ปรึกษาปนระบายหน่อยครับ เครียดมาก

ผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว มีลูกสาวอายุ 15 ปี อยู่ชั้นม.3 ข่วงประถมเป็นเด็กเรียนดี พอขึ้นมัธยมก็เรื่องเกิดขึ้น น่าจะเป็นตอนม.2 เทอมปลาย ที่ผมรู้สึกลูกเริ่ม ทำอะไรผิดสังเกตุ เช่น ออกจากบ้านแต่เช้า กลังเรียนก็จะเกือบๆทุ่มนึง แล้วเกรดก็ออกมาแย่ จนวันนึงไปกินข้าวกันพร้อมย่าเขาอีกคนนึง ลูกผมก็ก้มหน้าก้มตา เอาแต่แชท จนผมโมโหก็เลยได้ดุว่าไป ก็เลยถามไปตรงว่าคุยอะไรนักหยา คุยกับใคร เขาก็บอกว่าแฟน ในตอนนั้นผมก็สตั๊นไปเลยนะ ลูกเราจากเด็กน้อยๆในวันนั้น มีแฟนแล้วหรือนี่ พอขึ้น ม.3 เทอมแรก ออกจากบ้านปกติ แต่ก็ยังกลับมืดเหมือนเดิม จนผมต้องเรียกมาคุยเรื่องกลับบ้านให้กลับเร็วๆหน่อย ก็ดีขึ้น แต่ก็ยังกลับช้าเหมือนเดิม ถึงบ้าน 5 โมง ผมก็ไว้ใจลูกอะเนอะ เขาอาจเลิกเรียนอยากสนุกเฮฮากับเพื่อนก็ไม่คิดอะไรก็ปล่อยไป ตอนนี้แม่ผมซึ่งคือย่าของเด็กก็คอยบอกข้อมูลนะว่าลูกไปทำะไร มีคนเห็นมารายงาน แต่ผมก็แค่รับฟังไว้ เมื่อวันที่ 28 พ.ค. วันเกิดเขาผมก็ ซื้อโทรศัพท์ให้ลูกใหม่เครื่องนึง ในฐานะที่อายุครบ 15 ปี แต่หลังจากนั้น เขาก็กดลายเป็นเด็กติดโทรศัพท์ ติดเกมส์ ติดแชท ผมเห็นก็ได้แต่ปรามๆเขา และข้อมูลที่แม่เอามาบอก บอกว่าแฟนลูกสาว เป็นเด็กที่ไม่ได้เรียนหนังสือ แถมสักหน้าอีก อายุแก่กว่าลูกผมปีเดียวเอง ลูกผมก็โดดเรียน มีคนเห็น
---จนถึงวันประชุมผู้ปกครอง ฟังผลสอบกลางเทอม ซึ่งเกรด ออกมา ที่2.5 ได้คุยกับครูประจำชั้นถึงกับหน้าชา ครูได้บอกพฤติกรรมต่างๆ โดดเรียนบ่อย ได้บอกถึงผู้ชายที่ลูกคบอยู่ ซึ่งเป็นศิษย์เก่าซึ่งโดนให้ออกไป ครูยังบอกเลยว่าลูกผม เรียนดีอะไรดีทุกอย่าง แต่เพราะมาคบกับคนนี้ทำให้ฉุดกันลง และก็คุยกับลูก ลูกบอกว่าเลิกกันแล้ว เราเคยตกลงกันไว้ ว่าภ้าเกรดออกมาไม่ถึง 3 จะยึดโทรศัพท์ แต่ถ้าถึง จะมีรางวัลให้ เราเดิมพันกันไว้อย่างนี้
---แต่เพราะความสงสารลูกอีกนั่นแหละ ผมไม่ยึดโทรศัพท์ตามที่ตกลง กลัวลูกจะเหงา ไม่มีอะไรทำ เพราะผมเลี้ยงลูกแบบปิด ไม่มีเพื่อนแถวบ้าน ไม่ได้ออกไปเล่นไหน (ผมอาศัยอยู่ในชุมชนแห่งหนึ่งจึงไม่อยากปล่อยลูก)
