เราเป็นเด็กมีปัญหาหรือแค่เป็นวัยรุ่นที่ฮอร์โมนพุ่งคะ....
เราเป็นเด็กม.ปลายค่ะ อาจจะพิมพ์ผิดบ้างนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ555
1.ไม่ค่อยพูดหรือเล่าปัญหาอะไรให้ใครฟัง ไม่เล่าเลย มีปัญหาอะไรจะเก็บไว้คนเดียวตลอด เรื่องเดียวที่ปรึกษาคนอื่นเรื่องที่ว่าจะเลือกสีอะไรดี มีแฟน แฟนรู้มากกว่าพ่อแม่และเพื่อนนิดหน่อย ส่วนมากจะบ่นเรื่องเพื่อนให้ฟังแค่นั้น พ่อแม่ไม่รับรู้อะไรเลยว่ามีปัญหาอะไร ตัวเราไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังด้วย เจอหน้าแค่ถามว่าจะกินข้าวกับอะไรแค่นั้น เราไม่เล่าเรื่องใดๆเลยจริงๆ นอกจากจะถามเราเสียก่อน เมื่อก่อนเคยเล่าให้พ่อแม่ฟัง เช่น เนี่ยวันนี้ไปเจออันนี้มานะ เพื่อนทำอันนู้นมานะ แต่ไม่มีใครฟังเลย ทุกคนเงียบหมด ไม่มีการถามต่อ หรืออย่างเช่นวันนี้สอบผ่านนะ ก็ไม่ได้รับคำตอบรับใดๆ ไม่มีคำชม ไม่มีคำถามต่อ เหมือนเราพูดแล้วทุกคนไม่ได้ยิน เราถามอะไรพ่อแม่มักจะไม่ตอบ ทุกวันนี้เลยไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยแม้แต่เรื่องเดียว
ช่วง ป.4-5 เคยเล่าให้พ่อแม่ฟังในเรื่องราวต่างๆที่เราทุกข์ เเม่มักจะบอกว่า เรื่องแค่นี้ ทำไมต้องร้องไห้ ปัญญาอ่อน หลังจากนั้นเราเป็นคนร้องไห้ยากไปเลยแล้วก็ไม่เล่าปัญหาใดๆให้ใครฟังเลย เพราะกลัวเขาไม่อินกับเรา
2.หวงพื้นที่ส่วนตัวมากๆ ไม่โอเคว่ามีคนมาบอกให้เล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง อย่างเช่น มีเพื่อนบอกว่า เห้ย มีอะไรก็เล่าให้ฟังได้นะ เครียดอะไรก็เล่าให้ฟังได้ เรามักจะมีความคิดที่ว่า ทำไมต้องเล่า เทอรู้เรื่องของชั้นเเล้วเทอจะช่วยอะไรได้ ไม่ชอบให้คนมารับรู้เรื่องส่วนตัว ( เรามีmind set ว่า ขนาดพ่อแม่ยังไม่รับรู้เรื่องชั้นเลย แล้วทำไมคนนอกอย่างเทอต้องมารับรู้ ขนาดพ่อแม่ยังไงสนใจชั้นเลย ทำไมคนนอกอย่างเทอถึงจะว่าหวังดีช่วยทำให้ชั้นคลายเครียด ) รำคาญมากเวลามีคนมาบ่นในสิ่งที่เราชอบ เช่น ทำไมใส่แต่เสื้อตัวนี้ เรามักจะด่าในใจว่า เรื่องของชั้นป้ะ ยุ่งอะไรด้วย
3)ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่มีความมั่นใจ กลัวโดนดุทุกครั้งในทุกๆการกระทำ
