สวัสดีค่ะ เราอยากจะมาระบายความรู้สึกตอนนี้มากค่ะ เราเป็นผู้หญิงนะคะ ส่วนตัวเราเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังกับความรักมาก แต่ก็ผิดหวังมาตลอด เราผ่านการคุยมาเยอะมาก แต่เราไม่ได้คบค่ะ ผิดหวังบ้าง แต่ไม่ถึงกลับต้องโหยหานะคะ เริ่มต้นด้วย ปีก่อน เราเลิกคุยกับคนๆนึง ที่คุยนานถึง3ปี ด้วยเหตุที่ว่า เราอยากอยู่คนเดียว
หลังจากนั้น มีผู้ชายอีกคน แทนชื่อว่า อ. นะคะ ((เป็นผู้ชาย)) อายุน้อยกว่าเรา 2ปี ((อยู่รร.เดียวกัน)) อ.เข้ามาในชีวิตเรา เราไม่รู้จักกันมาก่อน รู้จักทางเฟส ได้เริ่มคุยกันมาสักพัก เราบอกตรงๆว่าเราเผลอใจไปแล้วค่ะ แต่หลังจากนั้นไม่เท่าไหร่ เราขอเลิกคุยกับเค้า เราบอกเค้าว่า เรามีคนคุยอยู่แล้ว ((ความจริงคือเราไม่ได้มีใคร แต่เราบอกไป เพราะเรากลัวการเริ่มต้นใหม่ กลัวว่าจะทำให้เค้าเสียใจ )) เรากลับมานั่งทบทวนดู เราแอบร้องไห้ จนเราตัดสินใจทักเค้ากลับไป แล้วเราก็ได้กลับมาคุยกัน ((เราทักกลับไปเพราะ เราอยากดูแลคนๆนี้จริงๆ เราสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ))
เวลาเดินผ่าน เจอกันก็จะมีเขิลๆบ้าง เรารู้สึกอยากจริงจังกับคนนี้แบบบอกไม่ถูก เราคุยกันมาได้สักพัก บรรดาคนคุยเก่าเราที่ผิดหวังกันมา ก็กลับมาพร้อมๆกัน ซึ่งเราตัดสินใจไม่ขอกลับไป เรายืนยันว่าเราจะเลือกคนๆนี้ ((เราอยากเริ่มต้นกับคนนี้ อยากจริงจังกับคนนี้จริงๆ))
พอเวลาผ่านไป เราได้ซ้อนมอไซค์เค้าครั้งแรก ด้วยความที่ว่า เพื่อน จะไปเซเว่นแต่บอกเราว่ารถเต็ม เค้าขับผ่านมาพอดี เพื่อนก็แกล้งพากันเรียกให้จอด เราเลยขอเค้า "ไปส่งแปปนึงได้มั้ย" ((ยังไม่ได้คบกัน)) เค้าพยักหน้าทีนึง เราเลยขึ้นไป เรานั่งรถเกรงมาก เค้าชวนเราคุยเราก็พยายามตอบให้ปกติที่สุด ตอบแบบพยายามเก็บอาการ ส่วนเพื่อนๆก็หวีดด ขับรถตามๆกัน พอมาถึงที่เรามองตาเค้า เราจำสายตาเค้าได้เลย ยิ่งทำให้เรารักผู้ชายคนนี้มากขึ้น เค้าทำให้เรารู้สึกว่าเค้าไม่ใช่เด็ก แต่เค้าสามารถดูแลเราได้ เค้าทำให้เรารู้สึกอบอุ่น
หลังจากนั้นมาเราได้ตกลงคบกัน คบกันวันแรก เราบังเอิญไปเจอเค้าที่เซเว่น เราเขิลค่ะ. ไม่รู้จะซื้ออะไรหยิบไม้บรรทัดได้อันนึง ซื้อเลยค่ะ ไม่รู้ซื้อมาทำไม บอกได้ว่า ความรู้สึกเรายังเหมือนเดิม เค้าดูแลเราดีมาก พาไปกินข้าว ชวนไปนั่นนี่
แต่...ผ่านมาไม่นาน
คนคุยเก่าก็ทักมาหาเรา เราก็ตอบสติกเกอร์ตัดบทไป ((แต่เราลืมคิดไปว่า แฟนเราจะรู้สึกยังไง เราได้แต่ขอโทษ เราเสียใจมาก แต่เค้าก็ให้โอกาสเรา)) เราโชคดีมากที่มีเค้าเป็นแฟน เราไปกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย กินจนน้ำหนักขึ้นกัน แต่เราไม่เคยขอให้เค้าลดน้ำหนักนะคะ เพราะเรารักในสิ่งที่เค้าเป็นเค้า เค้าชอบถามว่ารักเค้ามั้ย รักเค้าเพราะอะไร เราหาคำตอบไม่ได้ค่ะ รู้แต่ว่ารักที่เค้าเป็นเค้า คือในใจเราไม่มองใครเลย เราภูมิใจในแฟนของเรามาก เราเป็นคนงี่เง่า เอาแต่ใจ จู้จี้ ((เรารักเค้ามากเกินไป แต่เค้าคงแอบอึดอัด)) เราชอบทะเลาะกันเรื่องจุกจิก แต่เราก็ให้โอกาสกันมาตลอด เราชอบไปดูหนังกัน ไปเที่ยวที่ใหม่ๆกัน ไปรร.กลับรร.พร้อมกัน
