ผมอายุ 24 แฟนผมอายุ 33 อายุมากกว่าผมเกือบ 10 ปีแต่แฟนผมทำตัวไม่มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่เลย ยังทำตัวอย่างกับเด็ก ม.2 อยู่เลย
คือตอนนี้ผมทำงานเป็น Asst. Manager ของแผนกหนึ่งในบริษัท ทุกคนก็รู้ว่าตำแหน่งยิ่งสูง ความรับผิดชอบก็จะต้องสูงตามไปด้วยไม่ได้สบายเลย มันไม่ง่ายเลยที่จะต้องเป็นหัวหน้าคนที่อายุแก่กว่า ต้องทำให้เค้าเชื่อใจว่าเรามีความสามารถมากพอที่จะเป็นหัวหน้าเค้าได้ บางครั้งก็ต้องอยู่ทำงานจนถึง 2 ทุ่ม 3 ทุ่ม ถ้างานไม่เสร็จ วันใหนที่งานเสร็จไวผมก็รีบกลับบ้านทันที เลือกที่จะไม่ไปเที่ยวไปกินเหล้ากับพี่ๆที่ทำงาน เพื่อกลับให้ไวที่สุด พอถึงบ้านก็ต้องเซ็งกับแฟนที่คอยบ่นตลอดว่าไม่มีเวลาให้เอย มีคนอื่นที่ทำงานใช่มั้ยถึงกลับช้าเอย แต่ผมก็ไม่เคยพูดอะไร จนมาวันนี้ ที่จริงวันนี้เป็นวันหยุดของผมแต่ที่บริษัทผมเกิดปัญหาขึ้นผมเลยต้องเข้าไปที่บริษัทเพื่อไปเคลียร์ปัญหาตั้งแต่บ่าย 2 กลับมา 5 โมงเย็น พาแฟนออกไปกินข้าวก็ไม่มีอะไร พอมาถึงบ้าน ผมก็นั้งเช็ค email อยู่ที่โซฟาไม่ได้เข้าไปที่ห้องนอน แฟนผมก็บ่นๆๆว่า อะไรก็งานๆๆ ไม่มีเวลาให้กันเลย จนผมยอมรับว่าปรี๊ดมากเลยสวนกลับไปประมาณว่า
ที่ทำทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพื่อครอบครัวหรอ ?
ไม่คิดถึงอนาคตเลยหรอ ?
จะให้นอนกกกันทั้งวันเหมือนเด็ก ม.2 หรอ
เอามั้ยหล่ะเดี๋ยวลาออกจากงานมานั่งกินนอนกินให้
โตๆกันแล้วหัดเข้าใจกันบ้าง !!
ผลสรุปคือคืนนี้ผมได้นอนนอกห้อง แต่ผมก็เชื่อนะว่ามันก็คงยังมีต่อไปนี้แหละเรื่องนี้ ผมควรทำอย่าไรดีให้แฟนผมมีวุฒิภาวะ และเขาใจผมที
แฟนผมเอาแต่บ่นเรื่องไม่มีเวลาให้ ทำไงดีครับ
คือตอนนี้ผมทำงานเป็น Asst. Manager ของแผนกหนึ่งในบริษัท ทุกคนก็รู้ว่าตำแหน่งยิ่งสูง ความรับผิดชอบก็จะต้องสูงตามไปด้วยไม่ได้สบายเลย มันไม่ง่ายเลยที่จะต้องเป็นหัวหน้าคนที่อายุแก่กว่า ต้องทำให้เค้าเชื่อใจว่าเรามีความสามารถมากพอที่จะเป็นหัวหน้าเค้าได้ บางครั้งก็ต้องอยู่ทำงานจนถึง 2 ทุ่ม 3 ทุ่ม ถ้างานไม่เสร็จ วันใหนที่งานเสร็จไวผมก็รีบกลับบ้านทันที เลือกที่จะไม่ไปเที่ยวไปกินเหล้ากับพี่ๆที่ทำงาน เพื่อกลับให้ไวที่สุด พอถึงบ้านก็ต้องเซ็งกับแฟนที่คอยบ่นตลอดว่าไม่มีเวลาให้เอย มีคนอื่นที่ทำงานใช่มั้ยถึงกลับช้าเอย แต่ผมก็ไม่เคยพูดอะไร จนมาวันนี้ ที่จริงวันนี้เป็นวันหยุดของผมแต่ที่บริษัทผมเกิดปัญหาขึ้นผมเลยต้องเข้าไปที่บริษัทเพื่อไปเคลียร์ปัญหาตั้งแต่บ่าย 2 กลับมา 5 โมงเย็น พาแฟนออกไปกินข้าวก็ไม่มีอะไร พอมาถึงบ้าน ผมก็นั้งเช็ค email อยู่ที่โซฟาไม่ได้เข้าไปที่ห้องนอน แฟนผมก็บ่นๆๆว่า อะไรก็งานๆๆ ไม่มีเวลาให้กันเลย จนผมยอมรับว่าปรี๊ดมากเลยสวนกลับไปประมาณว่า
ที่ทำทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพื่อครอบครัวหรอ ?
ไม่คิดถึงอนาคตเลยหรอ ?
จะให้นอนกกกันทั้งวันเหมือนเด็ก ม.2 หรอ
เอามั้ยหล่ะเดี๋ยวลาออกจากงานมานั่งกินนอนกินให้
โตๆกันแล้วหัดเข้าใจกันบ้าง !!
ผลสรุปคือคืนนี้ผมได้นอนนอกห้อง แต่ผมก็เชื่อนะว่ามันก็คงยังมีต่อไปนี้แหละเรื่องนี้ ผมควรทำอย่าไรดีให้แฟนผมมีวุฒิภาวะ และเขาใจผมที