ตอนเด็กๆเวลาแม่ให้เลือกสิ่งของ2สิ่งเรามักจะพูดว่าอะไรก็ได้ โอเคหมด เรามักจะเลือกในสิ่งที่คนอื่นชอบมากกว่าที่ตัวเราชอบ เช่น แม่ให้เลือกร้านอาหาร 1.ร้านอาหารตามสั่ง 2.ร้านข้าวมันไก่ เราชอบอาหารตามสั่ง แต่เราจะต้องเลือกข้าวมันไก่ เพราะน้องชอบ หากเราไม่เลือกข้าวมันไก่เราจะโดนดุว่า โห ร้านอาหารตามสั่งอีกแล้วหรอ ถึงแม้ว่าแม่จะมีช้อยส์ให่เลือก 2 ช้อยส์ แต่เราก็ต้องเลือกช้อยส์ที่แม่กับน้องต้องการ ไม่ใช่ช้อยส์ที่เราต้องการ แต่เราไม่โวยวายอะไร เพราะถ้าขืนโวยวายเราโดนดุแน่
เรากลัวที่จะทำอะไรใหม่ๆเพราะกลัวแม่จะดุเรา แม่ดุเเรงมากๆ บางทีไม่ทีคำหยาบ แต่ฟังเเล้วไม่ลื่นหู หากมีคำหยาบก็ฟังไม่ได้เลย
กลัวการทำให้แม่ไม่พอใจที่สุด เราต้องทำให้แม่พอใจเพราะหากทำแล้วแม่ไม่พอใจเราจะโดนดุ เเต่กลับคนอื่น/คนนอกเราไม่สนนะ เราสนถูกผิด เราไม่แคร์ว่าคนนั้นจะพอใจเรามั้ย แต่คนในครอบครัวเราต้องทำตามใจเขา
3.1) เราติดเพื่อนมากๆ ขี้เหงา เอาจมูกไปไว้กับเพื่อน ไปไหนต้องมีเพื่อนตลอด อย่างเช่น เราอยากกินข้าวตามสั่ง แต่เพื่อนอยากกินก๋วยเตี๋ยว เราก็จะกินก๋วยเตี๋ยวตามเพราะไม่กล้าไปซื้อข้าวตามสั่งคนเดียว ไม่รู้เป็นไร อยากเลิกเอาจมูกไปไว้กับคนอื่นมากๆ
4) พ่อเราติดเหล้า ไม่หนักมากแต่กินทุกเย็น ที่บ้านมีปัญหาหลายๆๆๆอย่าง
5) เราร้องไห้ยาก โมโหยาก แต่โมโหแล้วจะน่ากลัว เราโมโหแล้วอยากทำร้ายร่างกายคนที่ที่ทำให้เราไม่พอใจ ตอนเด็กๆโดนตีโดนดุตลอด ไม่ว่าจะถูกหรือผิด
6) เราเป็นคนเฮฮาเวลาอยู่กับเพื่อน ตลก เฟรนลี่ แต่พออยู่บ้านก็คืออยู่แต่ในห้องนอน ไม่สุงสิงกะใครในบ้าน
7)ไม่ชอบกินข้าวกับครอบครัว เพราะกลัวโดนดุ มันเหมือนแบบ จะโดนด่าป้ะหว่า กลัวโดนดุตอนกินข้าวที่สุด เวลาจะไปทำอะไรจะให้แม่ออกไปจากพื้นที่ตรงนั้นก่อน เช่น เราจะซักผ้า ถ้าเรารู้ว่าเเม่ซักผ้าอยู่ เราจะยังไม่ซัก จะรอให้เเม่ซักเสร็จก่อน เราจึงจะไปซักต่อ
8)มีน้อง1คน แต่ไม่ค่อยเล่นด้วย มีความรู้สึกว่าน้องกวนประสาท และเล่นกับน้องทีไรจะโดนแม่ดุตลอด ไม่รู้เราไปทำอะไรให้แม่ไม่พอใจ
9)มีแฟน เราเล่าปัญหาต่างๆให้แฟนฟังมากที่สุด แต่ไม่ได้เล่าทุกเรื่อง เล่าเฉพาะเรื่องที่เราคิดหาทางออกไว้เเล้ว เล่าแค่บางเรื่องจริงๆ เราไม่เล่าปัญหาครอบครัวให้แฟนฟัง ปล.มีแฟนเเต่เกรด 3.6++++ สามารถควบคุมตัวเองได้
10) เราลูกคนโต แม่ลูกคนโต แต่เรามีความรู้สึกว่าแม่ชอบเอาแต่ใจ พ่อลูกคนเล็ก พ่อเป็นคนแบบไหนไม่รู้ เราไม่ได้สนใจ
11) เราไม่เถียงพ่อแม่ ไม่ขอเงินพ่อแม่ซื้ออะไรไร้สาระ ติดคำพูดที่ว่า " อะไรก็ได้โอเคหมด" ปัจจุบันไม่ค่อยสนพ่อแม่ ไม่เถียง ไม่ขัด ทำหน้าที่ตัวเองเท่านั้น
