“ยัยอ้วน” (ไม่นะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูด)
“อะไรนะพ่อหนุ่ม” ป้าจิ๊ดแม่ค้าขายข้าวเหนียวหมูปิ้งรูปร่างท้วมกำลังขมักเขม้นปิ้งหมูเพราะมีลูกค้ารอต่อคิวกันสองสามคนแล้ว จึงฟังคำที่ชายหนุ่มพูดไม่ชัดเจน
“ไม่...ไม่มีอะไรครับป้า” ตั้งแต่กลับมาจากเชียงใหม่เมื่อวาน เขามักพูดอะไรออกมาโดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูด เขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
“เอาหมูห้าไม้ ข้าวเหนียวหนึ่งห่อครับ” เมื่อได้ของมา เขาส่งเงินให้ป้าแล้วรีบเดินไปป้ายรถเมล์ เขาเดินไปด้วยกินข้าวเหนียวหมูปิ้งไปด้วย เพราะตอนนี้ค่อนข้างสายแล้วเดี๋ยวไปไม่ทันเวลาเข้างาน
แต่เพราะยิ่งสายรถก็ยิ่งติด เขาจึงมาสายไปเกือบหนึ่งชั่วโมง
“ปกรณ์ เจ้านายเรียกแน่ะ” เลขานุการสาวสวยของบริษัทนำเข้าอุปกรณ์เบเกอรี่เดินมาที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่ม
“สวยตาย” (ม่ายยยยย...ผมไม่ได้จะพูดนะ) ชายหนุ่มรีบเอามือปิดปากหลังจากโพร่งคำพูดออกไป
“อะไรนะปกรณ์” หญิงสาวประหลาดใจที่ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีบุคลิคสุภาพเรียบร้อย แต่กลับพูดประชดเธอโดยที่ทั้งเธอและเขาไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกัน
“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดเลย ช่วงนี้ไม่รู้ผมเป็นอะไร ชอบพูดจาแปลกๆ ผมไปหาเจ้านายก่อนนะครับ” แล้วปกรณ์ก็รีบเดินจากไป ปล่อยให้เบล เลขาแสนสวยงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ผมจะให้คุณพาลูกค้าใหม่ไปกินข้าวเที่ยงนี้นะ” เจ้าของบริษัทเพิ่งได้ลูกค้ารายใหญ่มาต้องการจะเอาใจลูกค้า จึงได้มอบหมายงานให้กับลูกน้องที่เขาไว้ใจมากที่สุด
“นึกว่ากลัวหรอ” (โอ๊ยยยยย...อะไรกันเนี่ย)
“ทำไมคุณพูดแบบนี้ล่ะ” พงษ์พัฒน์ประหลาดใจในคำพูดของปกรณ์
“ผมขอโทษครับ ผมขอลากลับบ้านก่อนนะครับ” ชายหนุ่มรีบเดินทางกลับบ้านเพราะคิดว่า ถ้ารับงานนี้เขาคงจะต้องพูดจาแปลกๆ จนลูกค้าโกรธแน่ๆ (กลับบ้านไปตั้งหลักก่อนดีกว่า...)
ขณะอยู่บนรถเมล์ เขาโทรหาแนน แฟนสาวที่เพิ่งไปเที่ยวเชียงใหม่มาด้วยกัน
“ฮัลโหล...ไร้น้ำใจ...ฮัลโหลๆ อย่าเพิ่งโกรธนะ ช่วงนี้เค้าพูดอะไร เตงอย่าเพิ่งโกรธเค้านะ ไม่รู้เค้าเป็นอะไร พูดจาว่าคนตลอดเลย ต้องขอโทษไปหลายคนแล้ว”
“ก็บอกแล้วว่าอย่าไปหัวเราะเยาะท่าน รีบกลับเชียงใหม่ไปขอขมาท่านเลย” แนนผู้ซึ่งเชื่อถือเรื่องเหนือธรรมชาติ นึกสาเหตุออกได้ทันทีที่แฟนหนุ่มเล่าปัญหา
“ที่เค้าหัวเราะรูปปั้นสัตว์ประหลาดนะหรอ เมื่อคืนเค้าก็ฝันถึงรูปปั้นนั้นตั้งนานจนตื่นสายเลย ฝันว่าท่านโมโห...เค้าวิ่งหนีเท่าไหร่ก็หนีไม่พ้นสักที โอเค เดี๋ยวเย็นนี้บินไปด้วยกันนะ”
“ผมขอโทษท่านนะครับที่แสดงกิริยาไม่เหมาะสมโดยการหัวเราะท่าน ช่วยยกโทษให้ผมด้วยนะครับ” ชายหนุ่มพนมมือพร้อมกับพูดขอขมาหน้ารูปปั้นสัตว์ประหลาด
“ติ๋ง” ทันใดนั้นปกรณ์ก็รู้สึกว่ามีหยดน้ำตกใส่หัวของเขา
เขาจึงเอามือไปแตะและดู “นี่มันขี่นกนี่นา”
“ท่านคงรับรู้แล้วล่ะ” แฟนสาวเอ่ย
หลังจากวันนั้น ชายหนุ่มก็หายเป็นปกติ ไม่พูดจาแปลกๆ อีกเลย
**จบ**
... เรื่องสั้น ขอโทษ ...
