ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ต้องบอกก่อนนะครับว่าผมได้มีโอกาศไปเรียนพิเศษที่ที่นึงใน กทม. ตัวผมเองเป็นคนชลบุรี ต้องนั่งรถไป-กลับ ทุกครั้งที่ถึงวันเรียน และ วันนี้มันเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้ไปเรียนที่นั่น และใน กทม. (เฉพาะในช่วงนี้เท่านั้นที่จะไม่ได้ไปที่ กทม. อนาคตวางแพลนว่าจะไปเรียนต่อที่ กทม.ในปีหนัาครับ)
เอาหล่ะครับ เข้าเรื่องกันเลย เรื่องเกิดตอนขากลับของวันนี้ เป็นMini busเที่ยวสุดท้ายของวันนี้พอดี ค่อนข้างดึกครับ ผมก็ได้ขึ้นไปบนMini busแล้วก็นั่งแถวท้ายๆเลยครับ แล้วก็ได้มีพี่ผู้ชายคนนึงเดินมานั่งอยู่เบาะข้างหน้าผม แต่นั่งคนละฝั่งกันนะครับ ผมนั่งอยู่หลังพี่เค้า แถวที่พี่เค้านั่งจะมีเก้าอี้ตัวเดียว ทางผมมี2ตัว ผมก็นั่งติดริมหน้าต่างเลยครับ ก็คือซ้ายคือพี่เค้ากับขวาคือผม แต่ผมจะอยู่ด้านหลังพี่เค้า ก็พอนั่งไปซักพักก็เริ่มเห็นพี่เค้าหันหน้ามามอง (ผมใช้วิชามองด้วยหางตาอย่างรวดเร็วแล้วทำเหมือนไม่ได้มองกลับ5555) พอผ่านไปอีกพักเค้าก็หันมามอง ผมเรื่อยๆ ผมก็คิดในใจแล้วว่า เค้าต้องคิดอะไรกับผมแน่ๆ ต้องชอบหรือไม่ก็โรคจิต จากที่ดูผมว่ารูปร่างหน้าตาพี่เค้าก็โอเคระดับนึงไม่น่าจะเป็นโรคจิต ผมก็คิดอีกว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวต้องมีคนมานั่งข้างผมอีกคนคือฝั่งที่นั่ง2คนผมอยู่ติดหน้าต่าง พี่เค้าคงไม่หันมามองแล้วเพราะจะได้เห็นอีกคนแทนอิอิ (กำลังรอคนรถยังไม่ออกจากเอกมัย) ปรากฎว่า มีอีกคนขึ้นมามานั่ง หลังผม แต่ไม่ได้มานั่งข้างผม ก็คือข้างหลังรถจะมีพี่เค้า มีผม แล้วก็มีพี่อีกคนนั่งหลังสุด แล้วพอรถออก พี่เค้าก็ยังมองผมอยู่แบบนี้เรื่อยๆเป็นสิบๆรอบ ผมยอมรับแมนๆเลยครับ ว่าผมก็หันไปมองพี่เค้าหลายรอบเหมือนกัน แต่ตอนเค้าหันมาเค้าจะจ้องผมพักนึง เหมือนอยากสบตาผม แต่ผมเลือกที่จะมองเร็วๆแล้วหันกลับ ด้วยความที่ผมไม่เคยมีแฟนไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับผม ก็เลยเขินสุดๆไม่กล้ามอง ใช่ครับผมเป็นแต่ไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ ผมเป็นแบบลับๆครับไม่มีใครรู้555555 แต่พี่เค้าน่าจะรู้555555 แล้วผมเห็นพี่เค้ามองผมผ่านกระจก ตอนมืด+แสงไฟตามทางบนทางด่วนมันสะท้อนให้เห็นอีกฝั่งครับ (ผมน่าจะเข้าใจถูกนะครับ555 ถ้าผิดก็ขออภัยด้วยครับ) ผมรู้เลยทันทีว่าเค้าต้องมองผมผ่านกระจกที่สะท้อนแน่ๆ โหหหห มโนขั้นสูงสุด5555 แต่ผมว่าผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เพราะพี่เค้าหันมามองหลายรอบมาก