ไม่ว่าจะเรื่อง หาเงิน หางาน เช็คดูราคา การบริการด้านต่างๆที่ไม่จำเป็นต้องก้าวออกจากบ้าน
เอาไว้เล่นหุ้นถ้าลาออกจากการประจำ เอาไว้ขายของออนไลน์ คือมันถูกสร้างมาไว้เรามีทางเลือกในการใช้ชีวิตมาก
บางคนอาจจะชอบลุยๆข้างนอก ไปเที่ยว ชอบเที่ยวที่คนเยอะๆ หนาตา
แต่สำหรับบางคน อาจจะชอบชีวิตที่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องสูงสิงกับใคร มีพอมีพอใช้ ไม่ฟุ่มเฟือย
ไม่ต้องไปธนาคารไม่ต้องมองหาตู้เอทีเอ็ม เก็บเงินไว้ที่ตัวหรือไว้ที่บ้าน เอาไว้ใช้จ่ายเอง ชีวิตดูดี๊ดี
ถึงไม่มีรถเบ้นซ์ขับ ไม่ได้มีบ้านใหญ่อลังการ วันไหนอยากเดินห้างก็ขับรถเข้าในเมือง นานๆที
เป็นชีวิตที่น่าอิจฉามาก ไม่ต้องไปใช้ชีวิตเบียดเสียดกันใคร ไม่ต้องโดนเจ้านายงี่เง่าเอาเปรียบคอยจิกจัด เพียงเพราะว่าเป็นหัวหน้า
ตอนนี้....บางคนฟันธงว่า เริ่มเบื่อชีวิตเมืองกรุง ตอกบัตรเช้า เลิกงานดึก หอบงานกลับมาทำที่ห้อง คอนโดทั้งๆที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด
ไม่ได้หยุด ไม่ได้ลา ไม่รู้จักวันพักผ่อน เสาร์อาทิตย์คืออะไร พรุ่งนี้ฉันจะเตรียมงานนำเสนอผู้บริหารยังไง เสนอลูกค้ายังไง จะโดนเจ้านายด่ามั้ย จะโดนเพื่อนร่วมงานแกล้งลบไฟล์งานมั้ย หรืออะไรมั้ย เครียดจัง ข้าวของก็แพง จะซื้อกับข้าวมาทำเองก็แพง อะไรก็แพง
จนคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องออกไปจากจุดๆนี้ และต้องออกไปเปิดกิจการเล็กๆดีกว่า ไม่คนใดก็คนหนึ่ง แต่ต้องเคลียร์หนี้สินให้หมดก่อนนะ
มีเงินเยอะพอที่จะสร้างธุรกิจให้ตัวเองได้ ก็ตีตัวออกจากชีวิตอันแสนจะไร้จุดหมายในชีวิตเมืองกรุงที่มีแต่การแข่งขันวุ่นวาย
มาเปิดกิจการเล็กๆแถวบ้านหรือหน้าบ้าน เช้ามาก็เปิดร้านเย็นมาก็ทำกับข้าว ได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาทุกวัน
ได้ไปปั่นจักรยานแถวสวนสาธาณะทุกเย็น ได้ดูแลสุขภาพตัวเอง ได้เดินสูดอากาศแถวริมแม่น้ำปิง
แถวทุ่งนาป่าไม้ยามห้าโมงเย็น มันชั่งแสนดีเหลือหลาย ไม่ต้องรอขึ้นรถเมล์นาน 2 ชั่วโมงทุกวัน
ไม่ต้องใส่แมชปิดหน้าเพราะควันรถและมลพิษในอากาศ สุขภาพดีขึ้นเป็นร้อยเท่าที่เงินล้านก็ซื้อไม่ได้ ชีวิตกลางทุ่ง
เราจะหลงรักวิถีชีวิตแบบนี้มาก ถ้าได้ลองทำดู มันลงตัวทุกอย่าง ว่างๆอยากมีรายได้ก็หางานทำ
รับงานในเน็ต ฝึกทักษะผ่านยูทุปจนมีตังค์ซื้อรถได้
หรือทำงานสัก 5 ปี เก็บเงินเก็บประสบการณ์ มาสร้างธุรกิจที่มีเงินเข้าทุกวันทุกเดือน
แถวบ้านนอกอย่างเรามันจะมีอะไรให้ใช้จ่ายมากนัก
มากสุดก็วันละ 150-200บาท แค่นี้ก็ถือว่าเยอะสำหรับเราแล้ว บางวันไม่ต้องใช้ตังค์ด้วยซ้ำ