เค้าให้ความสำคัญกับเราทุกเทศกาล เช่น วันวาเลนไทน์ ตอนเช้าไปรร.พร้อมกัน เหมือนปกติ เราก็เห็นคนนั้น คนนี้ ให้นั่นนี่กันบ้าง เราก็ไม่คิดอะไร เพราะที่มีกันอยู่ทุกวันเราก็มีความสุขแล้ว แต่ตอนเย็นเค้ามีของจะให้เรา เค้าเอาดอกกุหลาบให้เรา 1 ดอก ((เราอยากร้องไห้มาก ไม่เคยมีใครทำให้เราแบบนี้)) เค้ายอมสละค่าขนมของเค้าทั้งวันเพื่อซื้อกุหลาบดอกนี้ให้เรา ((เราไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลย)) อยากขอบคุณที่มีกันอยู่ในทุกๆวัน ((เค้าเคยพูดว่า เค้ากลัวว่าวันนึงเราจะเบื่อเค้า กลัวว่าเราจะไม่รักเค้าเหมือนเดิม 555555 เราบอกได้แค่ว่า เราไม่ได้มารักใครเพื่อเล่นขายของนะคะ))
เวลาเราไปไหน เราจะซื้อของมาฝากกันตลอด เวลาไปไหน เค้าอยากได้อะไร เราก็จะซื้อให้เค้า เราอยากเห็นเค้ายิ้มกับสิ่งของที่เราซื้อให้ เราไม่ได้เห็นค่าที่เงิน แต่เราชอบที่เค้าจะใช้ของที่ซื้อให้ตลอด เค้าเป็นคนรักษาของมาก กลัวมันพัง กลัวเป็นรอย เรารักเค้ามาก ที่เค้ารักษาสิ่งของที่เราซื้อให้ เราให้ทุกอย่างด้วยใจ
จนเข้าเดือนที่ 8 แฟนเก่าของเค้ากลับมาทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เราจำได้เลยว่า เราไปดูหนัง เราสองคนร้องไห้ในโรงหนัง เค้าได้แต่จับมือเรา แล้วบอกว่า เริ่มต้นใหม่กันนะ ลืมอดีตไปนะ ((ในใจเราไม่คิดจะเลิกค่ะ แต่เราคิดว่า เราจะผ่านมันไปยังไง )) เราสองคนผ่านมันมาได้จริงๆค่ะ เรายิ่งรู้สึกรักเค้ามากขึ้น เค้ายังบอกรักเราทุกวัน ถึงแม้ว่าเราจะพิมพ์แชทบอกรักกลับ เพราะเราแอบเขิล เค้าชอบร้องเพลงให้เราฟัง //อยู่กันอย่างนี้ นานๆนะเธอ// เราก็ยิ้มจนหน้าจะปริเลยค่ะ เราตกหลุมรักแฟนตัวเองหนักมาก เรากอดเค้าทั้งๆที่หุ่นเค้าไม่เหมือนเดิม แต่เรายังรู้สึกอบอุ่นเหมือนเดิม
เราผ่านมาจนเข้าเดือนที่ 11 เค้าเริ่มเบื่อเรา ที่เราบังคับเค้ามากจนเกินไป ((นิสัยขี้หวงมันก็มากขึ้น )) ในความคิดเราเค้าไม่ใช่ของเล่นนะคะ เค้าเป็นคนที่เราไม่เคยอาย ถึงอายุจะน้อยกว่า แต่เรารู้สึกว่าเค้าโตกว่าเราด้วยซ้ำ เค้าดูแลเราได้ แต่พอเค้าเบื่อเรา เค้าโกหกเราหลายๆอย่าง เราร้องไห้แต่ไม่โกรธเค้า เพราะเราเข้าใจเค้าว่าเค้าคงจะทนมาเยอะ เราพยายามไม่พูดไม่บ่นเค้า
จนครบรอบ1ปี เราไปกินชาบูกัน เค้าจับมือเราพร้อมๆกับเค้าจะร้องไห้ เค้าบอกเราว่า "1ปีแล้วนะ ดีใจมั้ย 1ปีแล้ว" เรามองตาเค้า เราพูดไม่ออกค่ะ เราจะร้องไห้เหมือนกัน กว่าจะได้มาถึงวันนี้ เค้าก็ร้องเพลงเดิมๆที่ฟังกี่รอบเราก็ยังเขิล เราชอบพูดถึงอนาคตกัน ว่าโตขึ้น เราจะทำนั่น ทำนี่ การได้มีเค้ามันคือความสุขจริงๆ เวลาเราอยากได้อะไร ถ้าเค้ามีเงินเค้าซื้อให้เราตลอด 555555 เราไม่เคยเครียดเรื่องเงินเลย วันๆเราไม่ได้ใช้เงินกับสิ่งของ แต่เราใช้กับความสุขๆที่เราอยากจะให้ ((ส่วนมากจะซื้อของกิน))แล้วก็นั่งเล่นแกล้งกัน แกล้งแรงบ้างนั่งงอลกัน สุดท้ายก็มานั่งหัวเราะกันสองคน ไม่เคยต้องร้องขออะไร เค้าอยากได้อะไร เราก็จะแอบเก็บไปคิดตลอด ถ้ามีเงินก็ซื้อให้ เราอยากใช้เวลาอยู่กับเค้าให้มากที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้เราจะได้เจอกันมั้ย เรายังจะมีกันอยู่มั้ย เราอาจจะไม่อยู่ให้บ่น ไม่อยู่ให้น่ารำคาญก็ได้ แต่ที่เราขาดไม่ได้ก็คือเค้า ถ้าเค้าเป็นอะไรไป หรือเราดูแลเค้าได้ไม่ดี เราจะต้องเสียใจมากๆ ((เบื่อตัวเองที่ทำตัวไม่น่ารักเลย))
