เต่าปีนกระถังได้มั้ย (คนข้างบ้านใจบาป)

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อตอนเย็น(16ธ.ค.61)เจอเต่าไต่ขึ้นมาจากบุ่งหลังบ้าน(หมาที่บ้านเห่า)ตัวมันใหญ่ขนาดสองฝ่ามือ เราก็เลยตะโกนบอกแม่เสียงดังพอสมควร "แม่เจอเต่าตัวอย่างใหญ่เลย " จะเอาไปปล่อย เก็บมาใ่ส่กระถังเขียวไว้ เอาน้ำใส่ให้หน่อยนึง หมาเราก็ดันไปด้อมๆมองๆเต่า แม่เลยบอกให้เอาไปไว้ระเบียงหน้าบ้าน เช้าต่อมาเราก็ลืมเอาไปปล่อยทั้งวันเลย(17ธ.ค.61)3ทุ่มกว่านึกถึงเต่าขึ้นได้เอาผักบุ้งไปให้ เห็นเต่าคอแอ่น ถังเก่ามันเล็กเลยเปลี่ยนกระถังแบบสีทาบ้านให้  เปิดประตูตรงระเบียงออกไป บานเลื่อนประตูไม้มันก็เสียงดังอยู่  เราเปิดออกไปอีกรอบเพราะแม่บอกให้เอาผักบุ้งไปให้มันอีก  แล้วเราก็นอนเล่นโทรศ้พท์ ประมาณ00:30 เราได้ยินเสียงมอไซต์คนข้างบ้านเขาชอบมาหากบ(หน้าบ้านเราก็มีบุ่งน้ำ แต่น้ำแห้ง เราเลยปล่อยตรงหน้าบ้านไม่ได้)แต่ช่วงนี้ไม่มีกบเพราะไม่ใช่หน้าฝน ได้ยินแต่เสียงมอไซต์สตราท์เครื่องตรงแถวหน้าบ้านไม่ได้ยินเสียงขี่มา เราก็ได้แต่คิดกลัวมันจะมาขโมยเต่าจะออกไปเอาเต่ามาไว้ในบ้าน แต่ก็คิดว่ามันจะรู้ได้ไงว่ามีเต่า พอได้ยินเสียงมันขี่ไปบ้านหลังถัดไปก็เลยโล่งใจ หมาข้างบ้านเห่า(หมาเรานอนในบ้านหมดเลยเพราะกลัวมันไปหากินยาเบื่อแถวทุ่งนา ไอ้ sha มันเลยย่ามใจมาขโมย เช้ามาเราก็มัวแต่เก็บดอกไม้จะเอาไปขายที่เขาทรายถ้าสายแล้วจะร้อนมาก กว่าจะกลับมาก็บ่ายหนึ่ง มาก้มดูจะเอาเต่าไปปล่อย ไม่มีเต่าแล้ว กระถังก็ไม่ล้ม เต่าจะออกมาได้ยังไง มันตัวใหญ่มันไม่สามารถตันตัวมันทำให้กระถังล้มได้หรอก แล้วกระถังสีเบาๆมันล้มแล้วจะดีดตัวกลับมาตั้งได้เหรอ แล้วนึกขึ้นไ้ด้ตอนตะโกนบอกแม่ตอนเจอเต่า  มันคงได้ยิน เพราะส่วนใหญ่มันอยู่บ้าน แม่เค้าเดินไม่ได้ มันต้องคอยดูแลแม่ แล้วมันขี่มอไซผ่านหน้าบ้านมันคงเห็นถังใส่เต่าทั้งวัน เสียใจ เจ็บใจ ร้องไห้ ทำไมเราละเลย เราขี้ลืม  วันทั้งวันลืมมันได้ไง ตอนเขียนอยู่นี่ก็ยังร้องไห้ ป่านนี้มันจะได้ลงน้ำรึยัง เราไม่รู้มันจะเอาไปขายต่อรึเอาไปทำไร ถ้าเอาไปขาย คนซื้อต่อเขาจะเอาไปปล่อยมั้ย หลังจากเต่าหาย คืนต่อๆไปมันก็ไม่มาหาอะไร กบก็ไม่มี แล้วจะให้คิดเป็นอย่างอื่นได้เหรอ ถ้าเต่าหายแล้วคืนนั้นไอ้ชาไม่ได้มาหากบจะไม่สงสัยอะไรเลย ทำไมมันตายอดตายอยากขนาดต้องมาลักขโมยขนาดนี้เลยเหรอ มันก็ชีวิตนึง สงสารมัน ร้องแล้วร้องอีกเวลามันย้อนกลับไปไม่ได้ โทษตัวเองทำไม่คิดแล้วไม่ทำ ไม่เอามันไว้ในบ้านแต่แรก เต่ามันก็แก่แล้ว มันนาจะได้มีชีวิตต่อไป ได้แต่ภาวนาขอให้มีคนใจบุญไถ่ชีวิตมัน เจ็บใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เดินไปถามแม่มันว่าป้าเห็นเต่ามาแถวนี้ม่งมั้ย เขาบอก"ไม่เห็น มันคงปีนออกกระถางลงบุ่งหน้าบ้านไปแล้วรึเปล่าลูก" มันจะไปปีนได้ไงกระถังมันยังไม่ล้มเลย ถามลูกป้าไปไหน บอกไปตกเบ็ด มันคงเอาไปขายแต่เช้าแล้วซินะ เดินกลับบ้าน ร้องไห้  "คิดแล้วต้องทำเลยดีกว่ามานั่งเสียใจที่หลัง" เราก็หยุดคิดเรื่องเต่าไม่ได้ซักที คิดแช่งไอ้ข้างบ้านไปต่างๆนาๆ ถ้ามันเอาเต่าไปกินขอให้มันตายโหง ให้กรรมตามันทันในชาตินี้
       ขอจบเรื่องแต่เพียงเท่านี้
**ที่ตั้งกระทู้มานี้ เราอยากระบายความอั้ดอั้น ความรุ้สึกผิด และความเสียใจของเรา ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