ของใช้แถวบ้านไม่แพง มีอะไรให้กินหลากหลาย วันไหนว่างๆเปิดร้าน ก็หางานอดิเรกทำ เพิ่มรายได้ เพิ่มความรู้
ที่ชีวิตในเมืองกรุงทำไม่ได้ เพราะที่นั่นแค่ออกจากห้องก็เสียเงินแล้ว ไปไหนเสียเงิน ยิ่งเป็นคนขับรถมอไซต์แล้ว
การใช้ชีวิตในเมืองกรุงก็แสนจะทรหดต้องมีรถยนต์สักคัน หรือพึ่งพี่วินพี่แท็ก
เอาวะ ทำงานอีกสักหน่อย ฉันจะเก็บเงินเอาไว้มาทำตามฝันที่เราอยากจะมีชีวิตแบบนั้น ดูแล้วนี่แหละคือชีวิตที่อยากจะเป็นที่บ้านเกิด
วันไหนอยากไปเที่ยว ก็พากันไปเที่ยว ปิดร้านสักวัน
นี่คือชีวิตที่หลายคนโหยหา มันไม่ต้องมีทุกอย่างก็ได้ ขอแค่ไม่ทำให้ตัวเองและคนในครอบครัวเดือดร้อนก็พอ
บางคนทำงานเหนื่อยๆ กลับบ้านดึกทุกวัน วันหยุดไม่ได้หยุด วันลาเจ้านายไม่ให้ลา ทำงานใต้แรงกดดันทุกวัน
ไม่อยากจะคิดว่าชีวิตจะเป็นยังไงต่อไป บางคนอาจจะชอบที่ได้ท้าทาย แต่ในใจฟันธงว่าเขาจะออกมาจากจุดนั้นแน่นอน
เพราะไม่มีงานไหนในโลกในใบนี้ ที่ไม่มีใครสามารถมาทำแทนได้ เขียนใบลาออกปุ้ปพรุ่งนี้เชื่อสิ บริษัทหาคนใหม่ได้แน่นอน
ชีวิตคนเราไม่ได้มีคำตอบเหมือนกัน
บางคนเกิดมาทำงานหาเงินไปวันๆ
บางคนเกิดมาสร้างเสียงหัวเราะ
บางคนเกิดมาสร้างงานศิลปะ บางคนเกิดมาช่วยคนอื่น
บางคนเกิดมาเป็นผู้รับ บางคนเกิดมาเป็นผู้ให้ บางคนเกิดมาเพื่อเดินทาง
สุดท้ายตัวคุณล่ะ....ต้องการมีชีวิตแบบไหน
ผมว่า Internet ถูกสร้างขึ้นมาแล้วมันมีประโยชน์มากเลย
เอาไว้เล่นหุ้นถ้าลาออกจากการประจำ เอาไว้ขายของออนไลน์ คือมันถูกสร้างมาไว้เรามีทางเลือกในการใช้ชีวิตมาก
บางคนอาจจะชอบลุยๆข้างนอก ไปเที่ยว ชอบเที่ยวที่คนเยอะๆ หนาตา
แต่สำหรับบางคน อาจจะชอบชีวิตที่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องสูงสิงกับใคร มีพอมีพอใช้ ไม่ฟุ่มเฟือย
ไม่ต้องไปธนาคารไม่ต้องมองหาตู้เอทีเอ็ม เก็บเงินไว้ที่ตัวหรือไว้ที่บ้าน เอาไว้ใช้จ่ายเอง ชีวิตดูดี๊ดี
ถึงไม่มีรถเบ้นซ์ขับ ไม่ได้มีบ้านใหญ่อลังการ วันไหนอยากเดินห้างก็ขับรถเข้าในเมือง นานๆที
เป็นชีวิตที่น่าอิจฉามาก ไม่ต้องไปใช้ชีวิตเบียดเสียดกันใคร ไม่ต้องโดนเจ้านายงี่เง่าเอาเปรียบคอยจิกจัด เพียงเพราะว่าเป็นหัวหน้า
ตอนนี้....บางคนฟันธงว่า เริ่มเบื่อชีวิตเมืองกรุง ตอกบัตรเช้า เลิกงานดึก หอบงานกลับมาทำที่ห้อง คอนโดทั้งๆที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด
ไม่ได้หยุด ไม่ได้ลา ไม่รู้จักวันพักผ่อน เสาร์อาทิตย์คืออะไร พรุ่งนี้ฉันจะเตรียมงานนำเสนอผู้บริหารยังไง เสนอลูกค้ายังไง จะโดนเจ้านายด่ามั้ย จะโดนเพื่อนร่วมงานแกล้งลบไฟล์งานมั้ย หรืออะไรมั้ย เครียดจัง ข้าวของก็แพง จะซื้อกับข้าวมาทำเองก็แพง อะไรก็แพง
จนคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องออกไปจากจุดๆนี้ และต้องออกไปเปิดกิจการเล็กๆดีกว่า ไม่คนใดก็คนหนึ่ง แต่ต้องเคลียร์หนี้สินให้หมดก่อนนะ
มีเงินเยอะพอที่จะสร้างธุรกิจให้ตัวเองได้ ก็ตีตัวออกจากชีวิตอันแสนจะไร้จุดหมายในชีวิตเมืองกรุงที่มีแต่การแข่งขันวุ่นวาย
มาเปิดกิจการเล็กๆแถวบ้านหรือหน้าบ้าน เช้ามาก็เปิดร้านเย็นมาก็ทำกับข้าว ได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาทุกวัน
ได้ไปปั่นจักรยานแถวสวนสาธาณะทุกเย็น ได้ดูแลสุขภาพตัวเอง ได้เดินสูดอากาศแถวริมแม่น้ำปิง
แถวทุ่งนาป่าไม้ยามห้าโมงเย็น มันชั่งแสนดีเหลือหลาย ไม่ต้องรอขึ้นรถเมล์นาน 2 ชั่วโมงทุกวัน
ไม่ต้องใส่แมชปิดหน้าเพราะควันรถและมลพิษในอากาศ สุขภาพดีขึ้นเป็นร้อยเท่าที่เงินล้านก็ซื้อไม่ได้ ชีวิตกลางทุ่ง
เราจะหลงรักวิถีชีวิตแบบนี้มาก ถ้าได้ลองทำดู มันลงตัวทุกอย่าง ว่างๆอยากมีรายได้ก็หางานทำ
รับงานในเน็ต ฝึกทักษะผ่านยูทุปจนมีตังค์ซื้อรถได้
หรือทำงานสัก 5 ปี เก็บเงินเก็บประสบการณ์ มาสร้างธุรกิจที่มีเงินเข้าทุกวันทุกเดือน
แถวบ้านนอกอย่างเรามันจะมีอะไรให้ใช้จ่ายมากนัก
มากสุดก็วันละ 150-200บาท แค่นี้ก็ถือว่าเยอะสำหรับเราแล้ว บางวันไม่ต้องใช้ตังค์ด้วยซ้ำ
ของใช้แถวบ้านไม่แพง มีอะไรให้กินหลากหลาย วันไหนว่างๆเปิดร้าน ก็หางานอดิเรกทำ เพิ่มรายได้ เพิ่มความรู้
ที่ชีวิตในเมืองกรุงทำไม่ได้ เพราะที่นั่นแค่ออกจากห้องก็เสียเงินแล้ว ไปไหนเสียเงิน ยิ่งเป็นคนขับรถมอไซต์แล้ว
การใช้ชีวิตในเมืองกรุงก็แสนจะทรหดต้องมีรถยนต์สักคัน หรือพึ่งพี่วินพี่แท็ก
เอาวะ ทำงานอีกสักหน่อย ฉันจะเก็บเงินเอาไว้มาทำตามฝันที่เราอยากจะมีชีวิตแบบนั้น ดูแล้วนี่แหละคือชีวิตที่อยากจะเป็นที่บ้านเกิด
วันไหนอยากไปเที่ยว ก็พากันไปเที่ยว ปิดร้านสักวัน
นี่คือชีวิตที่หลายคนโหยหา มันไม่ต้องมีทุกอย่างก็ได้ ขอแค่ไม่ทำให้ตัวเองและคนในครอบครัวเดือดร้อนก็พอ
บางคนทำงานเหนื่อยๆ กลับบ้านดึกทุกวัน วันหยุดไม่ได้หยุด วันลาเจ้านายไม่ให้ลา ทำงานใต้แรงกดดันทุกวัน
ไม่อยากจะคิดว่าชีวิตจะเป็นยังไงต่อไป บางคนอาจจะชอบที่ได้ท้าทาย แต่ในใจฟันธงว่าเขาจะออกมาจากจุดนั้นแน่นอน
เพราะไม่มีงานไหนในโลกในใบนี้ ที่ไม่มีใครสามารถมาทำแทนได้ เขียนใบลาออกปุ้ปพรุ่งนี้เชื่อสิ บริษัทหาคนใหม่ได้แน่นอน
ชีวิตคนเราไม่ได้มีคำตอบเหมือนกัน
บางคนเกิดมาทำงานหาเงินไปวันๆ
บางคนเกิดมาสร้างเสียงหัวเราะ
บางคนเกิดมาสร้างงานศิลปะ บางคนเกิดมาช่วยคนอื่น
บางคนเกิดมาเป็นผู้รับ บางคนเกิดมาเป็นผู้ให้ บางคนเกิดมาเพื่อเดินทาง
สุดท้ายตัวคุณล่ะ....ต้องการมีชีวิตแบบไหน