เรื่องคือ. ฉันแต่งงานกัยสามีมา4ปีไม่มีลูก
พ่อแม่ฉันไม่ค่อยชอบสามีฉันเพราะเค้าเป็นคนขี้ชิดขี้เหนียว สามีฉันแต่งงานกันเพราะความรักแต่เค้าไม่ชอบพ่อแม่ฉันที่ตั้ง
สินสอดแพงแต่สุดท้ายแล้วเค้าก้อไม่ต้องจ่ายค่อสินสอดเพราะฉันทะเลา ครอบครัวฉันก้อไม่ได้ดีมากขนาดที่ต้องเอาใจใส่แต่เค้า ไม่เคยให้เกียจพ่อแม่พี่น้องฉันเลย. เรายุกันเพราะความเค้าใจแต่มาพักหลังๆพอพ่อแม่ฉันลำบากมาพึ่งฉันเค้าไม่พอใจและทะเลาะกับฉันบ่อยขึ้นเพราะให้พ่อแม่ยืมเงิน เข้าใจว่าตอนแต่งงานเราไม่ได้เอาอะไรออกมาเลยแต่เค้าเป็นนคนเจ้าคิดแค้นมาก. ไม่ให้คัยพึ่งเค้าและเค้าก้อไม่เคยพึ่งคัย. เค้ากลัวว่าฉันจะกอบโกยสิ่งที่เค้าสร้างมาไปให้ครอบครัว ถึงขนาดยื่นคำขาดถ้าฉันเห็นว่าเค้าเปนหัวหน้าครอบครัวก้อฟังเค้าและทำตามที่เค้าบอกเราแต่งงานเปนสามีภรรยาก้อจิงแต่ฉันทำงานเองหาเงินเอง แต่ว่างานที่ฉันทำมันก้อมาจากเงินของเค้า เค้าทำงานเก็บเงินเปิดร้านขายเสื้อผ้าให้ฉันแต่ฉันต้องเปนคนจ่ายค่าเช่าร้านเองทั้งหมด
ฉันตกลงกับเค้าว่าฉันจ่ายค่าเช่าแต่เค้ารับผิดชอบค่ากินและผ่อนที่ดิน. เรากะจะสร้างบ้านด้วยกันแต่ว่าเค้าเปนคนอารมณ์ร้อนขี้โมโห. และชอบทำร้ายฉันเวลาทะเลาะกันเรื่องพ่อแม่ฉัน เค้าชอบด่าพ่อแม่ฉันแบบหยาบๆและรุนแรง. ฉันไม่รู้ว่าฉันทนอยู่ได้ยังไงแต่ฉันรักเค้ามากแต่ก้อเจ็บมากเหมือนกัน
เวลาฉันซื้อของเข้าบ้านจะต้องโดนด่าทุกทีและเวลาฉันผ่อนอะไรและเวลาขอยืมเงินเค้าเค้าก้อบ่นและด่าตลอด. ฉันพูดไม่ได้เต็มปากว่าเงินของตัวเอง
เพราะมันเปนเงินจากร้านที่เค้าเปิดให้ แต่พอมาตอนนี้ฉันเย็บผ้าเค้าก้อเป็นคนซื้อจักรให้. ฉันควรทำอย่างไรดี. คืนทุกอย่างให้เค้าแล้วกลับไปอยู่กับพ่อแม่หรือ ควรยุต่อ. กับเค้า. ฉันรักเค้ายุนะแต่ฉันก้อเสียใจมากเช่นกันที่ต้องยุแบบนี้. ไม่มีชีวิตอิสระเลย
ทุกทีที่ทะเลาะเค้าจะพูดจนฉันคิดว่ามันคือความผิดของฉันหรือเปล่าทั้งที่จริงแล้วเค้าเปนคนผิด. แต่ว่าเค้าก้อสร้างหลายอย่างให้ฉัน แต่เค้าชอบทำร้ายจิตใจฉัน. ไม่เคยสนใจแม้เวลาป่วยฉันต้องนอนยุบ้านคนเดียวเค้าไม่เคยดูแลเช็ดตัวให้เลยป่วยคนเดียว
ตลอดฉันไม่เคยให้พ่อแม่รู้เรื่องของฉันเลยกลัวพ่อแม่ไม่สบายใจ. เค้าไม่ชอบให้คัยยืมเงินและไม่ยืมของคัย. เค้ามีโลกส่วนตัวสูงมาก. หลังๆมานี้ฉันเริ่มหมดความอดทนแต่ก้อทำใจยากยุดีที่ต้องขจากเค้าไป
