เข้าเรื่องเลยค่ะ พอดีเราได้งานใหม่เป็นงานโรงเรียนใกล้บ้าน ที่พ่อแม่แฟนเป็นคนหาให้
เนื่องจากท่านคงมองเห็นว่ามันสะดวกสบาย วันหยุดเยอะ แต่เราเองไม่ชอบ เราไม่ชอบงานราชการ ที่ต้องคอยจ๊ะจ๋า ค่ะข๋า โน้นนี้นั้น เราต้องจำใจออกจากที่ทำงานเก่าเราทั้งๆที่เงินเดือนก็เยอะกว่า งานเยอะแต่สบายกว่าไม่ต้องคอยหิ้วงานกลับมาทำที่บ้านไม่ต้องคอยเอาใจเจ้านาย พักคือพัก ลาคือลา เลิกงานคือเลิกงาน เราเริ่มงานที่ใหม่ได้ 1สัปดาห์ วันแรกที่ไปทำงานเราอึดอัดมาก เพราะที่ รร.มีเด็ก. เราไม่ชอบเด็กเยอะๆ เราเบื่อ เราอึดอัด. เลิกงานกลับบ้านมาวันแรกคุยกับแฟนว่าไม่ชอบ อึดอัด ไม่อยากทำไม่มีความสุข แฟนเราไม่เข้าใจเรา บอกว่ามันดีแล้วเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้ว ให้เราอดทน เพื่ออนาคต เผื่อได้ไต่เต้าเป็นเจ้าเป็นนายบอกให้เราค่อยๆเปิดใจรับเราก็เข้าใจนะว่าทุกคนหวังดีแหล๊ะ อยากให้ได้ดี เผื่ิออนาคตข้างหน้า แต่ปัญหาคือเราไม่ชอบอยู่กับเด็กเยอะๆ เราอึดอัด บางครั้งก็แอบร้องให้อยู่คนเดียวเพราะพูดกับใครก็ไม่มีใครเข้าใจเรา
แต่ละวันเลิกงานกลับบ้านมามีคนถามว่าวันนี้เป็นยังไง เราแทบอยากจะกรี๊ดใส่หน้า เราไม่อยากพูดถึงงาน เหมือนเราเกลียดมากแต่เราก็ไปทำงานตามหน้าที่ ทำงานวันที่2-4เราไม่ได้เข้าไปที่ รร.เพราะต้องไปอบรม วันที่ 5 ของการเริ่มงานใหม่เราไปทำงานอีกครั้งเราก็รู้สึกเหมือนเดิม ตอนนี้อึดอัดมาก อยากระบาย พรุ้งนี้มีความรูสึกว่าไม่อยากไปที่นั้น เราจะทำยังไงดี จะจัดการยังไงกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ T T
นี้เป็นกระทู้แรกของเรา ขอโทษทุกคนที่เข้ามาอ่านแล้วไม่เข้าใจด้วยค่ะ เราแค่อยากระบาย....
เบื่องานที่ทำได้ไม่ถึง 2 วัน ทำยังไงดี
เนื่องจากท่านคงมองเห็นว่ามันสะดวกสบาย วันหยุดเยอะ แต่เราเองไม่ชอบ เราไม่ชอบงานราชการ ที่ต้องคอยจ๊ะจ๋า ค่ะข๋า โน้นนี้นั้น เราต้องจำใจออกจากที่ทำงานเก่าเราทั้งๆที่เงินเดือนก็เยอะกว่า งานเยอะแต่สบายกว่าไม่ต้องคอยหิ้วงานกลับมาทำที่บ้านไม่ต้องคอยเอาใจเจ้านาย พักคือพัก ลาคือลา เลิกงานคือเลิกงาน เราเริ่มงานที่ใหม่ได้ 1สัปดาห์ วันแรกที่ไปทำงานเราอึดอัดมาก เพราะที่ รร.มีเด็ก. เราไม่ชอบเด็กเยอะๆ เราเบื่อ เราอึดอัด. เลิกงานกลับบ้านมาวันแรกคุยกับแฟนว่าไม่ชอบ อึดอัด ไม่อยากทำไม่มีความสุข แฟนเราไม่เข้าใจเรา บอกว่ามันดีแล้วเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้ว ให้เราอดทน เพื่ออนาคต เผื่อได้ไต่เต้าเป็นเจ้าเป็นนายบอกให้เราค่อยๆเปิดใจรับเราก็เข้าใจนะว่าทุกคนหวังดีแหล๊ะ อยากให้ได้ดี เผื่ิออนาคตข้างหน้า แต่ปัญหาคือเราไม่ชอบอยู่กับเด็กเยอะๆ เราอึดอัด บางครั้งก็แอบร้องให้อยู่คนเดียวเพราะพูดกับใครก็ไม่มีใครเข้าใจเรา
แต่ละวันเลิกงานกลับบ้านมามีคนถามว่าวันนี้เป็นยังไง เราแทบอยากจะกรี๊ดใส่หน้า เราไม่อยากพูดถึงงาน เหมือนเราเกลียดมากแต่เราก็ไปทำงานตามหน้าที่ ทำงานวันที่2-4เราไม่ได้เข้าไปที่ รร.เพราะต้องไปอบรม วันที่ 5 ของการเริ่มงานใหม่เราไปทำงานอีกครั้งเราก็รู้สึกเหมือนเดิม ตอนนี้อึดอัดมาก อยากระบาย พรุ้งนี้มีความรูสึกว่าไม่อยากไปที่นั้น เราจะทำยังไงดี จะจัดการยังไงกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ T T
นี้เป็นกระทู้แรกของเรา ขอโทษทุกคนที่เข้ามาอ่านแล้วไม่เข้าใจด้วยค่ะ เราแค่อยากระบาย....