เจ็บซ้ำๆกับคนเดิม

ขอระบายเรื่องแฟนนอกใจหน่อย
เราคบกะแฟนมา 9 ปี
3 ปีหลังคือมาอยู่บ้านเค้า โดยที่ยังไม่ได้แต่ง บ้านเรารับรู้
ช่วงวันหยุด 2 ปีหลังมานี้เค้าไปบ้านเราบ่อย กะว่าจะแต่งงานกันถ้าบ้านเราทำเสร็จ (เราสร้างบ้านให้พ่อแม่อยู่ซึ่งกินเวลามานาน 3 ปีแล้ว) เลยไม่ได้แต่งสักที

ในระหว่างที่คบกันมีปัญหาหลักๆคือ เรื่องเมา ติดเพื่อน เจ้าชู้
ครั้งแรกที่เกือบเลิกกัน(สมัยเรียน) เค้าแอบโทรหาเพื่อนเรา ตอนเราไม่อยู่(ไปต่างจังหวัด) บอกกับเพื่อนเราว่าอย่าบอกเรานะว่าเค้าโทรหา คุยเหมือนจีบและบอกว่าเลิกกับเราแล้ว
หลังจากที่เรากลับมาเพื่อนมาบอกเราในตอนที่อยู่กันเป็นกลุ่มหลายคน เราทั้งเสียใจและเสียหน้า เราถามเค้าว่ามีความสุขดีไหมพร้อมกับกอดเค้า บอกรักเค้าและแอบร้องไห้ ไม่ยอมปล่อยกอด จนเค้าถามว่าเป็นอะไร เราเลยบอกว่าเรารู้แล้วนะเพื่อนเราบอก เค้าขอโทษบอกไม่ได้จีบ บอกแค่คุยเฉยๆสงสารเห็นเพื่อนเราอกหักเลยโทรไป บอกจะไม่ทำแล้ว

หลังจากนั้นหลายปี ไม่รู้อะไรดลใจเราเลยเข้าไปดูแมวเซ็นเจอร์เค้า(เราเป็นคนสมัครและสอนเค้าเล่นเฟซบุคเลยรู้รหัส)
เปิดไปเจอว่าคุยกะผญ.คนนึง เป็นรุ่นน้องแถวบ้าน แต่แฟนเราก็รุกหนัก มีโทรหา โทรปลุก ทักไปเมื่อว่าง ในขณะที่ก็ทักหาเราปกติ เราเลยadd friend ทักไปคุยกะผญ.ว่าเราเป็นแฟนมันนะ มันจีบน้องหรอ?? ถ้าเป็นแบบนั้นพี่ยอมถอยนะ จะได้บอกทางบ้านว่าไม่เอาแล้วไม่ไหวแล้ว มันบ่อยเกินไปแล้ว น้องก็คุยดีบอกไม่มีอะไร เค้าทักมาก็ตอบไป น้องมันเลยทักไปบอกแฟนเราว่า เราทักไปหา ละพูดประมาณว่าอย่าทำแบบนี้อีก เค้าไม่ชอบ สุดท้ายทั้งคู่ก็เลิกคุยกัน


สงกรานต์ปี 59 เรากลับบ้าน เค้าอยู่บ้านเค้า เป็นอีกครั้งที่เซ้นเราแรงมาก เลยลองเข้าไปเช็คแมสเซ็นเจอร์ดู พบว่าเค้าคุยกับผู้หญิงคนนึง (เพื่อนที่ทำงานอีกแผนก) เราย้อนดูที่เค้าคุยกัน คือคุยกันมาสักพักแล้ว ผญ.รู้ว่าเค้ามีแฟน แต่แฟนเราเองที่บอกว่าเลิกกันแล้ว เค้าเล่นน้ำด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน กับกลุ่มเพื่อน เราโกรธมาก ที่โดนหักหลัง และเค้าก็ยังทักมาคุยกับเราปกติ เหมือนไม่มีอะไร ในระหว่างที่ทั้งคู่แชทหยอกล้อกันเรานั่งดูบทสนทนานั้นอยู่นาน จนทนไม่ไหว เลยพิมพ์แทรกที่เค้าคุยกันอยู่
เราพิมพ์:เลิกกันแล้วหรอ
เค้าพิมพ์:เออเลิกกันแล้ว
ผญ.ยังไงงง
เราเลยพิมพ์ต่อว่า นี่f แฟน d นะ มันบอกว่าเลิกกะเราแล้วหรอ ?