เวลาผ่านไปเดือนกว่าๆ คนคุยเก่าของเราก็ทักมาหาเราอีก ว่าบล็อคการสนทนาเขาหรอ ((เราบล็อคเฟส+ไอจี แต่เราลืมบล็อคไลน์ เราไม่คิดว่าเราจะต้องวนมาเจออะไรแบบนี้)) เราตัดสินใจตอบแบบที่ดีที่สุด "ใช่" คำเดียวเลย ((แฟนเราเสียใจมากไม่อยากให้เราตอบหรือคุย แต่เราคิดว่าการตอบแบบนี้มันคือการยืนยันว่าเราเลือกคนปัจจุบัน ) เราเลือกจะบอกความจริงกับเค้าไป เพราะไม่อยากปิดบัง เค้าให้โอกาสเราอีกครั้งนึง เราเริ่มอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราทักไปถามเพื่อน ถามตัวเอง ว่าเราจะเลิกทำตัวน่ารำคาญยังไงดี เค้าแอบเห็นแชทที่เราคุยกับเพื่อน เราเลยตัดบทไปว่า เราจะทำได้ไหมไม่รู้ ((แต่ในใจคือโคตรอยากขอโทษที่เป็นแบบนี้เลย แย่สุดๆ)) เราสองคนก็ง้องแง้งกันบ้าง ทุกครั้งที่เค้าจะไป เราจะพยายามรั้งเค้าเสมอ เค้าก็ยังบอกว่า "ก็ไม่เคยจะไปไหนไม่ใช่หรอ" "เค้าจะอยู่กับเรา" เราไม่ชอบมองหน้าเค้า เพราะ เรามองทีไร เราจะร้องไห้ ((รู้สึกว่า เค้าทนผู้หญิง ไม่มีอะไรดีแบบนี้ได้ไง))เราอยากขอโทษเค้าตลอด
จนมาถึงวันปิดเทอม เค้าจะไปกินเลี้ยงบ้านเพื่อนปกติเค้าจะชวนเราไป แต่ครั้งนี้เค้าบอกว่าอยากไปกินกับเพื่อน (เราแอบนอยๆหน่อย) เราพูดตัดบทไปว่า ไม่เป็นไร เราก็จะไปกับเพื่อนเราเหมือนกัน เราแอบมานั่งร้องไห้ เราเลยตัดสินใจไปกินเลี้ยงกับเพื่อน ((ปกติเราเป็นคนคออ่อน จะกินเหล้าก็ต่อเมื่ออยู่กับแฟน เพราะเค้าดูแลเราดีมาก เราเคยทำเค้าหัวแตก เพราะเราเมา แต่เค้าไม่โกรธเรา )) ครั้งนี้ เราเมาแบบไม่มีแฟน เราคิดถึงเค้ามาก ให้เพื่อนพาไปหาเค้าที่บ้านเพื่อน เราจะจับหน้าเค้า แต่ด้วยความเมา เราดันไปตบหน้าเค้า แถมยังหาว่าเค้าเมาอีก เค้าร้องไห้เสียใจมาก ที่เราไปกินแบบนี้ เค้าจะเลิกกับเรา แต่เราขอร้อง เรารู้สึกผิดมาก ที่กินไปแบบไม่คิด ((ไม่ขอแก้ตัวเลยว่าเราทำไปเพราะนอย ผิดยังไงก็คือผิด เรายอมรับแล้วขอโทษ)) แต่เราไม่คิดนอกใจเค้าเลยนะคะ เค้ายังเป็นที่1ในใจเราตลอด ((แล้วเค้าก็ให้อภัยเราอีก)) เราสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่ ทำตัวน่ารำคาญ จู้จี้ เซ้าซี้ เราพยายามเริ่มทำทีละอย่าง
มีอยู่ช่วงนึง เค้าทะเลาะกับคนในครอบครัวเรื่องจุกจิก เราเห็นเครียดมาก เค้าจะร้องไห้แต่ละครั้งเราทำได้แค่อยู่ข้างๆเค้า เราแอบร้องไห้ เรากลัวเค้าเสียใจ เราไม่อยากให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่มีใคร แล้วเค้าก็โทรมาบอกจะย้ายรร. เราก็ร้องไห้ ได้แต่พูดว่า "ไม่ไปไม่ได้หรอ" เค้าร้องไห้โทรมาบอกรักเรา เค้าบอกกับเราว่า ไม่เลิกได้มั้ย จะไม่เลิกกันใช่มั้ย ((เราร้องไห้หนักมากเลย ต่อให้เค้าจะไม่เจอเรา เราเชื่อมั่นว่าใจเราไม่เคยเปลี่ยน เรายังรักเค้าเหมือนวันแรกที่คิดจะรัก)) ผ่านไปไม่กี่วัน เค้าก็ปรับความเข้าใจกับคนในครอบครัวได้ ((เราชอบนะคะที่เค้าหวง ห่วง ดูแลเรามาตลอด ขัดใจบ้าง แต่ก็ผ่านมาได้))