---กะทั่งล่าสุด 4-12-61 เอาโทรศัพท์ลูกมาดู ก็ได้เห็น ว่าลูกคุยกับผู้ชายยังไม่ได้เลิกกันตามที่บอก เป็นเฟสบุ๊คที่เราไม่รู้ แต่รูปโปรไฟล์ทำให้เราเจ็บปวดมาก เป็นรูปโปรไฟล์ลูกเรานั่งคาบบุหรี่ ผมโมโหถึงกับเขวี้ยงโทรศัพท์ลงพื้น ด้วยความโมโห ถึงกับไล่ลูกให้ไปอยู่กับผู้ชาย พูดอะไรไปลูกผมก็เงียบไม่ตอบโต้ เรียกย่าเขามาคุยด้วยอีกคน ลูกผมก็ได้แต่ร้องไห้นั่งก้มหน้า เหตุการ์ผานไปนานมาก คุยกันเยอะ จนผมเหนื่อยแล้ว ก็ได้แต่บอกให้เลิกกัน แล้วได้คุยแชทกับผู้ชาย ก็บอกให้เลิกคุยกับลูกกรูซะ ผู้ชายก็บอกเหตุผลต่างๆนานา สุดท้ายยอมเลิก ผมก็ขอยึดโทรศัพท์ไว้ ไปเล่นแทปเล็ตเอา ซึ่งเก่ามากแล้ว
---จน วันเสาร์ที่ 8-12-61 ด้วยความเอะใจเหมือนมีเซนต์บางอย่าง เลยไปแอบดู แทปเล็ตลูก ก็ได้เห็นว่าลูกเอาแทปเล็ต แชทกับแฟนด้วย user เดียวกัน คราวนี้ผมไม่โมโห คุยกับเขาดีๆว่าจะเอายังไง ถ้าจะคบกันก็ไปอยูกับผู้ชายเลยไหมเด๋วไปส่ง ลูกก็ส่ายหน้า ถามอยากเรียนไหม เขาก็พยักหน้า และผมก็ทักแชทไปหาผู้ชายก็บอกว่าไม่จบใช่ไหม ผู้ชายก็ขอโทษต่างๆนานาๆ สรุปมันจะยอมเลิก (อีกแล้ว) ผมก็เลยต้องยึดแทปเล็ตลูกอีก
---แต่สิ่งที่ทำให้ผมทุกข์ใจคือการสงสารลูกตัวเอง เข้าใจเด็กวัยนี้ต้องการคุยกับ้พื่อนต้องการการแสดงออก ผมก็ให็เขาได้แค่ดูทีวีดูยุป เล่นเกม ps3
เล่นกับหมา สงสารลูกจนคุยกันว่าจะเอาไงให้เราโอเค ให้ยึดไว้อย่างนี้ หรือเอาคืนไปแต่ระบุเวลาในการใช้ ให้โอเคทั้งสองฝ่าย ถามไปเขาก็เงียบ
สุดท้ายเขาก็บอกว่ายึดไปก็ได้ ก็เลยตามนั้น
---สิ่งที่ผมผิดคือ ผมเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยได้เข้าหาลูก ทำงานกลับบ้านทักทาย กันนิดหน่อยก็ห้องใครห้องมัน ผมก็ปรับมาขลุกอยู่กับลูกทั้งวัน ลูกก็มาเล่นเกมส์ดูยูทูปในทีวีห้องผม เรียกลูกมานั่งกินข้าวด้วยกัน หลังจากลูกกินกับย่ามาตลอด แอบเห็นรอยยิ้มเล็กของลูกนะ
---ขอคำแนะนำครับว่าผมควรทำอย่างไรต่อไปดี ยอมรับว่าตอนนนี้ตัวเองเครียดมาก ขอบคุณสำหรับคนที่มารับฟังนะครับ