12)เราเครียดบางครั้ง ส่วนมากเครียดที่ว่าถ้าเรากระทำสิ่งนี้ลงไปแล้วแม่จะด่าเรามั้ย กับเรื่องเรียน แค่นั้น แต่บางครั้งกลับเป็นคนที่ไม่คิดอะไรเลย สบายๆ ไม่ยึดติดกับปัญหาหรือคำพูดคน ปล่อยผ่าน เป็นคนไม่คิดมาก
13)พ่อแม่ทะเลาะกันเรื่อยๆส่วนมากจะเป็นเรื่องเงินกับเรื่องที่พ่อชอบกินเหล้า แต่เราเฉยๆกับพ่อเรื่องกินเหล้ามากๆ เราคิดว่า เงินก็เงินพ่อ ร่างกายก็ร่างกายพ่อ ทำไมเราต้องไปยุ่งด้วย
14) เป็นคนเฮฮา แต่โลกส่วนตัวสูง หมายถึง ตลก พูดมาก ฟังมาก พูดมากคือเล่าเรื่องไร้สาระ แต่ไม่เล่าปัญหาและเล่าเรื่องในครอบครัวให้เราฟัง ไม่ทีเรารู้ว่าเราต้องการอะไร ไม่มีใครรู้ความรู้สึกเราจริงๆ เราชอบบอกคนอื่นว่าเราโอเค แต่จริงๆเราไม่โอเค
**เราอยากรู้ว่าเราเก็บกดมั้ย เราเป็นซึมเศร้ารึเปล่า หรือเป็นแค่เด็กขาดความอบอุ่น หรือเป็นไพโบล่า หรือเป็นแค่เด็กวัยรุ่นที่ฮอโมพุ่งเฉยๆ หรือเป็นเด็กมีปัญหา ปล.เราไม่กัดเล็บนะ ***
เรารู้สึกว่าเราไม่มีใคร ไม่มีใครอยู่ข้างเราในวันที่เรามีปัญหา เคยนึกเล่นๆว่าถ้าทีปัญหา คนแรกที่จะปรึกษาคือใคร เราตอบกับตัวเองว่าตุ๊กตาอยู่ในห้อง เราไม่เคยไว้ใจเล่าปัญหาใดๆให้ใครฟังเลย
อาการแบบนี้คืออาการป่วยทางจิตใช่มั้ยคะ
เราเป็นเด็กม.ปลายค่ะ อาจจะพิมพ์ผิดบ้างนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ555
1.ไม่ค่อยพูดหรือเล่าปัญหาอะไรให้ใครฟัง ไม่เล่าเลย มีปัญหาอะไรจะเก็บไว้คนเดียวตลอด เรื่องเดียวที่ปรึกษาคนอื่นเรื่องที่ว่าจะเลือกสีอะไรดี มีแฟน แฟนรู้มากกว่าพ่อแม่และเพื่อนนิดหน่อย ส่วนมากจะบ่นเรื่องเพื่อนให้ฟังแค่นั้น พ่อแม่ไม่รับรู้อะไรเลยว่ามีปัญหาอะไร ตัวเราไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังด้วย เจอหน้าแค่ถามว่าจะกินข้าวกับอะไรแค่นั้น เราไม่เล่าเรื่องใดๆเลยจริงๆ นอกจากจะถามเราเสียก่อน เมื่อก่อนเคยเล่าให้พ่อแม่ฟัง เช่น เนี่ยวันนี้ไปเจออันนี้มานะ เพื่อนทำอันนู้นมานะ แต่ไม่มีใครฟังเลย ทุกคนเงียบหมด ไม่มีการถามต่อ หรืออย่างเช่นวันนี้สอบผ่านนะ ก็ไม่ได้รับคำตอบรับใดๆ ไม่มีคำชม ไม่มีคำถามต่อ เหมือนเราพูดแล้วทุกคนไม่ได้ยิน เราถามอะไรพ่อแม่มักจะไม่ตอบ ทุกวันนี้เลยไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยแม้แต่เรื่องเดียว