//ปล. เค้าเคยป่วยจนเดินไม่ได้1ปีเต็ม. ตอนนั่นฉันยังทำงานเปนลูกจ้างอยู่เค้าไปอยู่บ้านฉันตอนที่ฉันไปทำงาน แต่พอเค้าเริ่มหายเราก้อกลับมาอยู่บ้านเค้าและที่พ่อแม่ฉันดูแลเค้ามันไม่เคยดีเลยเค้าดิดว่าที่ไปอยู่บ้านฉันพ่อแม่ฉันหวังให้เค้าทำงานทั้งที่จิงๆแล้วพ่อแม่ฉันไม่เคยใช่งานและรบกวนอะไรเค้ามากเลย
เพราะเค้าอาจรู้สึกผิดที่ไล่เราออกจากบ้านหลังจากแต่งงานกันมันอาจ1สาเหตุที่เค้าเกลียดครอบครัวฉันแต่พ่อแม่ฉันก้อไม่เคยยุ่งกับเค้าเลยและไม่ก้าวก่ายเลยแต้เค้าก้อยังคงเปนเหมือนเดิม ไม่ชอบครอบครัวฉันเหมือนเดิมเพราะเค้ากลัวว่าครอบครัวฉันจะมารบกวนเค้าขอเงินแบะยืมเงินที่เปนของเค้า
ฉันเองมีส่วนผิดที่แอบเอาเงินเค้าให้พ่อแม่ยืม
เมื่อก่อนเค้าให้ฉันเปนคนเก็บเงินที่ต้องใช่ผ่อนรถแต้หลังจากฉันใจฉันอีกเลย เวลาอยากได้อะไรก้อต้องขอและยืมเค้าตลอด -/-ทุกคนคิดว่าฉันควรทำยังไง
/-แต่เรื่องผู้หญิงเค้าไม่มีนะ/ตัดข้อนี้ไปเลย
/-เค้าถูกพ่อเค้าสอนมาแบบเห็นแก่ตัวตั้งแต่เด็ก
ขนาดฉันเปนคนที่พ้อเค้าไปขอเองพอรู้ว่าฉันให้พ่อแม่ฉันยืมเงินเค้าบอกใฟ้เลิกกับฉันแต่สามีฉันเค้าไม่เบิก. แต่มันกลายมาเปนความกดดันอีก1อย่างคือเค้าไม่ไว่ใจและด่าทิเสียดสีดูถูกฉันทุกทีที่ทะเลาะกัน
ฉันควรทำไงดีคะ. กระทู้แรกผิดถูกขออภัยคะ
สามีและครอบครัวที่เข้ากันไม่ได้อย่างแรง
พ่อแม่ฉันไม่ค่อยชอบสามีฉันเพราะเค้าเป็นคนขี้ชิดขี้เหนียว สามีฉันแต่งงานกันเพราะความรักแต่เค้าไม่ชอบพ่อแม่ฉันที่ตั้ง
สินสอดแพงแต่สุดท้ายแล้วเค้าก้อไม่ต้องจ่ายค่อสินสอดเพราะฉันทะเลา ครอบครัวฉันก้อไม่ได้ดีมากขนาดที่ต้องเอาใจใส่แต่เค้า ไม่เคยให้เกียจพ่อแม่พี่น้องฉันเลย. เรายุกันเพราะความเค้าใจแต่มาพักหลังๆพอพ่อแม่ฉันลำบากมาพึ่งฉันเค้าไม่พอใจและทะเลาะกับฉันบ่อยขึ้นเพราะให้พ่อแม่ยืมเงิน เข้าใจว่าตอนแต่งงานเราไม่ได้เอาอะไรออกมาเลยแต่เค้าเป็นนคนเจ้าคิดแค้นมาก. ไม่ให้คัยพึ่งเค้าและเค้าก้อไม่เคยพึ่งคัย. เค้ากลัวว่าฉันจะกอบโกยสิ่งที่เค้าสร้างมาไปให้ครอบครัว ถึงขนาดยื่นคำขาดถ้าฉันเห็นว่าเค้าเปนหัวหน้าครอบครัวก้อฟังเค้าและทำตามที่เค้าบอกเราแต่งงานเปนสามีภรรยาก้อจิงแต่ฉันทำงานเองหาเงินเอง แต่ว่างานที่ฉันทำมันก้อมาจากเงินของเค้า เค้าทำงานเก็บเงินเปิดร้านขายเสื้อผ้าให้ฉันแต่ฉันต้องเปนคนจ่ายค่าเช่าร้านเองทั้งหมด
ฉันตกลงกับเค้าว่าฉันจ่ายค่าเช่าแต่เค้ารับผิดชอบค่ากินและผ่อนที่ดิน. เรากะจะสร้างบ้านด้วยกันแต่ว่าเค้าเปนคนอารมณ์ร้อนขี้โมโห. และชอบทำร้ายฉันเวลาทะเลาะกันเรื่องพ่อแม่ฉัน เค้าชอบด่าพ่อแม่ฉันแบบหยาบๆและรุนแรง. ฉันไม่รู้ว่าฉันทนอยู่ได้ยังไงแต่ฉันรักเค้ามากแต่ก้อเจ็บมากเหมือนกัน