“ยัยอ้วน” (ไม่นะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูด)
“อะไรนะพ่อหนุ่ม” ป้าจิ๊ดแม่ค้าขายข้าวเหนียวหมูปิ้งรูปร่างท้วมกำลังขมักเขม้นปิ้งหมูเพราะมีลูกค้ารอต่อคิวกันสองสามคนแล้ว จึงฟังคำที่ชายหนุ่มพูดไม่ชัดเจน
“ไม่...ไม่มีอะไรครับป้า” ตั้งแต่กลับมาจากเชียงใหม่เมื่อวาน เขามักพูดอะไรออกมาโดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูด เขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
“เอาหมูห้าไม้ ข้าวเหนียวหนึ่งห่อครับ” เมื่อได้ของมา เขาส่งเงินให้ป้าแล้วรีบเดินไปป้ายรถเมล์ เขาเดินไปด้วยกินข้าวเหนียวหมูปิ้งไปด้วย เพราะตอนนี้ค่อนข้างสายแล้วเดี๋ยวไปไม่ทันเวลาเข้างาน
แต่เพราะยิ่งสายรถก็ยิ่งติด เขาจึงมาสายไปเกือบหนึ่งชั่วโมง
“ปกรณ์ เจ้านายเรียกแน่ะ” เลขานุการสาวสวยของบริษัทนำเข้าอุปกรณ์เบเกอรี่เดินมาที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่ม
“สวยตาย” (ม่ายยยยย...ผมไม่ได้จะพูดนะ) ชายหนุ่มรีบเอามือปิดปากหลังจากโพร่งคำพูดออกไป
“อะไรนะปกรณ์” หญิงสาวประหลาดใจที่ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีบุคลิคสุภาพเรียบร้อย แต่กลับพูดประชดเธอโดยที่ทั้งเธอและเขาไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกัน
“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดเลย ช่วงนี้ไม่รู้ผมเป็นอะไร ชอบพูดจาแปลกๆ ผมไปหาเจ้านายก่อนนะครับ” แล้วปกรณ์ก็รีบเดินจากไป ปล่อยให้เบล เลขาแสนสวยงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ผมจะให้คุณพาลูกค้าใหม่ไปกินข้าวเที่ยงนี้นะ” เจ้าของบริษัทเพิ่งได้ลูกค้ารายใหญ่มาต้องการจะเอาใจลูกค้า จึงได้มอบหมายงานให้กับลูกน้องที่เขาไว้ใจมากที่สุด
“นึกว่ากลัวหรอ” (โอ๊ยยยยย...อะไรกันเนี่ย)
“ทำไมคุณพูดแบบนี้ล่ะ” พงษ์พัฒน์ประหลาดใจในคำพูดของปกรณ์
“ผมขอโทษครับ ผมขอลากลับบ้านก่อนนะครับ” ชายหนุ่มรีบเดินทางกลับบ้านเพราะคิดว่า ถ้ารับงานนี้เขาคงจะต้องพูดจาแปลกๆ จนลูกค้าโกรธแน่ๆ (กลับบ้านไปตั้งหลักก่อนดีกว่า...)
ขณะอยู่บนรถเมล์ เขาโทรหาแนน แฟนสาวที่เพิ่งไปเที่ยวเชียงใหม่มาด้วยกัน
“ฮัลโหล...ไร้น้ำใจ...ฮัลโหลๆ อย่าเพิ่งโกรธนะ ช่วงนี้เค้าพูดอะไร เตงอย่าเพิ่งโกรธเค้านะ ไม่รู้เค้าเป็นอะไร พูดจาว่าคนตลอดเลย ต้องขอโทษไปหลายคนแล้ว”
“ก็บอกแล้วว่าอย่าไปหัวเราะเยาะท่าน รีบกลับเชียงใหม่ไปขอขมาท่านเลย” แนนผู้ซึ่งเชื่อถือเรื่องเหนือธรรมชาติ นึกสาเหตุออกได้ทันทีที่แฟนหนุ่มเล่าปัญหา
“ที่เค้าหัวเราะรูปปั้นสัตว์ประหลาดนะหรอ เมื่อคืนเค้าก็ฝันถึงรูปปั้นนั้นตั้งนานจนตื่นสายเลย ฝันว่าท่านโมโห...เค้าวิ่งหนีเท่าไหร่ก็หนีไม่พ้นสักที โอเค เดี๋ยวเย็นนี้บินไปด้วยกันนะ”
“ผมขอโทษท่านนะครับที่แสดงกิริยาไม่เหมาะสมโดยการหัวเราะท่าน ช่วยยกโทษให้ผมด้วยนะครับ” ชายหนุ่มพนมมือพร้อมกับพูดขอขมาหน้ารูปปั้นสัตว์ประหลาด
“ติ๋ง” ทันใดนั้นปกรณ์ก็รู้สึกว่ามีหยดน้ำตกใส่หัวของเขา
เขาจึงเอามือไปแตะและดู “นี่มันขี่นกนี่นา”
“ท่านคงรับรู้แล้วล่ะ” แฟนสาวเอ่ย
หลังจากวันนั้น ชายหนุ่มก็หายเป็นปกติ ไม่พูดจาแปลกๆ อีกเลย