ก่อนอื่นก็ต้องขอบอกก่อนเลยว่าเราเป็นสาวประเภทสองนะและทางบ้านเราตะก่อนฐานะค่อนข้างดีแต่ตอนนี้ค่อนข้างจะยากจน เราอายุ 15 และเรากำลังจะเรียนจบม.3 แต่ปัญหาที่เราจะมาบอกทุกคนคือเราไม่มีเงินจริงๆ😭 ตลอดระยะเวลาที่เราเรียนมาตั้งแต่อนุบาลหนึ่งถึงม.1บอกได้เลยว่าเราเป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก(ติด1ใน3ของสายชั้นทุกปี)และไม่มีปัญหาอะไร จนมาถึงช่วงประมาณม.1เทอม2 พ่อแม่เราทะเลาะกันต่างฝ่ายต่างก็มีแฟนใหม่ เราก็อาศัยอยู่กับยาย น้า และแม่ ซึ่งยายจะเป็นคนที่คอยทำอาหารและเลี้ยงดูเรา ส่วนน้าจะคอยให้เงินไปโรงเรียนอาทิตย์ละ300บาท และแม่..ตะก่อนที่แม่คบกับพ่อ แม่ทำงานและคอยเอาเงินให้เราแต่ตอนนี้เราขอแม่20บาทแม่ยังตอบกลับมาว่า"กูจะไปมีได้ยังไง กูไม่ได้ทำงาน"
ปกติแม่เป็นคนพูดจาแบบนี้กับเราอยู่แล้ว) เราก็พยายามหางานทำแล้วนะ หางานใกล้ๆบ้าน(เพราะถ้าทำงานไกลต้องเสียค่ารถซึ่งอย่างที่บอกคือเราไม่ค่อยมีเงิน)แต่ไม่ว่าเราจะหายังไง ทุกทีก็ไม่รับคนเพราะคนเต็ม บอกก่อนเลยนะว่าเราเรียนห้อง1(สายวิทย์-คณิต+เด็กกิจกรรม)เวลาทำโครงงานมันก็ต้องใช้เงินไม่ต่ำกว่า300อยู่แล้ว..(ที่แพงเพราะต้องทำรูปเล่ม โมเดล แบบจำลอง อุปกรณ์การทดลองและทำแผงนำเสนอเหมือนเวลาแข่งงานศิลปหัตถกรรม)
แต่ดีหน่อยตรงที่ว่าทำเป็นกลุ่มๆละ3คนซึ่งก็ยังคงใช้เงินเยอะอยู่ดี คือเราเคยเครียดเรื่องนี้มากกกมากจนร้องไห้อ่ะ แต่ทางบ้านเรากลับไม่มีใครสนใจเราเลย ลำพังเงินจะไปโรงเรียนยังไม่มี(อาทิตย์ละ300 เรียน5วัน วันละประมาณ60บาท ค่าวินเช้า-เย็น40บาท กินข้าว20=ไม่มีเงินเก็บจริงๆ😭เราเคยถึงขั้นไม่มีเงินไปโรงเรียนจนเกรดตกมากกกกกกกก มากขนาดที่ว่าจาก 3.98 3.74 3.25 2.25 3.29 อันนี้คือเกรด5ภาคของเรา😭😭😭เรารู้นะว่าไม่ใช่แค่เราที่เจอปัญหาแบบนี้แต่เราปรับตัวไม่ทันจริงๆ ตะก่อนเราใช้ชีวิตแบบสุขสบายมาก ตอนเช้าแม่ทำกับข้าวให้กิน พ่อไปรับ-ส่งที่รร. มันคืออดีตที่เรามีความสุขมากที่สุดอ่ะ😭😭แต่ตอนนี้เราแทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว สิ่งที่คอยประคองเราให้เรียนได้ก็คือเงิน300/อาทิตย์ของน้า ซึ่งมันไม่พอจริงๆ(สำหรับห้องกิจกรรมเพราะต้องใช้เงินในการทำโปรเจ็กเทอมล่ะ1โปรเจ็ก)
