Best Friend : เพื่อนแท้ลืมยาก
ติดตามรีวิวหนังเก่า/ใหม่ ไทย/เทศ ซีรี่/แอนิเมชัน ได้ที่ facebook เพจ Movie Crazy

เพื่อนแท้เป็นสิ่งที่หาง่าย ซื้อได้ทั่วไปตามตู้กดเพื่อน ในอนาคตที่เพื่อนเสมือนเข้ามาแทนที่ความสัมพันจริงๆ
แอนิเมชันขนาดสั้นนี้เล่าเรื่องในยุคอนาคตที่เทคโนโลยีก้าวไปไกลถึงขนาดนี้เราสามารถซื้อชิพมาติดที่ขมับ สั่งการสมองให้สร้างเพื่อนเสมือนที่จะมีเพียงเราเท่านั้นที่เห็นและมีปฏิสัมพันด้วยได้ และเมื่อแบตเพื่อนหมดก็เพียงแค่ซื้อน้ำยามาเติมผ่านการหยอดตาเท่านั้น
หากมองกันตรงๆ แล้วสิ่งที่แอนิเมชันเรื่องนี้นำเสนอออกมาก็คือการที่คนเรามีสัมพันกันโดยตรงน้อยลง แต่ไปพึ่งเทคโนโลยีมากขึ้น จนมันอาจทำให้เมื่อเราต้องติดต่อโดยตรงกับผู้คนเราอาจไม่รู้เลยว่าต้องทำอย่างไร เมื่อเราเสพย์ติดการสื่อสารด้วยเทคโนโลยีไปเสียแล้ว
แต่หากมองในอีกแง่ เมื่อเพื่อนในเรื่องเป็นเพียงเทคโนโลยีเสมือน เรื่องนี้อาจกำลังเปรียบเทียบการติดยึดกับความทรงจำในอดีตว่าไม่ต่างอะไรเลยกับการติดยาเสพย์ติด เรามีความสุขเมื่อยังใช้มัน เมื่อยังยึดตัวเองไว้กับมัน กับความทรงจำเหล่านั้นได้ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีอะไรเข้ามากระทบ ทำให้เรารู้สึกและเกิดความกลัวว่าจะสูญเสียมันไป มันก็เหมือนอาการลงแดง เราขาดความทรงจำเหล่านั้นไปไม่ได้ เราต้องหาทุกวิธีการเพื่อนำมันกลับมา
และในบทสรุปของเรื่องหนังก็ไม่ได้เสนอว่าชายหนุ่มจะปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการนี้ได้ ซึ่งนั่นคือส่วนที่ดีและสมจริงเมื่อคนที่กักขังตนเองไว้ในหลุมความทรงจำที่ลึกสุดหยั่งคงไม่อาจป่ายปีนขึ้นมาได้โดยง่าย
[CR] Review animation “Best Friend”
ติดตามรีวิวหนังเก่า/ใหม่ ไทย/เทศ ซีรี่/แอนิเมชัน ได้ที่ facebook เพจ Movie Crazy
แอนิเมชันขนาดสั้นนี้เล่าเรื่องในยุคอนาคตที่เทคโนโลยีก้าวไปไกลถึงขนาดนี้เราสามารถซื้อชิพมาติดที่ขมับ สั่งการสมองให้สร้างเพื่อนเสมือนที่จะมีเพียงเราเท่านั้นที่เห็นและมีปฏิสัมพันด้วยได้ และเมื่อแบตเพื่อนหมดก็เพียงแค่ซื้อน้ำยามาเติมผ่านการหยอดตาเท่านั้น
หากมองกันตรงๆ แล้วสิ่งที่แอนิเมชันเรื่องนี้นำเสนอออกมาก็คือการที่คนเรามีสัมพันกันโดยตรงน้อยลง แต่ไปพึ่งเทคโนโลยีมากขึ้น จนมันอาจทำให้เมื่อเราต้องติดต่อโดยตรงกับผู้คนเราอาจไม่รู้เลยว่าต้องทำอย่างไร เมื่อเราเสพย์ติดการสื่อสารด้วยเทคโนโลยีไปเสียแล้ว
แต่หากมองในอีกแง่ เมื่อเพื่อนในเรื่องเป็นเพียงเทคโนโลยีเสมือน เรื่องนี้อาจกำลังเปรียบเทียบการติดยึดกับความทรงจำในอดีตว่าไม่ต่างอะไรเลยกับการติดยาเสพย์ติด เรามีความสุขเมื่อยังใช้มัน เมื่อยังยึดตัวเองไว้กับมัน กับความทรงจำเหล่านั้นได้ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีอะไรเข้ามากระทบ ทำให้เรารู้สึกและเกิดความกลัวว่าจะสูญเสียมันไป มันก็เหมือนอาการลงแดง เราขาดความทรงจำเหล่านั้นไปไม่ได้ เราต้องหาทุกวิธีการเพื่อนำมันกลับมา
และในบทสรุปของเรื่องหนังก็ไม่ได้เสนอว่าชายหนุ่มจะปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการนี้ได้ ซึ่งนั่นคือส่วนที่ดีและสมจริงเมื่อคนที่กักขังตนเองไว้ในหลุมความทรงจำที่ลึกสุดหยั่งคงไม่อาจป่ายปีนขึ้นมาได้โดยง่าย
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้