สวัสดีค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ คือ แฟนเราเรียนที่ รร.ในนครนายก
ส่วนเราเรียนที่มหาลัยในสมุทรปราการ
ระยะทางก็ห่างกันประมาณร้อยกว่ากิโล
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ
เราไม่รู้ว่าแฟนเราเขาใช้ข้ออ้างในการทำนู้นนี่นั่นรึเปล่า
เวลาคุยกันไม่มีเลยค่ะ จะมีตอบมาทีก็ก่อนนอน
บางวันก็แทบไม่ได้คุยกันเลย
เรารู้สึกเหงาอะบางที เราเลยหาคนคุยไปแก้เหงา
รู้ว่าผิดนะคะ ก็เฟดตัวออกมาจากคนที่เราคุยแก้เหงา
เราก็คิดเสมอว่า แฟนเราเขาอยู่ รร. เขาไม่ได้ทำอะไรไม่ดี
อีกอย่างก็แค่เรียนและฝึก
เราเข้าใจในอาชีพขอบเขานะคะ แต่พอเวลาปล่อยออกจาก รร.มา
เขาจะใช้ข้ออ้างกับเราเสมอว่าไม่มีรถมา จะขอกลับบ้านตลอด
เรารอเขาเก้อมาก แต่ละวันก็แทบไม่ได้คุยกัน แถมยังไม่ได้เจอกันอีก
มันทำให้เรารู้เดิมๆอยู่บ่อยครั้งมาก หาคนคุยมาแก้เหงาตลอด
เรารู้สึกผิดมากค่ะ ไม่รู้จะทำไง
ตอนนี้เราก็รู้จักกับเพื่อนเขา ได้แต่ถามไถ่ว่าทำอะไรอยู่
แต่แฟนเราเขาไม่รู้นะคะว่าเรารู้จักกัน
เราก็งงว่าทำไมเพื่อนถึงมีเวลาตอบ มีเวลาเล่นได้
นี่คือความรู้สึกเราที่มีตอนนี้อยู่คร่าวๆ
แต่อีกสองวันเราจะสอบเสร็จแล้ว แล้วเขาก็นัดเจอกับเรา
เป็นความรู้สึกที่กึ่งดีใจ กึ่งว่าจะเสียใจรอเก้ออีกไหม
เราว่าพอเจอกันแล้วทุกอย่างไม่ดีขึ้น เราควรจะบอกเลิกเขาดีไหมคะ
หรือควรไปต่อดี
อ๋อ แล้วมกราปีหน้านี้ เขาก็จะไปฝึกยาวๆอีก 3 เดือน เลย
งดการติดต่อทุกช่องทาง แต่เราก็บอกเขานะคะว่าจะรอ
อยากจะคอยเป็นหลังบ้านที่ดีให้กับเขา อยากดูแลเขาให้ดีที่สุดในทุกครั้งที่ได้เจอ
เพราะเราไม่ค่อยได้เจอกัน
อีกอย่างเขาบอกไม่ชอบ ผญ.งี่เง่า เอาแต่ใจ เราก็ทำได้แค่ยอมรับและเข้าใจในตัวเขา
อดทนมานานมาก ไม่รู้จะทำไง
#เราพิมพ์วกไปวกมามากตอนนี้
#หลายๆความรู้สึกอยู่ข้างใน
#ขอโทษที่พิมพ์ไม่รู้เรื่องนะคะ
#ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และให้คำแนะนำนะคะ
แฟนไม่มีเวลาให้ จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดี
เข้าเรื่องเลยนะคะ คือ แฟนเราเรียนที่ รร.ในนครนายก
ส่วนเราเรียนที่มหาลัยในสมุทรปราการ
ระยะทางก็ห่างกันประมาณร้อยกว่ากิโล
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ
เราไม่รู้ว่าแฟนเราเขาใช้ข้ออ้างในการทำนู้นนี่นั่นรึเปล่า
เวลาคุยกันไม่มีเลยค่ะ จะมีตอบมาทีก็ก่อนนอน
บางวันก็แทบไม่ได้คุยกันเลย
เรารู้สึกเหงาอะบางที เราเลยหาคนคุยไปแก้เหงา
รู้ว่าผิดนะคะ ก็เฟดตัวออกมาจากคนที่เราคุยแก้เหงา
เราก็คิดเสมอว่า แฟนเราเขาอยู่ รร. เขาไม่ได้ทำอะไรไม่ดี
อีกอย่างก็แค่เรียนและฝึก
เราเข้าใจในอาชีพขอบเขานะคะ แต่พอเวลาปล่อยออกจาก รร.มา
เขาจะใช้ข้ออ้างกับเราเสมอว่าไม่มีรถมา จะขอกลับบ้านตลอด
เรารอเขาเก้อมาก แต่ละวันก็แทบไม่ได้คุยกัน แถมยังไม่ได้เจอกันอีก
มันทำให้เรารู้เดิมๆอยู่บ่อยครั้งมาก หาคนคุยมาแก้เหงาตลอด
เรารู้สึกผิดมากค่ะ ไม่รู้จะทำไง
ตอนนี้เราก็รู้จักกับเพื่อนเขา ได้แต่ถามไถ่ว่าทำอะไรอยู่
แต่แฟนเราเขาไม่รู้นะคะว่าเรารู้จักกัน
เราก็งงว่าทำไมเพื่อนถึงมีเวลาตอบ มีเวลาเล่นได้
นี่คือความรู้สึกเราที่มีตอนนี้อยู่คร่าวๆ
แต่อีกสองวันเราจะสอบเสร็จแล้ว แล้วเขาก็นัดเจอกับเรา
เป็นความรู้สึกที่กึ่งดีใจ กึ่งว่าจะเสียใจรอเก้ออีกไหม
เราว่าพอเจอกันแล้วทุกอย่างไม่ดีขึ้น เราควรจะบอกเลิกเขาดีไหมคะ
หรือควรไปต่อดี
อ๋อ แล้วมกราปีหน้านี้ เขาก็จะไปฝึกยาวๆอีก 3 เดือน เลย
งดการติดต่อทุกช่องทาง แต่เราก็บอกเขานะคะว่าจะรอ
อยากจะคอยเป็นหลังบ้านที่ดีให้กับเขา อยากดูแลเขาให้ดีที่สุดในทุกครั้งที่ได้เจอ
เพราะเราไม่ค่อยได้เจอกัน
อีกอย่างเขาบอกไม่ชอบ ผญ.งี่เง่า เอาแต่ใจ เราก็ทำได้แค่ยอมรับและเข้าใจในตัวเขา
อดทนมานานมาก ไม่รู้จะทำไง
#เราพิมพ์วกไปวกมามากตอนนี้
#หลายๆความรู้สึกอยู่ข้างใน
#ขอโทษที่พิมพ์ไม่รู้เรื่องนะคะ
#ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และให้คำแนะนำนะคะ