จนเรามาทะเลาะกันตอนคบได้ 1ปี 3เดือน เรื่องจุกจิกมาก เราเหวี่ยงเค้าไปทีนึง เค้านั่งเงียบไปสักพัก แล้วเค้าก็โมโหแบบไม่เคยเป็น เค้าบอกเลิกเรา กลับบ้านไป เค้าบล็อคการติดต่อทุกทาง ลบรูปเราออกทุกแอพ เราเสียใจมาก เราพยายามติดต่อจนสำเร็จ ทั้งเดินไปหาตรงๆ ทั้งให้เพื่อนทักไป เค้าบอกกลับมาว่า "ถ้าให้โอกาสซ้ำๆก็จะกลายเป็นของตาย" เราเชื่อว่าครั้งนี้เราทำได้ เค้าไม่เคยเป็นของตาย กว่าจะมาได้ถึงจุดนี้ มันกลายเป็นความผูกพันธ์ ที่เราไม่อยากให้เค้าหายไปด้วยซ้ำ เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง เค้าบอกเราแค่ว่า เค้าจะกลับมา เมื่อตอนที่เค้าโต ตอนที่เค้าพร้อม แล้วเค้าจะกลับมา เค้าสัญญาจะไม่คุยกับคนอื่น เราอยากขอโอกาสกับเค้าอีกสักครั้ง ถ้าเราแย่อีก เราจะเดินออกมาเอง จะถอยมาอยู่คนเดียว ไม่รักใครอีก เราไม่ได้ปิดกั้นนะ เราเข้าใจว่าเหนื่อยที่ต้องมาให้โอกาสซ้ำๆกับคนเดิมๆ ((เราเชื่อว่าครั้งนี้เราทำได้ เพราะเราได้บทเรียนที่ทำให้เราเข็ดไปเลย)) เราคิดถึงเค้ามากจริงๆ อยากบอกเค้าว่า กลับมาเติมสิ่งที่ขาดหายไปเถอะ กลับมาเริ่มต้นใหม่ ยกโทษให้เราอีกสักครั้ง เราจะทำให้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ((เค้ากลับมาคุยนะคะ แต่ไม่ใช่สถานะเดิม เค้ายังไม่พร้อมให้โอกาสเรา)) เรากลายเป็นส่วนเกินในตัวเค้า เราอาจจะกลายเป็นตัวน่ารำคาญสำหรับเค้าตอนนี้ แต่เราจะเป็นคนอยู่ข้างเค้าเสมอ เค้าไม่มีใคร แต่เค้ายังมีเรา เราอยากกอดเค้ามากที่สุดตอนนี้ อยากกอดให้แน่นมากที่สุด ถึงแม้ตอนนี้เราอาจจะทำไรก็ขัดหูขัดตาไปหน่อย ไม่อยากโดนไล่ให้ไปรักคนอื่นเลย เราไม่เคยทะเลาะกันเรื่องบุคคลที่3 เพราะเค้าเป็นคนไม่ชอบเรื่องแบบนี้ เราก็ไม่ทำ เพราะเรากลัวจะเสียเค้าไป เราว่าเราจริงจังกับคนนี้จริงๆ เค้าเป็นทุกอย่าง เค้าทำให้เราทุกอย่าง ไม่มีวันไหนที่เราไม่ร้องไห้ เราให้ทุกความรู้สึกขึ้นอยู่กับเค้า เราไม่อยากลืมเค้า เราไม่เคยคิดที่จะพยายามลืมเค้าเลย โดนไล่ให้ไปรักคนอื่น ไม่พอ ยังโดนดุว่า น่ารำคาญ ขี้เซ้าซี้อีก แถมบอกไม่เคยรักเรา ((เราก็นอยนะคะคำพูดแรงๆ เวลาโมโหเค้าชอบพูดจนเราไปไม่เป็นเหมือนกัน)) แต่ยังไงเราก็จะรอให้เค้าใจเย็นกว่านี้ เราเชื่อว่าเค้ายังเป็นคนเดิมของเราเสมอ เราเองก็อยากรู้เหมือนกัน เค้ารักเราเพราะอะไร ((ยังอยากให้เค้ากลับมาตอบคำถามนี้ ที่เค้าสามารถตอบได้คนเดียว)) ทั้งๆที่เราดื้อมาก เค้าเคยทำโทษเราสารพัด เราก็มึน ((จริงๆก็เข้าใจค่ะ แต่ทำเป็นมึน)) ปล. เรายังอยากเขียนกระทู้ต่อ มันขึ้นอยู่กับเค้าแล้วว่าตอนจบจะเป็นแบบไหน ถ้าวันนึงเรากลับมาอ่านกระทู้นี้ เราเชื่อว่าเราจะยังจำความรู้สึกตอนตั้งกระทู้นี้ได้ดี.((เราไม่เคยเล่าความรู้สึกที่เรามีต่อเค้าให้เค้าฟังเลย เราอยากให้เค้ารู้แค่ว่า เรายังรู้สึกกับเค้าเหมือนเดิม))