สิ่งที่ต้องการมากที่สุดจริงๆเลยนะ
-มีงานทำ
-พ่อกับแม่กลับมารักกันเหมือนเดิม
-แม่กลับไปทำงาน
-ทุกคนใส่ใจเราเหมือนเดิม😭😭😭😭
สิ่งที่เราขออ่ะเราไม่ได้จะทำให้ทุกคนเห็นว่าเราโลกสวยไรงี้ ขี่ยูนิคอร์นไรงี้นะแต่ด้วยความที่พ่อแม่เลี้ยงเราเหมือนลูกสาวคนนึงมาตลอดและสิ่งที่พ่อแม่ให้เราในอดีตมันเป็นช่วงเวลาที่เรามีความสุขมากที่สุข และนั่นก็คือสาเหตุของปัญหาของเรา"เราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้หรอ โครงงานวิทย์ยังไม่มีเงินไปทำเลย เงินไปโรงเรียนก็เเทบจะไม่มี ปัญหามันเยอะจริงๆนะ😭😭😭 ช่วยเราหน่อยย🙏🏻🙏🏻🙏🏻
มีปัญหาค่ะ
แต่ดีหน่อยตรงที่ว่าทำเป็นกลุ่มๆละ3คนซึ่งก็ยังคงใช้เงินเยอะอยู่ดี คือเราเคยเครียดเรื่องนี้มากกกมากจนร้องไห้อ่ะ แต่ทางบ้านเรากลับไม่มีใครสนใจเราเลย ลำพังเงินจะไปโรงเรียนยังไม่มี(อาทิตย์ละ300 เรียน5วัน วันละประมาณ60บาท ค่าวินเช้า-เย็น40บาท กินข้าว20=ไม่มีเงินเก็บจริงๆ😭เราเคยถึงขั้นไม่มีเงินไปโรงเรียนจนเกรดตกมากกกกกกกก มากขนาดที่ว่าจาก 3.98 3.74 3.25 2.25 3.29 อันนี้คือเกรด5ภาคของเรา😭😭😭เรารู้นะว่าไม่ใช่แค่เราที่เจอปัญหาแบบนี้แต่เราปรับตัวไม่ทันจริงๆ ตะก่อนเราใช้ชีวิตแบบสุขสบายมาก ตอนเช้าแม่ทำกับข้าวให้กิน พ่อไปรับ-ส่งที่รร. มันคืออดีตที่เรามีความสุขมากที่สุดอ่ะ😭😭แต่ตอนนี้เราแทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว สิ่งที่คอยประคองเราให้เรียนได้ก็คือเงิน300/อาทิตย์ของน้า ซึ่งมันไม่พอจริงๆ(สำหรับห้องกิจกรรมเพราะต้องใช้เงินในการทำโปรเจ็กเทอมล่ะ1โปรเจ็ก)
สิ่งที่ต้องการมากที่สุดจริงๆเลยนะ
-มีงานทำ
-พ่อกับแม่กลับมารักกันเหมือนเดิม
-แม่กลับไปทำงาน
-ทุกคนใส่ใจเราเหมือนเดิม😭😭😭😭
สิ่งที่เราขออ่ะเราไม่ได้จะทำให้ทุกคนเห็นว่าเราโลกสวยไรงี้ ขี่ยูนิคอร์นไรงี้นะแต่ด้วยความที่พ่อแม่เลี้ยงเราเหมือนลูกสาวคนนึงมาตลอดและสิ่งที่พ่อแม่ให้เราในอดีตมันเป็นช่วงเวลาที่เรามีความสุขมากที่สุข และนั่นก็คือสาเหตุของปัญหาของเรา"เราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้หรอ โครงงานวิทย์ยังไม่มีเงินไปทำเลย เงินไปโรงเรียนก็เเทบจะไม่มี ปัญหามันเยอะจริงๆนะ😭😭😭 ช่วยเราหน่อยย🙏🏻🙏🏻🙏🏻