ตอนแรกก่อนแต่งงาน เราอยากมีลูกมากๆ ต่อมาพอแต่งงานจึงได้ลาออกจากงาน มาทำร้านขายของที่หน้าบ้าน ซึ่งหน้าบ้านติดกับโรงเรียนประถมค่ะ เด็กๆจะเข้ามาซื้อของทั้งก่อนเข้าเรียนและหลังเลิกเรียน ซึ่งขายดีมากค่ะ แต่ประเด็นคือ หลังจากที่เราทำร้านขายของมาจะครบปีแล้ว ได้เห็นเด็กๆหลายรูปแบบ ทั้งเด็กดีเด็กไม่ดี เด็กดื้อ เด็กเอาแต่ใจ มีให้เห็นทุกวัน เราคนขายของเห็นพ่อแม่ผู้ปกครองดุด่าลูกหลานจนชินตา  เจอเด็กๆเถียงกลับ เจอร้องให้กรี้ดๆเวลาถูกขัดใจ  และนั่นล่ะที่คิดว่าเป็นปัญหา ตอนนี้ความรู้สึกเราเริ่มเปลี่ยนไป จากที่เคยอยากมีลูกมากๆ  กลับรู้สึกเฉยๆ และหนักขึ้นเรื่อยๆคือรู้สึกไม่อยากมีแล้ว ความรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับเด็กๆ มันเกิดขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว เรากลุ้มใจแล้วว่าเราควรทำยังไงดี ลึกๆเราก็ยังอยากมีลูก พ่อแม่ก็รออุ้มหลานอยู่ แต่ความรู้สึกกลัว และเหนื่อยหน่ายกับเด็กๆมันมากขึ้นทุกวัน  เราควรทำยังไงดีคะ ขอคำปรึกษาด้วยค่ะ