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ เราไม่รู้จะไประบายที่ไหนจริงๆ
เราเชื่อในรักแท้นะคะ ไม่ใช่ว่าเคยได้มา แต่เคยให้คนๆนึงไป
เชื่อในรักแท้นะ อาจจะไม่เคยได้มา แต่เราเคยให้คนๆนึงไป 18+++
หลังจากนั้น มีผู้ชายอีกคน แทนชื่อว่า อ. นะคะ ((เป็นผู้ชาย)) อายุน้อยกว่าเรา 2ปี ((อยู่รร.เดียวกัน)) อ.เข้ามาในชีวิตเรา เราไม่รู้จักกันมาก่อน รู้จักทางเฟส ได้เริ่มคุยกันมาสักพัก เราบอกตรงๆว่าเราเผลอใจไปแล้วค่ะ แต่หลังจากนั้นไม่เท่าไหร่ เราขอเลิกคุยกับเค้า เราบอกเค้าว่า เรามีคนคุยอยู่แล้ว ((ความจริงคือเราไม่ได้มีใคร แต่เราบอกไป เพราะเรากลัวการเริ่มต้นใหม่ กลัวว่าจะทำให้เค้าเสียใจ )) เรากลับมานั่งทบทวนดู เราแอบร้องไห้ จนเราตัดสินใจทักเค้ากลับไป แล้วเราก็ได้กลับมาคุยกัน ((เราทักกลับไปเพราะ เราอยากดูแลคนๆนี้จริงๆ เราสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ))
เวลาเดินผ่าน เจอกันก็จะมีเขิลๆบ้าง เรารู้สึกอยากจริงจังกับคนนี้แบบบอกไม่ถูก เราคุยกันมาได้สักพัก บรรดาคนคุยเก่าเราที่ผิดหวังกันมา ก็กลับมาพร้อมๆกัน ซึ่งเราตัดสินใจไม่ขอกลับไป เรายืนยันว่าเราจะเลือกคนๆนี้ ((เราอยากเริ่มต้นกับคนนี้ อยากจริงจังกับคนนี้จริงๆ))
พอเวลาผ่านไป เราได้ซ้อนมอไซค์เค้าครั้งแรก ด้วยความที่ว่า เพื่อน จะไปเซเว่นแต่บอกเราว่ารถเต็ม เค้าขับผ่านมาพอดี เพื่อนก็แกล้งพากันเรียกให้จอด เราเลยขอเค้า "ไปส่งแปปนึงได้มั้ย" ((ยังไม่ได้คบกัน)) เค้าพยักหน้าทีนึง เราเลยขึ้นไป เรานั่งรถเกรงมาก เค้าชวนเราคุยเราก็พยายามตอบให้ปกติที่สุด ตอบแบบพยายามเก็บอาการ ส่วนเพื่อนๆก็หวีดด ขับรถตามๆกัน พอมาถึงที่เรามองตาเค้า เราจำสายตาเค้าได้เลย ยิ่งทำให้เรารักผู้ชายคนนี้มากขึ้น เค้าทำให้เรารู้สึกว่าเค้าไม่ใช่เด็ก แต่เค้าสามารถดูแลเราได้ เค้าทำให้เรารู้สึกอบอุ่น
หลังจากนั้นมาเราได้ตกลงคบกัน คบกันวันแรก เราบังเอิญไปเจอเค้าที่เซเว่น เราเขิลค่ะ. ไม่รู้จะซื้ออะไรหยิบไม้บรรทัดได้อันนึง ซื้อเลยค่ะ ไม่รู้ซื้อมาทำไม บอกได้ว่า ความรู้สึกเรายังเหมือนเดิม เค้าดูแลเราดีมาก พาไปกินข้าว ชวนไปนั่นนี่
แต่...ผ่านมาไม่นาน
คนคุยเก่าก็ทักมาหาเรา เราก็ตอบสติกเกอร์ตัดบทไป ((แต่เราลืมคิดไปว่า แฟนเราจะรู้สึกยังไง เราได้แต่ขอโทษ เราเสียใจมาก แต่เค้าก็ให้โอกาสเรา)) เราโชคดีมากที่มีเค้าเป็นแฟน เราไปกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย กินจนน้ำหนักขึ้นกัน แต่เราไม่เคยขอให้เค้าลดน้ำหนักนะคะ เพราะเรารักในสิ่งที่เค้าเป็นเค้า เค้าชอบถามว่ารักเค้ามั้ย รักเค้าเพราะอะไร เราหาคำตอบไม่ได้ค่ะ รู้แต่ว่ารักที่เค้าเป็นเค้า คือในใจเราไม่มองใครเลย เราภูมิใจในแฟนของเรามาก เราเป็นคนงี่เง่า เอาแต่ใจ จู้จี้ ((เรารักเค้ามากเกินไป แต่เค้าคงแอบอึดอัด)) เราชอบทะเลาะกันเรื่องจุกจิก แต่เราก็ให้โอกาสกันมาตลอด เราชอบไปดูหนังกัน ไปเที่ยวที่ใหม่ๆกัน ไปรร.กลับรร.พร้อมกัน