ช่วง ป.4-5 เคยเล่าให้พ่อแม่ฟังในเรื่องราวต่างๆที่เราทุกข์ เเม่มักจะบอกว่า เรื่องแค่นี้ ทำไมต้องร้องไห้ ปัญญาอ่อน หลังจากนั้นเราเป็นคนร้องไห้ยากไปเลยแล้วก็ไม่เล่าปัญหาใดๆให้ใครฟังเลย เพราะกลัวเขาไม่อินกับเรา
2.หวงพื้นที่ส่วนตัวมากๆ ไม่โอเคว่ามีคนมาบอกให้เล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง อย่างเช่น มีเพื่อนบอกว่า เห้ย มีอะไรก็เล่าให้ฟังได้นะ เครียดอะไรก็เล่าให้ฟังได้ เรามักจะมีความคิดที่ว่า ทำไมต้องเล่า เทอรู้เรื่องของชั้นเเล้วเทอจะช่วยอะไรได้ ไม่ชอบให้คนมารับรู้เรื่องส่วนตัว ( เรามีmind set ว่า ขนาดพ่อแม่ยังไม่รับรู้เรื่องชั้นเลย แล้วทำไมคนนอกอย่างเทอต้องมารับรู้ ขนาดพ่อแม่ยังไงสนใจชั้นเลย ทำไมคนนอกอย่างเทอถึงจะว่าหวังดีช่วยทำให้ชั้นคลายเครียด ) รำคาญมากเวลามีคนมาบ่นในสิ่งที่เราชอบ เช่น ทำไมใส่แต่เสื้อตัวนี้ เรามักจะด่าในใจว่า เรื่องของชั้นป้ะ ยุ่งอะไรด้วย
3)ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่มีความมั่นใจ กลัวโดนดุทุกครั้งในทุกๆการกระทำ
ตอนเด็กๆเวลาแม่ให้เลือกสิ่งของ2สิ่งเรามักจะพูดว่าอะไรก็ได้ โอเคหมด เรามักจะเลือกในสิ่งที่คนอื่นชอบมากกว่าที่ตัวเราชอบ เช่น แม่ให้เลือกร้านอาหาร 1.ร้านอาหารตามสั่ง 2.ร้านข้าวมันไก่ เราชอบอาหารตามสั่ง แต่เราจะต้องเลือกข้าวมันไก่ เพราะน้องชอบ หากเราไม่เลือกข้าวมันไก่เราจะโดนดุว่า โห ร้านอาหารตามสั่งอีกแล้วหรอ ถึงแม้ว่าแม่จะมีช้อยส์ให่เลือก 2 ช้อยส์ แต่เราก็ต้องเลือกช้อยส์ที่แม่กับน้องต้องการ ไม่ใช่ช้อยส์ที่เราต้องการ แต่เราไม่โวยวายอะไร เพราะถ้าขืนโวยวายเราโดนดุแน่
เรากลัวที่จะทำอะไรใหม่ๆเพราะกลัวแม่จะดุเรา แม่ดุเเรงมากๆ บางทีไม่ทีคำหยาบ แต่ฟังเเล้วไม่ลื่นหู หากมีคำหยาบก็ฟังไม่ได้เลย
กลัวการทำให้แม่ไม่พอใจที่สุด เราต้องทำให้แม่พอใจเพราะหากทำแล้วแม่ไม่พอใจเราจะโดนดุ เเต่กลับคนอื่น/คนนอกเราไม่สนนะ เราสนถูกผิด เราไม่แคร์ว่าคนนั้นจะพอใจเรามั้ย แต่คนในครอบครัวเราต้องทำตามใจเขา
3.1) เราติดเพื่อนมากๆ ขี้เหงา เอาจมูกไปไว้กับเพื่อน ไปไหนต้องมีเพื่อนตลอด อย่างเช่น เราอยากกินข้าวตามสั่ง แต่เพื่อนอยากกินก๋วยเตี๋ยว เราก็จะกินก๋วยเตี๋ยวตามเพราะไม่กล้าไปซื้อข้าวตามสั่งคนเดียว ไม่รู้เป็นไร อยากเลิกเอาจมูกไปไว้กับคนอื่นมากๆ
4) พ่อเราติดเหล้า ไม่หนักมากแต่กินทุกเย็น ที่บ้านมีปัญหาหลายๆๆๆอย่าง
5) เราร้องไห้ยาก โมโหยาก แต่โมโหแล้วจะน่ากลัว เราโมโหแล้วอยากทำร้ายร่างกายคนที่ที่ทำให้เราไม่พอใจ ตอนเด็กๆโดนตีโดนดุตลอด ไม่ว่าจะถูกหรือผิด