ผมเลยลองเลื่อนตัวมานั่งเก้าอี้ถัดมา ออกจากหน้าต่าง ก็คือ นั่งติดทางเดินเลย เค้าอยากมองใช่ไหม อะ ผมให้มองเต็มที่เลยแบบใกล้ๆ55555555 เค้าก็หันมามองผมจริงๆ หลายครั้งมากๆ ผมก็ทำแบบเดิมเลยครับ เค้าหันมาผมหันกลับ ผมหันไปเค้าหันกลับ บางทีเค้าก็หันมาแต่ผมหันกลับอย่างไว5555555 จนลงจากทางด่วน ถึงชลบุรีแล้ว เค้าก็ยังหันมามองผมเหมือนอยากพูดอะไร ตอนนั้นเองผมก็รู้สึกอยากถามอะไรพี่เค้านะว่าแบบ พี่ชอบผมหรือพี่ต้องการผมไปทำอะไร5555555 (แต่เค้าน่าจะชอบผมนะ ดูจากหน้าตาพี่เค้าก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ก็ถือว่าโอเคระดับนึง) แต่แบบผมทำเหมือนผมไม่มองเค้า ด้วยความที่ผมเขินไม่กล้าสบตา จนมาถึงจุดที่พี่เค้าต้องลงครับ เค้าก็เหมือนจะมองๆผมแหละมั้งนะ แล้วเค้าก็เดินลงไปเลย เพราะผมไม่กล้าสบตาเค้า555555 เหมือนเค้าคิดว่าผมไม่ได้เป็น ไม่ได้คิดอะไร เอาหล่ะครับ จบแล้ว ก็ ผมอยากเจอพี่เค้าครับ ผมมาคิดดีๆ ผมน่าจะไม่เขิน แล้วหันไปขอไลน์พี่เค้า555555(อันนี้พูดจริงนะ555) แต่สายไปแล้วครับ ผมไม่รู้จะเจอพี่เค้าได้อีกเมื่อไหร่ไม่ได้เห็นหน้าพี่เค้าแบบเต็มๆซะด้วย แล้วผมก็จะไม่ได้ขึ้นMini busเวลานั้นอีกแล้วครับ เพราะไม่มีธุระต้องกลับดึกขนาดนั้นแล้ว และหวังว่าซักวันคงได้เจอกับพี่อีกนะครับ ขอบคุณทุกคนครับที่เข้าอ่านกระทู้ของผม ผมแค่อยากระบายหน่ะครับ ขอบคุณอีกครั้งครับT_T
เรื่องเกิดที่Mini bus เอกมัย-ชลบุรี
เอาหล่ะครับ เข้าเรื่องกันเลย เรื่องเกิดตอนขากลับของวันนี้ เป็นMini busเที่ยวสุดท้ายของวันนี้พอดี ค่อนข้างดึกครับ ผมก็ได้ขึ้นไปบนMini busแล้วก็นั่งแถวท้ายๆเลยครับ แล้วก็ได้มีพี่ผู้ชายคนนึงเดินมานั่งอยู่เบาะข้างหน้าผม แต่นั่งคนละฝั่งกันนะครับ ผมนั่งอยู่หลังพี่เค้า แถวที่พี่เค้านั่งจะมีเก้าอี้ตัวเดียว ทางผมมี2ตัว ผมก็นั่งติดริมหน้าต่างเลยครับ ก็คือซ้ายคือพี่เค้ากับขวาคือผม แต่ผมจะอยู่ด้านหลังพี่เค้า ก็พอนั่งไปซักพักก็เริ่มเห็นพี่เค้าหันหน้ามามอง (ผมใช้วิชามองด้วยหางตาอย่างรวดเร็วแล้วทำเหมือนไม่ได้มองกลับ5555) พอผ่านไปอีกพักเค้าก็หันมามอง ผมเรื่อยๆ ผมก็คิดในใจแล้วว่า เค้าต้องคิดอะไรกับผมแน่ๆ ต้องชอบหรือไม่ก็โรคจิต จากที่ดูผมว่ารูปร่างหน้าตาพี่เค้าก็โอเคระดับนึงไม่น่าจะเป็นโรคจิต ผมก็คิดอีกว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวต้องมีคนมานั่งข้างผมอีกคนคือฝั่งที่นั่ง2คนผมอยู่ติดหน้าต่าง พี่เค้าคงไม่หันมามองแล้วเพราะจะได้เห็นอีกคนแทนอิอิ (กำลังรอคนรถยังไม่ออกจากเอกมัย) ปรากฎว่า มีอีกคนขึ้นมามานั่ง หลังผม แต่ไม่ได้มานั่งข้างผม ก็คือข้างหลังรถจะมีพี่เค้า มีผม แล้วก็มีพี่อีกคนนั่งหลังสุด แล้วพอรถออก พี่เค้าก็ยังมองผมอยู่แบบนี้เรื่อยๆเป็นสิบๆรอบ ผมยอมรับแมนๆเลยครับ ว่าผมก็หันไปมองพี่เค้าหลายรอบเหมือนกัน แต่ตอนเค้าหันมาเค้าจะจ้องผมพักนึง เหมือนอยากสบตาผม แต่ผมเลือกที่จะมองเร็วๆแล้วหันกลับ ด้วยความที่ผมไม่เคยมีแฟนไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับผม ก็เลยเขินสุดๆไม่กล้ามอง ใช่ครับผมเป็นแต่ไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ ผมเป็นแบบลับๆครับไม่มีใครรู้555555 แต่พี่เค้าน่าจะรู้555555 แล้วผมเห็นพี่เค้ามองผมผ่านกระจก ตอนมืด+แสงไฟตามทางบนทางด่วนมันสะท้อนให้เห็นอีกฝั่งครับ (ผมน่าจะเข้าใจถูกนะครับ555 ถ้าผิดก็ขออภัยด้วยครับ) ผมรู้เลยทันทีว่าเค้าต้องมองผมผ่านกระจกที่สะท้อนแน่ๆ โหหหห มโนขั้นสูงสุด5555 แต่ผมว่าผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เพราะพี่เค้าหันมามองหลายรอบมาก ผมเลยลองเลื่อนตัวมานั่งเก้าอี้ถัดมา ออกจากหน้าต่าง ก็คือ นั่งติดทางเดินเลย เค้าอยากมองใช่ไหม อะ ผมให้มองเต็มที่เลยแบบใกล้ๆ55555555 เค้าก็หันมามองผมจริงๆ หลายครั้งมากๆ ผมก็ทำแบบเดิมเลยครับ เค้าหันมาผมหันกลับ ผมหันไปเค้าหันกลับ บางทีเค้าก็หันมาแต่ผมหันกลับอย่างไว5555555 จนลงจากทางด่วน ถึงชลบุรีแล้ว เค้าก็ยังหันมามองผมเหมือนอยากพูดอะไร ตอนนั้นเองผมก็รู้สึกอยากถามอะไรพี่เค้านะว่าแบบ พี่ชอบผมหรือพี่ต้องการผมไปทำอะไร5555555 (แต่เค้าน่าจะชอบผมนะ ดูจากหน้าตาพี่เค้าก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ก็ถือว่าโอเคระดับนึง) แต่แบบผมทำเหมือนผมไม่มองเค้า ด้วยความที่ผมเขินไม่กล้าสบตา จนมาถึงจุดที่พี่เค้าต้องลงครับ เค้าก็เหมือนจะมองๆผมแหละมั้งนะ แล้วเค้าก็เดินลงไปเลย เพราะผมไม่กล้าสบตาเค้า555555 เหมือนเค้าคิดว่าผมไม่ได้เป็น ไม่ได้คิดอะไร เอาหล่ะครับ จบแล้ว ก็ ผมอยากเจอพี่เค้าครับ ผมมาคิดดีๆ ผมน่าจะไม่เขิน แล้วหันไปขอไลน์พี่เค้า555555(อันนี้พูดจริงนะ555) แต่สายไปแล้วครับ ผมไม่รู้จะเจอพี่เค้าได้อีกเมื่อไหร่ไม่ได้เห็นหน้าพี่เค้าแบบเต็มๆซะด้วย แล้วผมก็จะไม่ได้ขึ้นMini busเวลานั้นอีกแล้วครับ เพราะไม่มีธุระต้องกลับดึกขนาดนั้นแล้ว และหวังว่าซักวันคงได้เจอกับพี่อีกนะครับ ขอบคุณทุกคนครับที่เข้าอ่านกระทู้ของผม ผมแค่อยากระบายหน่ะครับ ขอบคุณอีกครั้งครับT_T