แฟนเราหายไปจากแชทเลยจ้า เลยเป็น ผญ.2คนคุยกัน เนื้อหาประมาณว่า ไม่มีอะไร คุยกันแบบเพื่อนเฉยๆ อย่าคิดมากนะ ผญ.บอกเราแบบนี้ เราเลยตอบว่าแค่โกรธที่ลับหลังมาพูดกันแบบนี้
เราบอกเลิกแฟนเรา ตัดสายเค้าทิ้ง และบล็อกเบอร์เค้า เราจึงติดต่อกันได้แต่ทางแมสเซ็นเจอร์เท่านั้น
หลังจากที่กลับมาเราลงรถโดยสารมาลงที่บ้านเค้าแล้วขี่มอไซด์ออกจากบ้านเค้ามาเลยตอนนั้นทุกคนอยู่ในบ้านพร้อมหน้า (เรามีบ้านพักที่ทำงานแต่ไม่ค่อยได้อยู่) เค้าบอกมีอะไรทำไมไม่พูดกันดีๆ ทำไมทำแบบนี้เหมือนไม่ให้เกียรติพ่อแม่เค้า เราเสียใจมาก บอกเค้าซ้ำๆว่าเลิกกันเถอะ เลิกกันเถอะ แต่เค้าไม่ยอมเลิก บอกขอโทษและขอโอกาส เค้าจะมาหาเราแต่เราไม่ยอมให้มา เราแอบไปเก็บเสื้อผ้าที่บ้านเค้าตอนไม่มีคนอยู่ จนเค้ารู้ว่าเสื้อผ้าส่วนหนึ่งหายไป จึงทักมาคุย ว่าทำไมทำแบบนี้ คิดดีแล้วหรอ ทำไมไม่ฟังกันบ้าง หยุดแล้วนะ เค้ามาร้องไห้ ขอโทษ ขอโอกาส จนเรากลับไปคบกันอีกครั้ง

ไม่นานไม่ถึงปี  เราก็พบว่าเค้าแอบคุยกันอีกครั้งในไลน์ กับผญ.คนเดิม มันเป็นข้อความที่ทักมาเหมือนตอบ คุยอะไรค้างไว้ ใช่ค่ะแฟนเราทักไปคุยแล้วลบทิ้ง และบอกว่าคุยแล้วให้ลบนะเดี๋ยวเราเห็น ผญ.บอกไม่เกี่ยวกันหรอกชั้นไม่จำเป็นต้องลบ เธอนั่นหละที่ต้องลบ ทำไมกลัวหรอ?? เรารู้สึกเจ็บมาก ยิ่งกว่าการนอกใจคือเป็นผญ.คนเดิม ทำไม ชอบมันมากหรอ อยากได้ขนาดนั้นเลยหรอ ?? แสนล้านคำถามที่เกิดขึ้นในใจ
พอจับได้ก็เลิก แล้วก็เป็นแบบนี้ซ้ำๆเราไม่แน่ใจว่า ตอนคบกันอยู่ ระหว่างรอยยิ้มกับคราบน้ำตาอะไรมากกว่ากัน
จริงๆเค้าดีนะถ้าตัดเรื่องเมาหนักกับเจ้าชู้ออกไป เค้าชอบทำกับข้าวให้เราทาน พาไปเปิดหูเปิดตาบ้าง เราใช้ให้ทำอะไรก็ทำ เช่น ซักผ้า เก็บผ้า ล้างรถ หลายๆครั้งที่เค้าจะไปสังสรรค์กับเพื่อนจะชวนเราไปด้วยตลอดแต่เราไม่ค่อยไปเพราะเราไม่ดื่ม และไม่ชอบกลับดึก
ครอบครัวเค้าดีมากรักเราดูแลเราเหมือนเราเป็นลูก แต่สรรพนามที่ใช้คือลุงกับป้า เพราะเค้าแทนตัวเองแบบนี้เราเลยต้องเรียกแบบนี้
เค้าออกรถใหม่เป็นชื่อเค้าและเราก็ช่วยผ่อนด้วย เราเช็คข้อความเค้าอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ดูมานานหลายเดือน