6) เราเป็นคนเฮฮาเวลาอยู่กับเพื่อน ตลก เฟรนลี่ แต่พออยู่บ้านก็คืออยู่แต่ในห้องนอน ไม่สุงสิงกะใครในบ้าน
7)ไม่ชอบกินข้าวกับครอบครัว เพราะกลัวโดนดุ มันเหมือนแบบ จะโดนด่าป้ะหว่า กลัวโดนดุตอนกินข้าวที่สุด เวลาจะไปทำอะไรจะให้แม่ออกไปจากพื้นที่ตรงนั้นก่อน เช่น เราจะซักผ้า ถ้าเรารู้ว่าเเม่ซักผ้าอยู่ เราจะยังไม่ซัก จะรอให้เเม่ซักเสร็จก่อน เราจึงจะไปซักต่อ
8)มีน้อง1คน แต่ไม่ค่อยเล่นด้วย มีความรู้สึกว่าน้องกวนประสาท และเล่นกับน้องทีไรจะโดนแม่ดุตลอด ไม่รู้เราไปทำอะไรให้แม่ไม่พอใจ
9)มีแฟน เราเล่าปัญหาต่างๆให้แฟนฟังมากที่สุด แต่ไม่ได้เล่าทุกเรื่อง เล่าเฉพาะเรื่องที่เราคิดหาทางออกไว้เเล้ว เล่าแค่บางเรื่องจริงๆ เราไม่เล่าปัญหาครอบครัวให้แฟนฟัง ปล.มีแฟนเเต่เกรด 3.6++++ สามารถควบคุมตัวเองได้
10) เราลูกคนโต แม่ลูกคนโต แต่เรามีความรู้สึกว่าแม่ชอบเอาแต่ใจ พ่อลูกคนเล็ก พ่อเป็นคนแบบไหนไม่รู้ เราไม่ได้สนใจ
11) เราไม่เถียงพ่อแม่ ไม่ขอเงินพ่อแม่ซื้ออะไรไร้สาระ ติดคำพูดที่ว่า " อะไรก็ได้โอเคหมด" ปัจจุบันไม่ค่อยสนพ่อแม่ ไม่เถียง ไม่ขัด ทำหน้าที่ตัวเองเท่านั้น
12)เราเครียดบางครั้ง ส่วนมากเครียดที่ว่าถ้าเรากระทำสิ่งนี้ลงไปแล้วแม่จะด่าเรามั้ย กับเรื่องเรียน แค่นั้น แต่บางครั้งกลับเป็นคนที่ไม่คิดอะไรเลย สบายๆ ไม่ยึดติดกับปัญหาหรือคำพูดคน ปล่อยผ่าน เป็นคนไม่คิดมาก
13)พ่อแม่ทะเลาะกันเรื่อยๆส่วนมากจะเป็นเรื่องเงินกับเรื่องที่พ่อชอบกินเหล้า แต่เราเฉยๆกับพ่อเรื่องกินเหล้ามากๆ เราคิดว่า เงินก็เงินพ่อ ร่างกายก็ร่างกายพ่อ ทำไมเราต้องไปยุ่งด้วย
14) เป็นคนเฮฮา แต่โลกส่วนตัวสูง หมายถึง ตลก พูดมาก ฟังมาก พูดมากคือเล่าเรื่องไร้สาระ แต่ไม่เล่าปัญหาและเล่าเรื่องในครอบครัวให้เราฟัง ไม่ทีเรารู้ว่าเราต้องการอะไร ไม่มีใครรู้ความรู้สึกเราจริงๆ เราชอบบอกคนอื่นว่าเราโอเค แต่จริงๆเราไม่โอเค
**เราอยากรู้ว่าเราเก็บกดมั้ย เราเป็นซึมเศร้ารึเปล่า หรือเป็นแค่เด็กขาดความอบอุ่น หรือเป็นไพโบล่า หรือเป็นแค่เด็กวัยรุ่นที่ฮอโมพุ่งเฉยๆ หรือเป็นเด็กมีปัญหา ปล.เราไม่กัดเล็บนะ ***
เรารู้สึกว่าเราไม่มีใคร ไม่มีใครอยู่ข้างเราในวันที่เรามีปัญหา เคยนึกเล่นๆว่าถ้าทีปัญหา คนแรกที่จะปรึกษาคือใคร เราตอบกับตัวเองว่าตุ๊กตาอยู่ในห้อง เราไม่เคยไว้ใจเล่าปัญหาใดๆให้ใครฟังเลย