เค้าให้ความสำคัญกับเราทุกเทศกาล เช่น วันวาเลนไทน์ ตอนเช้าไปรร.พร้อมกัน เหมือนปกติ เราก็เห็นคนนั้น คนนี้ ให้นั่นนี่กันบ้าง เราก็ไม่คิดอะไร เพราะที่มีกันอยู่ทุกวันเราก็มีความสุขแล้ว แต่ตอนเย็นเค้ามีของจะให้เรา เค้าเอาดอกกุหลาบให้เรา 1 ดอก ((เราอยากร้องไห้มาก ไม่เคยมีใครทำให้เราแบบนี้)) เค้ายอมสละค่าขนมของเค้าทั้งวันเพื่อซื้อกุหลาบดอกนี้ให้เรา ((เราไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลย)) อยากขอบคุณที่มีกันอยู่ในทุกๆวัน ((เค้าเคยพูดว่า เค้ากลัวว่าวันนึงเราจะเบื่อเค้า กลัวว่าเราจะไม่รักเค้าเหมือนเดิม 555555 เราบอกได้แค่ว่า เราไม่ได้มารักใครเพื่อเล่นขายของนะคะ))
เวลาเราไปไหน เราจะซื้อของมาฝากกันตลอด เวลาไปไหน เค้าอยากได้อะไร เราก็จะซื้อให้เค้า เราอยากเห็นเค้ายิ้มกับสิ่งของที่เราซื้อให้ เราไม่ได้เห็นค่าที่เงิน แต่เราชอบที่เค้าจะใช้ของที่ซื้อให้ตลอด เค้าเป็นคนรักษาของมาก กลัวมันพัง กลัวเป็นรอย เรารักเค้ามาก ที่เค้ารักษาสิ่งของที่เราซื้อให้ เราให้ทุกอย่างด้วยใจ
จนเข้าเดือนที่ 8 แฟนเก่าของเค้ากลับมาทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เราจำได้เลยว่า เราไปดูหนัง เราสองคนร้องไห้ในโรงหนัง เค้าได้แต่จับมือเรา แล้วบอกว่า เริ่มต้นใหม่กันนะ ลืมอดีตไปนะ ((ในใจเราไม่คิดจะเลิกค่ะ แต่เราคิดว่า เราจะผ่านมันไปยังไง )) เราสองคนผ่านมันมาได้จริงๆค่ะ เรายิ่งรู้สึกรักเค้ามากขึ้น เค้ายังบอกรักเราทุกวัน ถึงแม้ว่าเราจะพิมพ์แชทบอกรักกลับ เพราะเราแอบเขิล เค้าชอบร้องเพลงให้เราฟัง //อยู่กันอย่างนี้ นานๆนะเธอ// เราก็ยิ้มจนหน้าจะปริเลยค่ะ เราตกหลุมรักแฟนตัวเองหนักมาก เรากอดเค้าทั้งๆที่หุ่นเค้าไม่เหมือนเดิม แต่เรายังรู้สึกอบอุ่นเหมือนเดิม
เราผ่านมาจนเข้าเดือนที่ 11 เค้าเริ่มเบื่อเรา ที่เราบังคับเค้ามากจนเกินไป ((นิสัยขี้หวงมันก็มากขึ้น )) ในความคิดเราเค้าไม่ใช่ของเล่นนะคะ เค้าเป็นคนที่เราไม่เคยอาย ถึงอายุจะน้อยกว่า แต่เรารู้สึกว่าเค้าโตกว่าเราด้วยซ้ำ เค้าดูแลเราได้ แต่พอเค้าเบื่อเรา เค้าโกหกเราหลายๆอย่าง เราร้องไห้แต่ไม่โกรธเค้า เพราะเราเข้าใจเค้าว่าเค้าคงจะทนมาเยอะ เราพยายามไม่พูดไม่บ่นเค้า
จนครบรอบ1ปี เราไปกินชาบูกัน เค้าจับมือเราพร้อมๆกับเค้าจะร้องไห้ เค้าบอกเราว่า "1ปีแล้วนะ ดีใจมั้ย 1ปีแล้ว" เรามองตาเค้า เราพูดไม่ออกค่ะ เราจะร้องไห้เหมือนกัน กว่าจะได้มาถึงวันนี้ เค้าก็ร้องเพลงเดิมๆที่ฟังกี่รอบเราก็ยังเขิล เราชอบพูดถึงอนาคตกัน ว่าโตขึ้น เราจะทำนั่น ทำนี่ การได้มีเค้ามันคือความสุขจริงๆ เวลาเราอยากได้อะไร ถ้าเค้ามีเงินเค้าซื้อให้เราตลอด 555555 เราไม่เคยเครียดเรื่องเงินเลย วันๆเราไม่ได้ใช้เงินกับสิ่งของ แต่เราใช้กับความสุขๆที่เราอยากจะให้ ((ส่วนมากจะซื้อของกิน))แล้วก็นั่งเล่นแกล้งกัน แกล้งแรงบ้างนั่งงอลกัน สุดท้ายก็มานั่งหัวเราะกันสองคน ไม่เคยต้องร้องขออะไร เค้าอยากได้อะไร เราก็จะแอบเก็บไปคิดตลอด ถ้ามีเงินก็ซื้อให้ เราอยากใช้เวลาอยู่กับเค้าให้มากที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้เราจะได้เจอกันมั้ย เรายังจะมีกันอยู่มั้ย เราอาจจะไม่อยู่ให้บ่น ไม่อยู่ให้น่ารำคาญก็ได้ แต่ที่เราขาดไม่ได้ก็คือเค้า ถ้าเค้าเป็นอะไรไป หรือเราดูแลเค้าได้ไม่ดี เราจะต้องเสียใจมากๆ ((เบื่อตัวเองที่ทำตัวไม่น่ารักเลย))
