ผมเป็นเกย์ ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไป ผมเคยคิดว่าการมีความรักมันเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ เพราะที่ผมคิดแบบนี้ ผมไม่เคยจะสมหวังในเรื่องนี้ซักเท่าไหร่! ผมใช้ชีวิตแบบ one night stand,f**k buddy, มาตลอดประมาน 5 ปีแล้ว พบเจอคนก็หลายแบบ ต่างคนต่างโหยหาในสิ่งที่ตัวเองขาดผมจะค่อนข้างระวังในเรื่องความรู้สึกมากๆ เพราะผมค่อนข้างกลัวว่า เวลาที่เรารู้สึกดีกับใครมากๆ อาจจะไม่เป็นไปตามที่ผมคาดหวัง แล้วสถานะที่ผมมี ส่วนใหญ่มันไม่สามารถจะพัฒนาไปได้มากกว่านี้แล้ว ผมจึงกลัวและคิดมากตลอดเวลาในเรื่องความสัมพันธ์
ที่ผมอยากจะระบายในกระทู้นี้ เรื่องมันก็เพิ่งเกิดได้ไม่นาน ณ ตอนนี้ที่ผมตัดสินใจตั้งกระทู้ เพราะผมคิดแล้วว่า ผมต้องหาที่ระบายมันออกไปจากหัวสมองของผมเอง ผมได้รู้จักกับคนๆหนึ่ง ใน Facebook แล้วผมก็ได้คุยกับเค้ามาประมาน 2-3 อาทิตย์ ตอนแรกที่คุยกันก็ตอบแชทไปมาปกติ มีบางวันที่เค้าออนเฟส แต่ไม่ตอบ มาตอบอีกที ก็ข้ามวัน ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไร เพราะเห็นว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเค้า จนในที่สุดผมกับเค้าก็ได้นัดเจอกันเมื่อประมานกลางเดือนที่แล้ว เค้าขับรถ Big Bike มาหาผมที่ห้อง ซึ่งครั้งแรกที่เจอหน้ากัน ผมก็พยายามไม่แสดงอาการอะไรมาก ผมก็นิ่งๆ แต่ก็ไม่ถึงกับเกร็ง ผมก็ขึ้นไปมีอะไรกับเค้า ก็หลายรอบอยู่ ผมรู้สึกว่า เรื่องเซ็กเค้าค่อนข้างเก่ง ผมรู้สึกได้รับยังไงก็ไม่อิ่ม ตอนอยู่ด้วยกัน เค้าก็พูดคุยปกติ ผมเริ่มรู้สึกดีกับเค้า เริ่มหวั่นไหว เรานอนกอดกันจนถึงเช้า เค้าก็ตื่นแต่งตัวไปทำงาน ซึ่งหลังจากที่เจอกัน เราก็ยังติดต่อกันอยู่ปกติ ผมเริ่มรู้สึกคิดถึงเค้าตลอดเวลาที่ผมว่าง ผมเลือกที่จะเฝ้ารอการตอบแชทจากเค้า ทั้งๆที่ปกติ เวลานัดเจอใคร แล้วเค้าหายไปเลย ผมก็เฉยๆ แต่กับคนนี้ มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น ผมรู้อยู่แล้วว่า ผมอาจจะแค่หลงในเรื่องเซ็กมากกว่า แต่พอผมคิดไปคิดมา มันมากกว่าเรื่องนั้น ผมอยากคุย อยากเจอ
แต่แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อยู่ๆเค้าก็หายไป ไลน์ไม่ตอบ แต่ขึ้นว่าอ่าน สถานะในเฟสบุ๊ค ก็ออนไลน์ปกติ ผมทักไปทั้ง Facebook,Line เค้าก็ไม่ตอบ แต่เค้าก็ยังกดไลค์รูปผมปกติ มีมาคอมเม้นหน้าวอลบ้าง แต่กลับไม่ได้คุยกันเลย ซึ่งผมเคยถามเค้าไปแล้วว่า ผมทำอะไรให้ไม่โอเคหรือเปล่า อึดอัดมั้ย? เค้าก็บอกว่า เค้าเป็นคนชอบอยู่เงียบ คล้ายๆโลกส่วนตัวสูง ประมานนี้ แต่ที่ผมคิดมากก็คือ ผมรู้สึกคิดถึงเค้าตลอดเวลา บางคืนนอนไม่หลับเพราะนอนมองแชทที่เค้าไม่อ่าน ไม่ตอบ ผมรู้สึกเหมือนผมคาดหวังมากเกินไป ผมรู้สึกมากกว่า ที่เค้ารู้สึก ผมพลาดในเรื่องความรู้สึก ทั้งๆที่ผ่านมาไม่เคยเป็นขนาดนี้

ผมได้แต่คิดมาก ว่า ผมทำอะไรไม่ถูกใจเค้าหรือเปล่า อย่างน้อยถ้าไม่โอเคอะไร ก็บอกผมตรงๆก็ได้ เพราะเค้าเองก็เคยบอกผมว่ามีอะไรก็พูดตรงๆได้เลย แต่เค้ากลับเงียบหายไป โดยที่ผมเฝ้าทักไปหา ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าไม่อ่าน ถึงอ่านก็ไม่ตอบ

มีใครมีวิธีหาทางออกจากความรู้สึกแบบนี้ได้บ้างมั้ยครับ ตอนนี้ผมไม่อยากเดาคำตอบเองอีกแล้ว ว่าสาเหตุที่เค้าเงียบหายไปอย่างไม่มีเหตุผล ว่ามันมาจากอะไร ผมอยากจะตัดใจ แต่ก็ค้างคาในคำถามที่อยากรู้ มีใครพอมีคำแนะนำบ้างครับ