ผมชอบรุ่นน้องคนนึงมากๆ ผมเลิกชอบเค้าไม่ได้เลย ทั้งๆที่ผมผิดหวังแล้วก็เฟลมาก็หลายครั้ง ผมไม่ได้บอกไปตรงๆนะว่าชอบเค้า แต่เค้ารู้แหละว่าผมชอบ
จากสิ่งที่ผมทำ การเข้าหา การพูดคุย มันดูออกง่าย เค้าก็ไม่ได้ปฏิเสธซะทีเดียวแต่เหมือนกับว่า อ่านช้า ตอบช้า ตอบสั้น ไม่กล้ามองโลกในแง่ดีเลยว่า เอ้ยเค้าไม่ได้รังเกียจเรา หรือว่าเค้าอาจจะไม่ว่างอยู่ ผมรู้สึกเหมือนผมเอาตัวเองไปผูกกับเค้าแล้วไปไหนไม่ได้ ทั้งๆที่เจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับผมด้วยเลย เหมือนผมมโน คิดไปเองคนเดียว แล้วก็เครียดอยู่คนเดียว ผมอยากทำทุกอย่างให้เค้ามีความสุข บางครั้งที่ผมทำได้ ผมโครตมีความสุขเลย แต่หลายครั้งที่ผมพยายามมาก ผมรู้สึกเหนื่อย แล้วก็ไม่มีความสุขเท่าที่ควรเลย รู้สึกเหมือนเสียความเป็นตัวเองไปมาก อยากจะเลิกชอบก็ไม่มีเหตุผลพอ เพราะเค้าไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ มันจะเหมือนว่าผมบ้าเข้ามาเองคิดเอาเองแล้วออกไปเอง ลบเค้าออกจากใจไม่ได้จริงๆ ในไดอารี่ก็มีแต่รูปเค้ามีแต่เรื่องราวของเค้า มีความรู้สึกอยากจะพยายามต่อไป แต่คิดว่าคงไม่มีอะไรดีขึ้น ผมควรทำยังไงดีครับ