เวลาฉันซื้อของเข้าบ้านจะต้องโดนด่าทุกทีและเวลาฉันผ่อนอะไรและเวลาขอยืมเงินเค้าเค้าก้อบ่นและด่าตลอด. ฉันพูดไม่ได้เต็มปากว่าเงินของตัวเอง
เพราะมันเปนเงินจากร้านที่เค้าเปิดให้ แต่พอมาตอนนี้ฉันเย็บผ้าเค้าก้อเป็นคนซื้อจักรให้. ฉันควรทำอย่างไรดี. คืนทุกอย่างให้เค้าแล้วกลับไปอยู่กับพ่อแม่หรือ ควรยุต่อ. กับเค้า. ฉันรักเค้ายุนะแต่ฉันก้อเสียใจมากเช่นกันที่ต้องยุแบบนี้. ไม่มีชีวิตอิสระเลย
ทุกทีที่ทะเลาะเค้าจะพูดจนฉันคิดว่ามันคือความผิดของฉันหรือเปล่าทั้งที่จริงแล้วเค้าเปนคนผิด. แต่ว่าเค้าก้อสร้างหลายอย่างให้ฉัน แต่เค้าชอบทำร้ายจิตใจฉัน. ไม่เคยสนใจแม้เวลาป่วยฉันต้องนอนยุบ้านคนเดียวเค้าไม่เคยดูแลเช็ดตัวให้เลยป่วยคนเดียว
ตลอดฉันไม่เคยให้พ่อแม่รู้เรื่องของฉันเลยกลัวพ่อแม่ไม่สบายใจ. เค้าไม่ชอบให้คัยยืมเงินและไม่ยืมของคัย. เค้ามีโลกส่วนตัวสูงมาก. หลังๆมานี้ฉันเริ่มหมดความอดทนแต่ก้อทำใจยากยุดีที่ต้องขจากเค้าไป
//ปล. เค้าเคยป่วยจนเดินไม่ได้1ปีเต็ม. ตอนนั่นฉันยังทำงานเปนลูกจ้างอยู่เค้าไปอยู่บ้านฉันตอนที่ฉันไปทำงาน แต่พอเค้าเริ่มหายเราก้อกลับมาอยู่บ้านเค้าและที่พ่อแม่ฉันดูแลเค้ามันไม่เคยดีเลยเค้าดิดว่าที่ไปอยู่บ้านฉันพ่อแม่ฉันหวังให้เค้าทำงานทั้งที่จิงๆแล้วพ่อแม่ฉันไม่เคยใช่งานและรบกวนอะไรเค้ามากเลย
เพราะเค้าอาจรู้สึกผิดที่ไล่เราออกจากบ้านหลังจากแต่งงานกันมันอาจ1สาเหตุที่เค้าเกลียดครอบครัวฉันแต่พ่อแม่ฉันก้อไม่เคยยุ่งกับเค้าเลยและไม่ก้าวก่ายเลยแต้เค้าก้อยังคงเปนเหมือนเดิม ไม่ชอบครอบครัวฉันเหมือนเดิมเพราะเค้ากลัวว่าครอบครัวฉันจะมารบกวนเค้าขอเงินแบะยืมเงินที่เปนของเค้า
ฉันเองมีส่วนผิดที่แอบเอาเงินเค้าให้พ่อแม่ยืม
เมื่อก่อนเค้าให้ฉันเปนคนเก็บเงินที่ต้องใช่ผ่อนรถแต้หลังจากฉันใจฉันอีกเลย เวลาอยากได้อะไรก้อต้องขอและยืมเค้าตลอด -/-ทุกคนคิดว่าฉันควรทำยังไง
/-แต่เรื่องผู้หญิงเค้าไม่มีนะ/ตัดข้อนี้ไปเลย
/-เค้าถูกพ่อเค้าสอนมาแบบเห็นแก่ตัวตั้งแต่เด็ก
ขนาดฉันเปนคนที่พ้อเค้าไปขอเองพอรู้ว่าฉันให้พ่อแม่ฉันยืมเงินเค้าบอกใฟ้เลิกกับฉันแต่สามีฉันเค้าไม่เบิก. แต่มันกลายมาเปนความกดดันอีก1อย่างคือเค้าไม่ไว่ใจและด่าทิเสียดสีดูถูกฉันทุกทีที่ทะเลาะกัน
ฉันควรทำไงดีคะ. กระทู้แรกผิดถูกขออภัยคะ