จำได้ว่านั่งดูข้อความเค้าคุยกัน แซวเรื่องรถใหม่ ชวนกันไปกินข้าวเที่ยง เดี๋ยวแฟนเราไปรับ ออกไปเลยไหม ไปคนเดียวนะ แฟนเราบอกผญ.แบบนั้น เรานั่งมองข้อความสนทนาเคลื่อนไหวทีละข้อความ ตอนนั้นตัวสั่น ใจสั่นเพราะความโกรธ เรารีบโทรหาแฟน พยายามชวนคุย โทรไป 2-3 ครั้ง เพราะคิดว่าเค้าอยู่ด้วยกัน ถามเค้าว่ารักเราไหม พูดให้ได้ยินได้ไหม ไม่รู้ทำไปทำไม เราทำอะไรไม่ถูก  เราแคปข้อความบทสนทนาไว้ แล้วส่งให้เพื่อนแฟนเรา คนที่รู้จักทั้งคู่ดู
พี่คนนั้นเค้าบอก ทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว จะทำอะไรต่อไปก็คิดเอาเองนะ
เราเลือกที่จะเลิก เราบอกเลิกเค้าอีกครั้ง หลายๆครั้งเค้ามาหาตอนที่เมามันยิ่งทำให้เราโกรธมากขึ้น มาเรียกเสียงดัง จนเราต้องยอมเปิดประตู เพราะเกรงใจคนอื่น เหมือนเดิม มาร้องไห้ ไหว้เรา กราบเรา ขอโทษ พอแล้ว หยุดแล้ว กลับมาคบกันเหมือนเดิมนะ อีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกันแล้ว เราไม่รู้เพราะอะไรทำให้กลับไปคบกันอีก เราอาจจะรักเค้ามาก มากจนยอมได้ทุกอย่าง เค้าคือผู้ชายคนแรกของเรา เราตัดเค้าออกไปไม่ได้สักที แม้จะทะเลาะกันนานเป็นเดือน แยกกันอยู่ แต่เค้าก็ส่งข้อความมาในแมสเซ็นเจอร์ปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และใช่ชั้นกลับไปคบกับเค้า

บ่อยครั้งที่ เค้าเมาหนักมาก ช่วงไหนที่เค้าเมาหนักๆเค้าจะเมาค้างไปอีกหลายวัน และจะกินจนเมาติดต่อไปเป็นอาทิตย์ เรารู้สึกเบื่อ เราเลือกที่จะไม่คุยกับเค้า ไม่พูดด้วย ถามคำตอบคำ ไม่ให้นอนใกล้ และมันหนักมากขึ้นทุกวัน เมาจนลุกไปฉี่ไม่ไหว ฉี่ในห้องบ้าง ไปไม่ถึงห้องน้ำบ้าง เมาอ้วกบ้าง เราต้องคอยตามเช็ดตามล้าง เราเบื่อหนายกับชีวิตคู่
ครั้งล่าสุดเค้าเมาหนัก เมาจะฉี่ในห้อง เราร้องไห้ เช็ดฉี่ ถูห้อง เปลี่ยนผ้าให้เค้า ลากเค้าไปนอน เราร้องไปทำไป น้อยใจในโชคชะตามากที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ เราสบทกับตัวเองว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมอะไร ทำไมถึงไม่หลุดพ้นสักที พักหลังๆที่ทะเลาะกันบ่อย จนบางครั้งคือทนไม่ไหม เราตะคอกใส่หน้าเค้า กินให้มันตายๆไปเลย ไปตายซะ จะได้หมดเวรหมดกรรมกันไปสักที รุ่งเช้าเราเก็บเสื้อผ้าออกมาจากบ้านเค้าอีกครั้ง  เราเลือกที่จะห่างกัน ขออยู่คนเดียว เค้าก็ทักมาปกติ โทรหาปกติ แวะเอาข้าวเช้ามาให้ก่อนไปทำงาน ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เป็นแบบนี้มาเป็นเดือน เค้าทักมาคุย เราเองที่ทำแบบเดิม ถามคำตอบคำ หลังๆคืออ่านแต่ไม่ตอบ เค้าจึงทักหาเราน้อยลง ไม่ได้แวะหาเอาข้าวมาให้เหมือนเดิม
