมายงานอะไรให้ไม่กี่วันก็เสร็จ สมองเราไม่ได้เเย่ขนาดที่เราจะทำอะไรไม่ได้ เรากล้าพูดเลยค่ะ ว่าความจำเราดีมาก อาจารย์ให้สอบอะไร พูดสนทนาตรงไหน เราสามารถจำได้และสอบผ่าน กิจกรรมเราก็เอานะคะ มีหลายตัวเลยหล่ะ คิดว่าโอเคเราไม่เก่งเเต่เราต้องขยัน เราอยากไปแข่งทักษะมากเลยค่ะ เค้าให้จำเอาไปพูด แต่อาจารย์เค้าไม่เลือกเรา ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรจากที่ตกลงว่าเราจะไปกับเพื่อน กับกลายเป็นเพื่อนเราได้ไปคนเดียว ทุกครั้งเลยค่ะ ทั้งกลุ่มเรามักจะได้ไปหมด จะเหลือเรานั่งจ๋องคนเดียว ล่าสุดมีการมอบเกียรติบัตรค่ะ เราหวังว่าเราจะได้บ้างซักใบ แยกประเภทเป็น เรียนดี กิจกรรมดี ประพฤติดี เราหวังกิจกรรมดีกับประพฤติดีไว้ค่ะ ดีใจกับเพื่อนค่ะที่เพื่อนได้ แต่คนอื่นๆ ที่ได้ อาจารย์ที่ปรึกษาให้เหตุผลว่า เค้าเอาชื่อคนที่อยู่ตรงนั้น วันที่จดชื่อ เราก็ไม่รู่จะพูดยังไง ได้เเต่คิดว่า อืม เก็บไว้นะ พูดไปไม่มีใครเข้าใจเราหรอก เพื่อนเราก็ไม่ได้เข้าใจเรา เพื่อนได้เเต่พูดว่า ไม่เป็นไร ใช่เราโอเค ไม่เป็นไรหน่ะจริงแต่ลองมายืนตรงนี้ดูไหม จะได้รู้ว่าเรารู้สึกยังไง ปล.เรารับทุกอย่างจริงๆที่ทุกคนหยิบยื่นโอกาศให้ไม่เคยปฏิเสธ เราแค่ขอโอกาศ ที่เรามาพูดมาอยากระบาย เราพูดกับใครไม่ได้ เราไม่รุ้จะพูดยังไงให้คนอื่นเข้าใจสิ่งที่เราคิด