พี่ที่ทำงานชอบ แต่เขาเป็นผู้ชายใจหญิง แต่เราไม่ชอบ

ก็คือพี่ที่ทำงานชอบแต่เขาเป็นผู้ชายครับ เขาทักมาทุกวันเลย ถ้าเป็นที่ทำงานเขาจะชวนคุยงุ้นงี้ ช่วยนุ้นช่วยนี้ บางทีก็ให้ผมไปทำงานตั้งแต่เช้ากลับมืดๆเพื่อที่จะให้อยู่กับเขาทั้งวัน ส่วนตัวผมไม่ชอบผู้ชายครับ โลกส่วนตัวสูง เก็บอารมณ์เก่ง เวลาเขามาเซ้าซี้จะขุ่นๆในใจแต่ต้องยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆเพื่อกลบเกลื่อน เป็นมาตลอด6เดือนที่ทำงาน เวลาเรามีแฟนเขาก็จะบอก คนนี้เป็นPR คนนี้ไม่ดี แล้วก็ให้คนอื่นๆมาบอกผม คือมันหลายคนมาก จนเริ่มคิดหนัก บางทีโทรศัพท์เราว่างไว้ไปเข้าห้องน้ำ ก็โดนล้วงความลับ รู้หมดว่าคุยกับใครอะไรยังไงจนเขาสร้างเฟสปลอมใส่รูปโปรไฟล์ผู้หญิงแล้วไปบอกคนคุย/แฟนผมว่าเป็นเมียเก่ามีลูกติด อึดอัดมานานแล้วครับ พักหลังๆนี้ผมเริ่มคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เขาเซ้าซี้ผมก็จะพูดใส่อารมณ์แบบสุดๆเหมือนมันหลุดปากออกไป พอจากนั้นเขาก็ตีหน้าเศร้าจนเพื่อนที่ทำงานมาบอก มีอะไรก็คุยกับเขาดีๆดิ เคยขอลาออกแต่เจ้าของธุระกิจไม่ยอมให้ลาออก ขนาดผมอยู่บ้านเขายังมาตามไปทำงาน เวลาส่วนตัวแทบไม่มีเลยครับ มันแย่มาก จะเป็นโรคซึมเซ้าตายอยู่แล้วครับ ขอทางออกที่มันน่าจะแฟร์ๆทั้งคู่แบบอยู่ร่วมกันได้