ประโยคที่ทักมาคือ ตื่นยัง ตื่นๆๆๆ กินข้าวเช้ายัง ทำไรอยู่ เที่ยงกินข้าวไหน เย็นนี้กินไร ทำไรอยู่ ดูหนังช่องไหน เป็นแบบนี้ซ้ำๆ โดยที่เราอ่านแต่ไม่ตอบ
อยู่วันนึงเค้าโทรมายอกว่าแม่เค้าโดนรถชนมห้รีบมาโรงบาล เรารีบไป อยู่ด้วยช่วยเดินเรื่องอยู่พักนึงแล้วก็กลับมาทำงานต่อ เค้าบอกเลิกงานให้ไปดูแม่หน่อยนะ ไปเปลี่ยนเวรกัน เช้าแฟนเราเฝ้าถึงเย็น เราเลิกงานไปเฝ้าช่วงเค้ากลับบ้านไปทำกับข้าว อาบน้ำ เราเฝ้าอยู่ถึงประมาณทุ่ม ก็กลับ แฟนเรานอนเฝ้าต่อ เป็นแบบนี้ 2 วัน และได้ออกโรงบาลในเวลาต่อมา เราก็กลับมาใช้ชีวิตปกติ อยู่คนเดียว วันนึงเอาแอบส่องเฟซบุคเค้า เห็นไปกินเหล้ากับเพื่อน และหายไปไม่ทักมา เรารู้สึกแย่ ที่เค้าก็เมาเหมือนเดิมไม่ได้สำนึก แต่ก็ทักมาคุยเหมือนไม่มีอะไร เราตัดสินใจทักไปหาเค้าว่า ชีวิตเป็นยังไงบ้าง กินเหล้ากับเพื่อน อยู่กับเพื่อนแบบนี้มีความสุขไหม เค้าตอบไม่
เราเลยบอกเค้าว่ามาคุยกันได้ไหม คุยกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น เราจะยังไงกันต่อไป ถ้าว่างมาคุยกันหน่อยนะเมื่อไรก็ได้ ขออย่างเดียวอย่ากินเหล้ามา เราย้ำ หลายครั้งว่าอย่ากินเหล้ามา เพราะไม่อยากใช้อารมณ์ตัดสิน ถ้าหงุดหงิดถามเลิกอีกแน่น เราตั้งใจห่างกันให้เค้าทบทวนว่าที่เรามาห่างกันเพราะอะไร เค้าเป็นยังไงบ้างชีวิตที่ไม่มีเรา
สุดท้ายเค้าก็มาแบบเมาๆ คุยกันไม่รู้เรื่อง ทั้งโกรธทั้งเสียใจ ที่เค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราเลย เราตัดสินใจบอกเลิกเค้าอีกครั้ง เค้าถามว่าเพราะอะไร เราบอกก็ยังเมาแบบนี้ก็กลับไปซะ ไม่มีอะไรจะพูดกันแล้ว แต่เค้าไม่กลับ และนอนที่นี่ เราหยิบโทรศัพท์เค้ามาดู
พบว่าเค้าคุยกับผญ.คนนั้นอีกแล้ว เราเลื่อนๆอ่าน เค้าคุยกันเกือบเดือน โทรหากันตอนเช้า โทรหาระหว่างวัน
หลังจากที่แม่เค้าออกจากโรงบาลไม่กี่วันคือวันเกิดเค้า เค้าชวนเราไปทำบุญวันเกิดที่วัด แล้วแยกย้ายกันทำงาน
อ่านดูข้อความพบว่า ช่วงเที่ยงมีสังสรรค์วันเกิดในที่ทำงาน เค้าเรียกผญ.คนนั้นมากินด้วย
ผญ.ส่งข้อความมาว่า วันเกิดทำไมรีบกลับ สงสัยอยากไปกินต่อตอนเย็น แฟนเราส่งรถรูปรถมอไซด์คันใหม่ไปให้ รายงานว่ามารับรถให้แม่ นั่นนี่ หลังจากนั้นอีกวันส่งรูปเซลฟี่กัน 3 คน (แฟนเรา /ผญ. /เพื่อนผญ.อีกคน) ในร้านส้มตำใกล้ที่ทำงานเรา ไปกินกันตอนพักเที่ยง
ข้อความใต้รูป
แฟนเรา :ผู้หญิงอะไรพูดไม่เพราะ
ผญ. : ก็เป็นแบบนี้ใครมันจะพูดเพราะแบบแฟนนาย
แฟนเรา : เลิกแล้ว
(เป็นอีกครั้งที่บอกเค้าว่าเราเลิกกัน ) แต่ก็จริงนะเราบอกเลิกเค้าตลอด แต่ก็ก็ยื้อไม่ยอมเลิก
ผญ.: จะเลิกไม่เลิกก็เรื่องของเธออะไรประมาณนี้
และคุยกันมาเรื่อยๆ โทรปลุกกัน โทรหากัน ทักไปคุยกัน ข้อความจากผญ.เหมือนคุยปกติ จริงๆผญ.อาจจะไม่ได้คิดเกินเพื่อนร่วมงาน แต่แฟนเราเหมือนจีบ หยอกจะไปหานั่นนี่
เรายื่นโทรศัพท์ให้เค้าดู
นี่ใช่ไหมที่หายไป
เค้าบอกแค่เพื่อน ก็แค่เหงา ก็เราไม่คุยด้วยนิ (เลยไปคุยกับคนอื่น)
เราโกรธ โกรธที่เป็นผญ.คนเดิม ทำไมต้องเป็นคนนี้ มันย้ำว่าเค้าไม่เคยหยุด ทุกครั้งที่มีโอกาสเค้าพร้อมจะแทงข้างหลังเราเสมอ เราเจ็บ เราพูดอะไรไม่ออก ร้องไห้ บอกเลิกเค้า ไล่เค้าไป เค้ากอดเราไว้ ตอนเช้ากาอนที่เค้าจะออกไปเราบอกกับเค้าว่า กลับไปคราวนี้ ออกไปจากชีวิตชั้นซะ มันชา มันเจ็บอย่างบอกไม่ถูก แต่หลังจากนั้นเค้าก็ทักมาปกติเหมือนเดิน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราตัดบท บอกเลิก เค้าบอกจะเลิกจริงๆหรอ เราบอกใช่ ในเมื่อนัดมาคุยกันดีๆไม่ได้ก็คุยกันในนี้แหละ พอเถอะเลิกกันไป เธอจะได้ไปคุยกับเค้าอย่างเปิดเผย คืนอิสระให้กันนะ เค้าเงียบไป บอกงั้นพรุ่งนี้จะไปคุยนะ คืนนี้ขอคิดดูก่อน เครียด
เราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้คำตอบจะเป็นยังไง
ทำไมนะคนบอกเลิกถึงได้เจ็บขนาดนี้ 😥
หลายๆครั้งที่เจอปัญหา เราพร่ำแต่โทษโชคชะตาที่ทำให้เจอเรื่องแย่ๆแบบนี้ แต่จริงๆแล้วเราว่า ตัวเราเองต่างหากที่ไม่ยอมไป ทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว คนที่รักกันจริงเค้าคงไม่ทำให้เราเจ็บซ้ำๆ
ถึงเค้าจะคิดแค่เพื่อนจริง แต่ถ้าเค้าแคร์ความรู้สึกเราเค้าจะไม่ทำแบบนี้