(ตามหัวข้อ)...ตอนแรกๆเราก็คุยกันทุกวันแต่พอจะ2ปีเขาก็เริ่มห่างกันเรื่อยๆ...ไม่รู้ว่าทำงาน(เขาทำงานด้วย)หรือไม่อยากคุยเพราะเราทั้ง2ก็ไม่มีไรจะคุยกัน....บางครั้งนานๆก็บอกคิดถึงบ้าง..แทบจะปีละ2-3ครั้งมั้งนะ..จากที่แทบคุยกันสนุกๆก็ส่งแค่อีโมจิหรือไม่ก็ไม่คุยกัน..คุยก็คุยวันละไม่เกิน10ข้อความเลยหรือบางวันก็ไม่คุยกันบางครั้งเราก็รอข้อความจากเขาจนเผลอหลับไป..แต่เขาก็ยังไม่ทักมา..หรือบางวันที่เราหงุดหงิดเราก็จะไม่คุยด้วยแต่มันอดใจที่จะไม่คุยไม่ได้เหมือนคุยกับเขาแล้วยิ้มได้...เราก็เคยบอกเขาไปนะว่าเคยแอบชอบ..แต่เขาก็ดูเหมือนจะหัวเราะ..เขายังชอบเราอยู่มั้ย(แต่ทำไมเราก็สึกว่าเหมือนเขายังชอบเราอยู่มั้งนะ)แต่เราไม่ชอบตอนที่เขาหายไปหรือส่งจุดหรืออีโมจิ..เหมือนเขาไม่รู้สึกกับความรู้สึกที่เรามีให้เขาหรือมันส่งไปไม่ถึงกันนะ55+..บางครั้งก็บอกกับตัวเองว่าเขาคงทำงานไม่ว่างละมั้ง..เขาก็อยากจะมีเวลาส่วนตัว..เราควรทำไงกับเขาควรอ้อนเขามั้ยหรือเราจะปล่อยไว้แบบเดิมดี..หรือเราควรจะห่างจากเขา...
ปล.ตอนนี้ก็ลองห่างจากเขาแล้วประมาณ8วันแล้ว...ยังไม่ได้เข้าไปแชทว่าเขาตอบมารึเปล่า...ตอนนี้ถ้าให้เดาเขาคงคิดว่าเรางอนแต่เราไม่ได้งอนนะ
แอบชอบผช.คนหนึ่งในmessengerเราก็รู้จักมาประมาณจะ4ปีแล้ว(ก็อยู่คนละจังหวัดกัน)...
ปล.ตอนนี้ก็ลองห่างจากเขาแล้วประมาณ8วันแล้ว...ยังไม่ได้เข้าไปแชทว่าเขาตอบมารึเปล่า...ตอนนี้ถ้าให้เดาเขาคงคิดว่าเรางอนแต่เราไม่ได้งอนนะ