เวลาผ่านไปเดือนกว่าๆ คนคุยเก่าของเราก็ทักมาหาเราอีก ว่าบล็อคการสนทนาเขาหรอ ((เราบล็อคเฟส+ไอจี แต่เราลืมบล็อคไลน์ เราไม่คิดว่าเราจะต้องวนมาเจออะไรแบบนี้)) เราตัดสินใจตอบแบบที่ดีที่สุด "ใช่" คำเดียวเลย ((แฟนเราเสียใจมากไม่อยากให้เราตอบหรือคุย แต่เราคิดว่าการตอบแบบนี้มันคือการยืนยันว่าเราเลือกคนปัจจุบัน ) เราเลือกจะบอกความจริงกับเค้าไป เพราะไม่อยากปิดบัง เค้าให้โอกาสเราอีกครั้งนึง เราเริ่มอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราทักไปถามเพื่อน ถามตัวเอง ว่าเราจะเลิกทำตัวน่ารำคาญยังไงดี เค้าแอบเห็นแชทที่เราคุยกับเพื่อน เราเลยตัดบทไปว่า เราจะทำได้ไหมไม่รู้ ((แต่ในใจคือโคตรอยากขอโทษที่เป็นแบบนี้เลย แย่สุดๆ)) เราสองคนก็ง้องแง้งกันบ้าง ทุกครั้งที่เค้าจะไป เราจะพยายามรั้งเค้าเสมอ เค้าก็ยังบอกว่า "ก็ไม่เคยจะไปไหนไม่ใช่หรอ" "เค้าจะอยู่กับเรา" เราไม่ชอบมองหน้าเค้า เพราะ เรามองทีไร เราจะร้องไห้ ((รู้สึกว่า เค้าทนผู้หญิง ไม่มีอะไรดีแบบนี้ได้ไง))เราอยากขอโทษเค้าตลอด
จนมาถึงวันปิดเทอม เค้าจะไปกินเลี้ยงบ้านเพื่อนปกติเค้าจะชวนเราไป แต่ครั้งนี้เค้าบอกว่าอยากไปกินกับเพื่อน (เราแอบนอยๆหน่อย) เราพูดตัดบทไปว่า ไม่เป็นไร เราก็จะไปกับเพื่อนเราเหมือนกัน เราแอบมานั่งร้องไห้ เราเลยตัดสินใจไปกินเลี้ยงกับเพื่อน ((ปกติเราเป็นคนคออ่อน จะกินเหล้าก็ต่อเมื่ออยู่กับแฟน เพราะเค้าดูแลเราดีมาก เราเคยทำเค้าหัวแตก เพราะเราเมา แต่เค้าไม่โกรธเรา )) ครั้งนี้ เราเมาแบบไม่มีแฟน เราคิดถึงเค้ามาก ให้เพื่อนพาไปหาเค้าที่บ้านเพื่อน เราจะจับหน้าเค้า แต่ด้วยความเมา เราดันไปตบหน้าเค้า แถมยังหาว่าเค้าเมาอีก เค้าร้องไห้เสียใจมาก ที่เราไปกินแบบนี้ เค้าจะเลิกกับเรา แต่เราขอร้อง เรารู้สึกผิดมาก ที่กินไปแบบไม่คิด ((ไม่ขอแก้ตัวเลยว่าเราทำไปเพราะนอย ผิดยังไงก็คือผิด เรายอมรับแล้วขอโทษ)) แต่เราไม่คิดนอกใจเค้าเลยนะคะ เค้ายังเป็นที่1ในใจเราตลอด ((แล้วเค้าก็ให้อภัยเราอีก)) เราสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่ ทำตัวน่ารำคาญ จู้จี้ เซ้าซี้ เราพยายามเริ่มทำทีละอย่าง
มีอยู่ช่วงนึง เค้าทะเลาะกับคนในครอบครัวเรื่องจุกจิก เราเห็นเครียดมาก เค้าจะร้องไห้แต่ละครั้งเราทำได้แค่อยู่ข้างๆเค้า เราแอบร้องไห้ เรากลัวเค้าเสียใจ เราไม่อยากให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่มีใคร แล้วเค้าก็โทรมาบอกจะย้ายรร. เราก็ร้องไห้ ได้แต่พูดว่า "ไม่ไปไม่ได้หรอ" เค้าร้องไห้โทรมาบอกรักเรา เค้าบอกกับเราว่า ไม่เลิกได้มั้ย จะไม่เลิกกันใช่มั้ย ((เราร้องไห้หนักมากเลย ต่อให้เค้าจะไม่เจอเรา เราเชื่อมั่นว่าใจเราไม่เคยเปลี่ยน เรายังรักเค้าเหมือนวันแรกที่คิดจะรัก)) ผ่านไปไม่กี่วัน เค้าก็ปรับความเข้าใจกับคนในครอบครัวได้ ((เราชอบนะคะที่เค้าหวง ห่วง ดูแลเรามาตลอด ขัดใจบ้าง แต่ก็ผ่านมาได้))
จนเรามาทะเลาะกันตอนคบได้ 1ปี 3เดือน เรื่องจุกจิกมาก เราเหวี่ยงเค้าไปทีนึง เค้านั่งเงียบไปสักพัก แล้วเค้าก็โมโหแบบไม่เคยเป็น เค้าบอกเลิกเรา กลับบ้านไป เค้าบล็อคการติดต่อทุกทาง ลบรูปเราออกทุกแอพ เราเสียใจมาก เราพยายามติดต่อจนสำเร็จ ทั้งเดินไปหาตรงๆ ทั้งให้เพื่อนทักไป เค้าบอกกลับมาว่า "ถ้าให้โอกาสซ้ำๆก็จะกลายเป็นของตาย" เราเชื่อว่าครั้งนี้เราทำได้ เค้าไม่เคยเป็นของตาย กว่าจะมาได้ถึงจุดนี้ มันกลายเป็นความผูกพันธ์ ที่เราไม่อยากให้เค้าหายไปด้วยซ้ำ เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง เค้าบอกเราแค่ว่า เค้าจะกลับมา เมื่อตอนที่เค้าโต ตอนที่เค้าพร้อม แล้วเค้าจะกลับมา เค้าสัญญาจะไม่คุยกับคนอื่น เราอยากขอโอกาสกับเค้าอีกสักครั้ง ถ้าเราแย่อีก เราจะเดินออกมาเอง จะถอยมาอยู่คนเดียว ไม่รักใครอีก เราไม่ได้ปิดกั้นนะ เราเข้าใจว่าเหนื่อยที่ต้องมาให้โอกาสซ้ำๆกับคนเดิมๆ ((เราเชื่อว่าครั้งนี้เราทำได้ เพราะเราได้บทเรียนที่ทำให้เราเข็ดไปเลย)) เราคิดถึงเค้ามากจริงๆ อยากบอกเค้าว่า กลับมาเติมสิ่งที่ขาดหายไปเถอะ กลับมาเริ่มต้นใหม่ ยกโทษให้เราอีกสักครั้ง เราจะทำให้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ((เค้ากลับมาคุยนะคะ แต่ไม่ใช่สถานะเดิม เค้ายังไม่พร้อมให้โอกาสเรา)) เรากลายเป็นส่วนเกินในตัวเค้า เราอาจจะกลายเป็นตัวน่ารำคาญสำหรับเค้าตอนนี้ แต่เราจะเป็นคนอยู่ข้างเค้าเสมอ เค้าไม่มีใคร แต่เค้ายังมีเรา เราอยากกอดเค้ามากที่สุดตอนนี้ อยากกอดให้แน่นมากที่สุด ถึงแม้ตอนนี้เราอาจจะทำไรก็ขัดหูขัดตาไปหน่อย ไม่อยากโดนไล่ให้ไปรักคนอื่นเลย เราไม่เคยทะเลาะกันเรื่องบุคคลที่3 เพราะเค้าเป็นคนไม่ชอบเรื่องแบบนี้ เราก็ไม่ทำ เพราะเรากลัวจะเสียเค้าไป เราว่าเราจริงจังกับคนนี้จริงๆ เค้าเป็นทุกอย่าง เค้าทำให้เราทุกอย่าง ไม่มีวันไหนที่เราไม่ร้องไห้ เราให้ทุกความรู้สึกขึ้นอยู่กับเค้า เราไม่อยากลืมเค้า เราไม่เคยคิดที่จะพยายามลืมเค้าเลย โดนไล่ให้ไปรักคนอื่น ไม่พอ ยังโดนดุว่า น่ารำคาญ ขี้เซ้าซี้อีก แถมบอกไม่เคยรักเรา ((เราก็นอยนะคะคำพูดแรงๆ เวลาโมโหเค้าชอบพูดจนเราไปไม่เป็นเหมือนกัน)) แต่ยังไงเราก็จะรอให้เค้าใจเย็นกว่านี้ เราเชื่อว่าเค้ายังเป็นคนเดิมของเราเสมอ เราเองก็อยากรู้เหมือนกัน เค้ารักเราเพราะอะไร ((ยังอยากให้เค้ากลับมาตอบคำถามนี้ ที่เค้าสามารถตอบได้คนเดียว)) ทั้งๆที่เราดื้อมาก เค้าเคยทำโทษเราสารพัด เราก็มึน ((จริงๆก็เข้าใจค่ะ แต่ทำเป็นมึน)) ปล. เรายังอยากเขียนกระทู้ต่อ มันขึ้นอยู่กับเค้าแล้วว่าตอนจบจะเป็นแบบไหน ถ้าวันนึงเรากลับมาอ่านกระทู้นี้ เราเชื่อว่าเราจะยังจำความรู้สึกตอนตั้งกระทู้นี้ได้ดี.((เราไม่เคยเล่าความรู้สึกที่เรามีต่อเค้าให้เค้าฟังเลย เราอยากให้เค้ารู้แค่ว่า เรายังรู้สึกกับเค้าเหมือนเดิม))
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ เราไม่รู้จะไประบายที่ไหนจริงๆ